II OZ 83/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 listopada 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 458/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 października 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 458/16 w sprawie ze skargi R. P., M. P. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 marca 2016 r., Nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 21 listopada 2017r., sygn. akt IV SA/Po 458/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 października 2017r., sygn. akt IV SA/Po 458/16 w sprawie ze skargi R. P., M. P. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 marca 2016r., Nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Sąd I instancji wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 10 października 2017r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 29 sierpnia 2017r. o umorzeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy. Skarżący pismem z dnia 6 listopada 2017r. (k.253) wniósł zażalenie na to postanowienie. W postanowieniu z dnia 21 listopada 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, że ww. zażalenie jest niedopuszczalne, gdyż zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369), zw. dalej p.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy, orzekając jako Sąd II instancji i stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Przepis art. 260 p.p.s.a. nie wskazuje na zaskarżalność postanowienia wydanego na jego podstawie. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucił zażalenie. R. P. zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie "jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1 – 10. Przepis art. 260 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Postanowienie, o którym mowa w art. 260 § 1 p.p.s.a. nie zostało wymienione w żadnym z punktów art. 194 § 1 p.p.s.a., ponadto ustawa nie przewiduje wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Stosownie bowiem do art. 260 § 2 p.p.s.a., Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu co oznacza, że droga sądowa zostaje wyczerpana. W obowiązującym stanie prawnym, na postanowienie wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza, zażalenie nie przysługuje. Wniesienie takiego zażalenia jest niedopuszczalne i skutkuje jego odrzuceniem (por. postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2018r., sygn. akt II OZ 1619/17). Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.