III SA/Wr 742/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca) Sędziowie: sędzia WSA Katarzyna Borońska sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III wniosku skarżącej o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędzi WSA M. J.-S. w sprawie ze skargi A. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia prawa jazdy kategorii B postanawia: oddalić wniosek.

Pismem z dnia [...] r. (k. 478 akt sądowych) skarżąca wystąpiła o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędzi WSA M. J.-S. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że "procedury procesowe wykonywane przez Sędziego nosi znamiona bezstronności, nosi uzasadnioną wątpliwość co do gwarancji rzetelnego procesu, takie prowadzenie czynności procesowej przez Sędziego spowoduje wadliwe czynności prawne". Dodatkowo wskazała na brak chronologii procesowej. Zdaniem skarżącej "nie można wybiegać w przyszłość, że dana czynność procesowa zaistnieje. W taki sposób można przekazać akta wyższej instancji i pobrać z góry wszelkie wpisy procesowe". W dniu [...] r. sędzia WSA M. J.-S. złożyła oświadczenie, że w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 742/13, nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności. Oświadczyła również, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), które dawałyby podstawę do jej wyłączenia od rozpoznania niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wyłączenie sędziego od rozpatrywania sprawy następuje z mocy ustawy z przyczyn określonych w art. 18 p.p.s.a., bądź też na podstawie art. 19 p.p.s.a., zgodnie z którym niezależnie od przyczyn określonych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek określonych w art. 18 p.p.s.a. Podnoszone przez skarżącą okoliczności nie spełniają także przesłanki określonej w art. 19 p.p.s.a. Przy czym wyjaśnić należy, że użycie w powołanym przepisie pojęcia "uzasadniona wątpliwość" oznacza, że chodzi tu o wątpliwość co do bezstronności sędziego, uzasadnioną obiektywnymi powodami, czyli takimi, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, iż w tych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 82). Zatem okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczające subiektywne przekonanie skarżącego o braku obiektywizmu składu orzekającego (bądź też sędziego) rozpoznającego jego sprawę, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziego. Skarżąca we wniosku nie podała żadnych okoliczności faktycznych uzasadniających wyłączenie wskazanego sędziego od rozpoznawania niniejszej sprawy. Podane przez nią okoliczności w postaci wątpliwości co do bezstronności sędziego oraz co do gwarancji rzetelnego procesu wynikają natomiast, w ocenie Sądu, wyłącznie z subiektywnego przeświadczenia strony o istnieniu takich okoliczności. Nie zostały one jednak w żaden sposób uprawdopodobnione przez skarżącą, co oznacza, że brak jest podstaw do zastosowania art. 19 p.p.s.a. Stwierdzić także należy, że sędzia M. J.-S. złożyła oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania sprawy skarżącej i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi – w przekonaniu składu orzekającego - żadnych wątpliwości. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego istnieje ugruntowany pogląd, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli żądający wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązany jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 2 września 2014r. sygn. akt II OZ 835/14, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślenia również wymaga, że instytucja wyłączenia sędziego ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowana jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2008r., sygn. akt II FZ 60/08). Zatem samo przekonanie skarżącego, że sędzia nie jest bezstronny nie spełnia dyspozycji określonych w art. 19 p.p.s.a. Wobec powyższego na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.