II SA/Wr 199/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski (sprawozdawca) Sędzia WSA Olga Białek Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 28 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.W. o wyłączenie Referendarza sądowego W.J. od orzekania w sprawie ze skargi D.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia z urzędu nieważności postanowienia postanawia: oddalić wniosek.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem D.W. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, w związku z którym Referendarz sądowy W.J. wystosował do niej pismo z dnia 3 czerwca 2014 r. zawierające pouczenie, że wniosek powinien zostać udokumentowany i sprecyzowany w ciągu 7 dni. W dniu 22 lipca 2014 r. do akt sądowych wpłynął wniosek D.W. o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie Referendarza sądowego W.J.. We wniosku podano, że Referendarz sądowy W.J. jest niesprawiedliwy i uporczywie dyskryminuje skarżącą, zmuszając ją do żebractwa. Następnie do akt sprawy wpłynęło pisemne wyjaśnienie Referendarza sądowego W.J. z dnia 28 lipca 2014 r., w którym oświadczył on, że nie zachodzą wobec niego żadne okoliczności, które uzasadniałyby jego wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 18 § 1 w związku z art. 24 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) referendarz sądowy jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 19 w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a., sąd wyłącza referendarza sądowego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W myśl art. 20 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie referendarza strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana. Na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. o wyłączeniu referendarza rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez referendarza, którego wniosek dotyczy. Oceniając wniosek skarżącej w niniejszej sprawie sąd stwierdził, że zawarta we wniosku D.W. argumentacja jest w istocie wyrażeniem opinii skarżącej o tym, jak odbiera czynności referendarza w niniejszej sprawie (jak również w innych sprawach zainicjowanych przez skarżącą). Jednak oczywiste jest, że niezadowolenie strony z rozstrzygnięć wydawanych przez referendarza w tej i innych sprawach nie jest przesłanką do wyłączenia go od orzekania w niniejszej sprawie. Zdaniem sądu argumenty wywiedzione przez skarżącą są więc bez znaczenia dla oceny przesłanek ustawowych ewentualnego wyłączenia referendarza od orzekania. Przy takim sformułowaniu zarzutów jasne jest, że skarżąca w żaden sposób ich nie uprawdopodobniła. Nadto sam Referendarz sądowy W.J. oświadczył, że nie zachodzą żadne z przesłanek opisanych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. i zdaniem sądu oświadczeniu temu nie można odmówić wiarygodności w świetle gołosłownej argumentacji przedstawionej przez skarżącą. W świetle powyższego sąd doszedł do przekonania, że skarżąca nie wskazała, ani nie uprawdopodobniła, że zachodzi którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 18 p.p.s.a. Ponadto podniesione we wniosku argumenty w żaden sposób nie uprawdopodobniają również, iż można mówić o okoliczności tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności Referendarza sądowego W.J. w niniejszej sprawie (art. 19 p.p.s.a.). Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 151 w związku z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.