IV SA/Wa 2043/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2014 r. w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia granicy nieruchomości postanawia: odrzucić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2043/13 oddalił skargę M. S. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia granicy nieruchomości położonej w miejscowości W. gm. K., oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...] dotyczącej spornego odcinka granicy z nieruchomością sąsiednią oznaczoną numerem geodezyjnym [...]. Na skutek wniosku skarżącej o sporządzenie uzasadnienia wyroku, odpis nieprawomocnego wyroku z dnia 10 marca 2014 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej przesłany został skarżącej przy piśmie z dnia 1 kwietnia 2014 r., która – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – potwierdziła jego otrzymanie datą 14 kwietnia 2014 r. Od wymienionego orzeczenia skarga kasacyjna nie została wniesiona, zaś trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upłynął w dniu 14 maja 2014 r., zatem wyrok ten stał się prawomocny od dnia 15 maja 2014 r. W piśmie z dnia 30 czerwca 2014 r. (nadanym tegoż dnia w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) skarżąca zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Do wniosku nie dołączono skargi kasacyjnej. W piśmie tym skarżąca podniosła, że nie mogąc osobiście sporządzić skargi kasacyjnej, pismem z dnia 14 maja 2014 r. zwróciła się do Prezesa Sądu o przyznanie adwokata i przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Podała, że adwokat, do którego się zwróciła z prośbą o sporządzenie skargi kasacyjnej, zrezygnowała z jej sporządzenia "korumpowana przez Sąd", pozbawiając jej prawa do obrony. Do wniosku dołączona została kserokopia odpowiedzi Wydziału Informacji Sądowej tutejszego Sądu skierowanej do skarżącej w związku z jej pismem z dnia 14 maja 2014 r., z której wynika, że pismo to przekazane zostało do Wydziału Orzeczniczego IV tutejszego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej, poprzedzone być musi zbadaniem dopuszczalności tego wniosku. Powinien on bowiem spełniać określone wymogi formalne, w przeciwnym razie – stosownie do art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek podlegać będzie odrzuceniu. Wymogi warunkujące dopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu ujęto w art. 86 i art. 87 tej ustawy. Art. 87 § 1 powołanej ustawy zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i jednocześnie art. 87 § 4 wymienionej ustawy nakłada na stronę obowiązek równoczesnego z wnioskiem dokonania czynności, której nie dokonała w terminie. W świetle powyższych unormowań podstawową kwestię dla oceny prawidłowości złożonego w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej stanowi okoliczność zachowania terminu do jego wniesienia. Nie ulega wątpliwości, że w sytuacji, gdy strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, początek biegu terminu do wniesienia tej skargi wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie skargi wniesionej do sądu pierwszej instancji. W świetle art. 177 § 1 powołanej ustawy skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Na gruncie rozpoznawanej sprawy, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 14 kwietnia 2014 r. (dowód: karta 283 akt sądowych). Od wyroku tego skarga kasacyjna nie została wniesiona, zaś trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upłynął w dniu 14 maja 2014 r. Zatem wyrok ten stał się prawomocny od dnia 15 maja 2014 r. Tymczasem wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wniesiony został w dniu 30 czerwca 2014 r. (data nadania wniosku w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego), a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W razie uchybienia terminu do dokonania określonej czynności początkowym dniem, od którego należy liczyć bieg siedmiodniowego terminu z art. 87 § 1 powołanej ustawy, jest następny dzień po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu. Omawiany przepis nie przewiduje innych okoliczności niż ustanie przyczyny uchybienia terminu. Sąd uznał więc, że od dnia 15 maja 2014 r. należało liczyć bieg siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i termin ten upływał w dniu 22 maja 2014 r., zaś wniosek złożony po tym terminie należało uznać za spóźniony. To w tym dniu, tj. w dniu 22 maja 2014 r. należało przyjąć, że potencjalnie ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyjaśnić również należy, że z poczynionych ustaleń Sądu wynika, że w tutejszym Sądzie toczyły się cztery sprawy z udziałem skarżącej. Pismo z dnia 14 maja 2014 r., na które skarżąca powołuje się we wniosku o przywrócenie terminu, nie dotyczyło niniejszej sprawy, przez skarżącą opatrzone zostało sygnaturą IV SA/Wa 2972/13 i dołączone zostało do akt sprawy zgodnie z wolą skarżącej i wskazaną przez nią sygnaturą akt. Odrzucając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podnieść jednocześnie należy, że złożony wniosek nie podlegał merytorycznej ocenie, bowiem nie został on złożony w ustawowym terminie, a skoro tak, to również nie podlegał uzupełnieniu w drodze wezwania strony w trybie art. 49 § 1 i § 2 powołanej ustawy do uzupełnienia jego braków formalnych poprzez złożenie skargi kasacyjnej. W niniejszym więc przypadku niedołączenie do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej tego pisma procesowego nie mogło skutkować wezwaniem wnioskodawczyni do uzupełnienia wymienionego braku, skoro wniosek ten jako że spóźniony nie podlegał merytorycznemu rozpoznaniu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt II OZ 484/14, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego stwierdzić należy, że złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest spóźniony, co powoduje z mocy ustawy jego odrzucenie. Z powyższych względów, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.