II SA/Sz 1389/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata W. H. o przyznanie wynagrodzenia z za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi W. H. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę [....] złotych, która obejmuje kwotę [...] zł, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne udzielone skarżącemu na zasadzie prawa pomocy

Postanowieniem z dnia [...] r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Następnie wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę R.S. na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W pkt. II wyroku Sąd przyznał od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wynagrodzenie na rzecz adwokata W.H. za pomoc prawną udzieloną z urzędu w I instancji. W dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a w dniu [...] r. wniosek o przyznanie z tego tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Następnie w dniu [...] r. adwokat złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia [...] r., odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia [...] r. odrzucające zażalenie R.S. na postanowienie Sądu z dnia [...] r. odrzucające skargę kasacyjną skarżącego od wyroku WSA w S. z dnia [...] r. oraz zażalenie na postanowienie tego Sądu z tej samej daty odrzucające zażalenie R.S. na postanowienie z dnia [...] r. odrzucające skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Sądu z dnia [...] r. W treści zażaleń pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.– dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Z dniem 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714 - dalej rozporządzenie). Skoro ustawodawca w § 22 tego rozporządzenia wskazał, że w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia (tj. 2 listopada 2016 r.) należy stosować przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postepowania w danej instancji, to w niniejszej sprawie w której Sąd wydał wyrok w dniu [...] r., a więc po wejściu w życie nowego rozporządzenia, należy stosować do rozpoczętego postępowania w kolejnej II instancji, toczącego się od momentu wydania tego wyroku, przepisy tego nowego rozporządzenia. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1 tego paragrafu (tj. w niniejszej sprawie [...] zł), nie mniej niż [...] zł. Wedle zaś § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia opłata w postępowaniu zażaleniowym wynosi [...] zł. W myśl natomiast § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do dyspozycji § 4 ust. 2 rozporządzenia ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nie przekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2 - 4 następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. W rozpoznawanej sprawie stosownie do treści § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia, mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy (stopień jej zawiłości) należało ustalić opłatę w wysokości wskazanej w § 21 ust.1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, czyli 50% z opłaty wynoszącej [...] zł, co stanowi kwotę [...] zł za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz za sporządzenie [...] zażaleń stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia w wysokości [...] zł ([...]x [...] zł), co łącznie daje wynagrodzenie w wysokości [...] zł. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%), co w konsekwencji daje kwotę [...] zł. Z tych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b i d wyżej wskazanego rozporządzenia, orzec należało jak na wstępie.