I OZ 1256/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 742/13 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wr 742/13 w sprawie ze skargi A. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu.

Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie A. Ł. na zarządzenie z dnia 23 kwietnia 2015 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 24 marca 2015 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 8 września 2015 r. Pismem z dnia 14 września 2015 r. skarżąca wywiodła zażalenie od ww. postanowienia, które nie zawierało podpisu skarżącej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 września 2015 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie oraz złożenie jego odpisu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 16 października 2015 r. Pismem z dnia 23 października 2015 r. skarżąca oświadczyła, że "pismem z dnia 28 września 2015 roku zostałam zobowiązana do usunięcia braków formalnych, co niniejszym czynię". Do pisma nie skarżąca nie załączyła wymienionych w nim dokumentów. Sąd odnotował, że choć niniejsze oświadczenie zostało podpisane przez skarżącą, to uzupełniła ona braków, do których uzupełnienia została wezwana. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyjął, że skarżąca choć została skutecznie wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie oraz nadesłanie jednego egzemplarza opisu zażalenia, braków tych nie uzupełniła. Tym samym uniemożliwiła Sądowi nadanie zażaleniu prawidłowego biegu. W związku z czym Sąd postanowieniem z dnia 23 maja 2016 r. odrzucił zażalenie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji przyjął w zaskarżonym postanowieniu, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego zażalenia przez poprzez jego podpisanie oraz złożenie jego odpisu. Tymczasem z prezentaty Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu znajdującej się na piśmie skarżącej z dnia 23 października 2015 r. (k. 236) wynika, że wraz z pismem zostały złożone 3 załączniki. Ponadto na piśmie tym skarżąca jako załączniki zaznaczyła: zażalenie z dnia 14 września 2015 r. – 2 szt. oraz pismo procesowe usunięcie braków formalnych z dnia 22 października 2015 r. – 1 szt. W aktach sprawy znajdują się dokumenty tworzące karty 234-237: koperta z datownikiem pocztowym "23.10.2015" (k-237), pismo procesowe skarżącej z dnia 23 października 2015 r., o którym mowa powyżej, informujące o usunięciu braków formalnych (k-236), pismo procesowe z dnia 22 października 2015 r. dotyczące wniosku o wyłączenie sędziego (k-234) oraz wniosek o wyłączenie sędziego (k-235). W aktach nie ma natomiast 2 sztuk zażaleń, zaś dokumenty z kart 234 i 235 nie wyczerpują liczby trzech załączników, o których mowa na prezentacie pisma skarżącej z dnia 23 października 2015 r. (k-236). W takiej sytuacji ustalenie, że żaląca się nie podpisała zażalenia i nie dołączyła odpisu zażalenia jest przedwczesne. Uzupełnienie braku formalnego pisma procesowego w postaci podpisu może nastąpić poprzez złożenie podpisanego innego egzemplarza tego samego pisma procesowego. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 maja 2016 r. jako oparte na niewyczerpujących ustaleniach faktycznych podlega uchyleniu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.