II OZ 1352/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 71/08 o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie ze skargi M. G., B. G., L. G. i K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 7 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 71/08, dokonał sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu z dnia 5 lipca 2016 r. o odrzuceniu wniosku M. G. i K. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zastąpienie w komparycji postanowienia słów "wniosku M. G." słowami "wniosku B. G." oraz w sentencji postanowienia słów "M. G." słowami "B. G." W uzasadnieniu tegoż postanowienia Sąd wyjaśnił, że wniosek o przyznanie prawa pomocy złożyła B. G. a nie M. G. (k. 625 akt) a wobec tego oczywistym jest, że postanowienie z dnia 5 lipca 2016 r. dotyczy B. G. i rozpoznania jej wniosku, co zresztą wynika z uzasadnienia postanowienia (k.6). Należało zatem sprostować na zasadzie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") w komparycji i sentencji postanowienia omyłkowe umieszczenie imienia i nazwiska M. G., zamiast B. G. W piśmie z dnia [...] listopada 2016 r. zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. G., wnosząc o zwolnienie go z kosztów sądowych oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu. W piśmie tym nie było żadnego uzasadnienia. Wobec tego wezwano skarżącego o uzupełnienie tego braku zażalenia poprzez jego zwięzłe uzasadnienie w terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jego odrzucenia. K. G. w odpowiedzi na wezwanie w piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r. potwierdził, że składa zażalenie na postanowienie z dnia 7 listopada 2016 r. jednocześnie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu tak sformułowanego zażalenia opisał swoją bardzo trudną sytuację związaną z odziedziczeniem spadku po ojcu L. G. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 156 § 1 P.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis ten znajduje zastosowanie do postanowień na mocy art. 166 P.p.s.a. Skoro z akt sprawy wynika (k. 625 akt), że B. G. wnosząc zażalenie na postanowienie z dnia 12 maja 2016 r. złożyła wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu, to Sąd wydając postanowienie z dnia 5 lipca 2016 r. w zakresie jej wniosku o prawo pomocy omyłkowo wpisał imię i nazwisko M. G., która jest uczestnikiem postępowania ale nie wnosiła o przyznanie prawa pomocy. Tym samym umieszczenie w komparycji postanowienia z dnia 5 lipca 2016 r., dotyczącego prawa pomocy, że rozpatrywany jest wniosek M. G, o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika z urzędu oraz zamieszczenie w sentencji postanowienia stwierdzenia, że odrzuca się wniosek M. G. było w istocie "oczywistą omyłką pisarską" z art. 156 § 1 P.p.s.a. Jak wynika z uzasadnienia postanowienia (s. 6), którego sprostowanie dotyczy to B. G. a nie M. G. w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 12 maja 2016 r. z jednoczesnym wnioskiem o udzielenie prawa pomocy. Umieszczenie imienia i nazwiska M. G. w komparycji i sentencji postanowienia z dnia 5 lipca 2016 r. było wynikiem błędu Sądu a zatem należało ten błąd sprostować czemu służyło postanowienie z dnia 7 listopada 2016 r. W zażaleniu na postanowienie z dnia 7 listopada 2016 r. K. G. poza zakwestionowaniem tego postanowienia i wnioskiem o prawo pomocy nie wskazał żadnych argumentów, które podważałyby zasadność dokonanego przez Sąd sprostowania. Mając powyższe na uwadze uznać należało, że zaskarżone postanowienie było prawidłowe a zażalenie podlegało oddaleniu jako bezzasadne. W tych okolicznościach sprawy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.