II OZ 1568/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 października 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 71/08 o odrzuceniu zażalenia K.G. w sprawie ze skargi M. G., B. G., L. G. i K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2017 r. Referendarz Sądowy oddalił wniosek K. G. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia został doręczony skarżącemu K. G. w dniu 20 lipca 2017 r. W dniu 19 września 2017 r. K. G. w imieniu własnym oraz B. G. jako jej pełnomocnik, złożył zażalenie na ww. postanowienie z dnia 28 czerwca 2017 r. oraz wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 października r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił powyższe zażalenie z uwagi na niezachowanie terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 P.p.s.a., który upłynął w dniu 27 lipca 2017 r. Zażalenie zaś zostało wniesione w dniu 19 września 2017 r. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. G. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) zwanej także dalej P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony) 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Stosownie zaś do art. 259 § 1 P.p.s.a. od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego wykonującego czynności w zakresie prawa pomocy przysługuje ( i przysługiwał przed zmianami dokonanymi ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) sprzeciw. O prawie jego wniesienia właściwie pouczono K. G., który pismem z dnia 27 lipca 2017 r. wniósł sprzeciw. Sprzeciw ten stał się przedmiotem rozpoznania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (postanowienie z dnia 18 sierpnia 2017 r., sygn. akt: II SA/Kr 71/08), a następnie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie z dnia 9 listopada 2017 r., sygn. akt: II OZ 1354/17), który oddalił zażalenie na postanowienie Sądu I instancji o umorzeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy. K. G., mimo to, wywiódł kolejnym pismem z dnia 19 września 2017 r. zażalenie na postanowienie Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 czerwca 2017 r. Z powyżej przytoczonych regulacji bezsprzecznie wynika, że wniesiony środek odwoławczy nie jest środkiem, który przysługiwał stronie od wydanego orzeczenia, a więc był niedopuszczalny, co przesądzało o podstawie do odrzucenia zażalenia, niezależnie od wskazanej w uzasadnieniu postanowienia przyczyny niedochowania terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie miał podstaw do kwalifikowania "zażalenia" jako sprzeciwu, skoro właściwy środek odwoławczy został wcześniej wniesiony i prawomocnie rozpoznany. W tym stanie rzeczy postanowienie o odrzuceniu zażalenia, mimo błędnego uzasadnienia, nie narusza prawa. Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. zażalenie oddalił.