III SA/Wr 591/14

Wrocław, dnia 6 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2017 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia A. L. z dnia [...] stycznia 2017 r. na zarządzenie z dnia 21 grudnia 2016 r. dotyczące uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Administracyjnego Sądu we Wrocławiu z dnia 23 sierpnia 2016 r. w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] czerwca 2014 r., [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić zażalenie A. L. z dnia [...] stycznia 2017 r.

W dniu [...] stycznia 2017 r. pełnomocnik A.L., T.L., wniósł zażalenie na akt, określony przez stronę jako "zarządzenie z dnia 21 grudnia 2016 roku dotyczące uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Administracyjnego Sądu we Wrocławiu z dnia 23 sierpnia 2016 roku." Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia. Z akt sprawy wynika bowiem, że podobne zarządzenie nie zostało w sprawie nigdy wydane. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuca zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. W świetle przywołanego przepisu, a także art. 198 p.p.s.a. - stanowiącego, że przepisy działu ustawy o zażaleniach stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia - nie może budzić wątpliwości, że zażalenie można wywieźć jedynie od podpisanego i złożonego do akt sprawy zarządzenia przewodniczącego. Tymczasem w aktach sprawy nie stwierdzono zarządzenia we wskazanym przez skarżącą przedmiocie. Wniesienie zaś zażalenia od nieistniejącego aktu należy uznać za niedopuszczalne z racji braku możliwości przeprowadzenia kontroli instancyjnej postępowania sądowoadministracyjnego w takim przypadku. Wobec powyższego na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie należało odrzucić.