II SA/Gl 747/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez zezwolenia p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Pismem z dnia 6 czerwca 2015 r. W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...], uchylającą decyzję Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia [...] r. nr [...], mocą której nałożono na obecnie skarżącego karę pieniężną za usunięcie drzew bez zezwolenia. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 29 lipca 2015 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2016 r. sygn. akt II OZ 367/16 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie tut. Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. oddalające wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Kolejnym postanowieniem z dnia 5 października 2016 r. sygn. akt II OZ 1011/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na ww. zarządzenie z dnia 29 lipca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Natomiast postanowieniem z dnia 9 lutego 2017 r. sygn. akt II OZ 80/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie tut. Sądu z dnia 28 października 2016 r. odmawiające zmiany własnego postanowienia z dnia 14 stycznia 2016 r. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 15 marca 2017 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 29 lipca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie to skarżący odebrał w dniu 30 marca 2017 r., i w zakreślonym terminie złożył ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie wskazać należy, że kwestia przyznania skarżącemu prawa pomocy była już dwukrotnie przedmiotem rozpoznania. Na podstawie zarządzenia z dnia 15 marca 2017 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 29 lipca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. W wyznaczonym terminie, skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi, złożył natomiast kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wskazać należy, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie zakreślonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie. Bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy przyznania prawa pomocy oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA z dnia 18 września 2007 r., II FZ 330/07 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., II FZ 616/07). Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o odmiennej treści powoduje utratę mocy pierwszego postanowienia, nie niweczy jednakże skutków niezastosowania się strony do wynikającego z tegoż postanowienia obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w terminie zakreślonym nowym wezwaniem (por. postanowienie SN z 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02, Wokanda 2003, nr 11, str. 29). Odmienne działanie sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, co niewątpliwie da się zauważyć w niniejszym postępowaniu, a co skutkuje nieuzasadnionym jego wydłużeniem (zob. postanowienie NSA z 19 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 621/09, LEX 628713,a także postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1349/10, LEX 663256). W tej sytuacji, wobec bezskutecznego upływu zakreślonego w ponownym wezwaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, wniesiona skarga jako nieopłacona podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 3 p.p.s.a.