VII SAB/Wa 18/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA – Justyna Wtulich – Gruszczyńska po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.B. i T.T. na Głównego Geodety Kraju w przedmiocie bezczynności organu w sprawie udostępnienia operatu technicznego nr [...] postanawia odrzucić skargę.

B.B. i T.T. pismem z 24 stycznia 2023 r. wnieśli skargę na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie udostępnienia materiałów Centralnego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego w postaci operatu technicznego nr [...] Skarżący podnieśli, że Główny Geodeta Kraju nie odpowiedział na wniosek z 30 sierpnia 2022 r., 24 sierpnia 2022 r. oraz z 23 września 2022 r. Wskazali, że pismem z 16 listopada 2022 r. wnieśli skargę na Głównego Geodetę Kraju, który naruszył art. 246 K.p.a. W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że nigdy nie wpłynęły pisma, które skarżący powołali w treści skargi, tj. wniosek z 24 i 30 sierpnia 2022 r. Wyjaśnił, że powyższe wnioski zostały złożone do Kancelarii Głównej Ministerstwa Rozwoju i Technologii w dniach 24 i 30 sierpnia 2022 r. Do Głównego Geodety Kraju wpłynęło w dniu 23 września 2022 r. pismo B.B., które w swej treści nawiązywało do wniosku z 30 sierpnia 2022 r. Organ zaznaczył, że w związku z tym, że z treści ww. pisma wynikało, że B.B. wnioskuje o udostępnienie dokumentacji z operatu technicznego nr [...], który znajduje się w powiatowej części zasobu geodezyjnego i kartograficznego wniosek przy piśmie z 30 września 2022 r. został przekazany do Starosty W. jako organu właściwego w sprawie. Zgodnie z art. 7d ustawy z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2021 r., poz. 1990 ze zm.) prowadzenie ewidencji gruntów i budynków należy do zadań starosty. Główny Geodeta Kraju zaznaczył, że nie rozpatrywał wniosku B.B. w rozumieniu art. 241 K.p.a. Nieuzasadniony jest zatem zarzut naruszenia art. 246 K.p.a. Odnosząc się do pisma z 16 listopada 2022 r. organ wyjaśnił, że nie był uprawniony do rozpatrzenia powyższego pisma będącego skargę powszechną. Z tego względu pismem z 18 listopada 2022 r. przekazał skargę do właściwego organu, tj. Ministra Rozwoju i Technologii, celem jej rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga podlega odrzuceniu. Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zobligowany jest w pierwszej kolejności do zbadania przesłanek dopuszczalności skargi. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz.259 t.j.), powoływanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 oraz z 2019 r., poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r., poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 2a P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, a także, na mocy art. 3 § 3 tej ustawy, w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jednocześnie na gruncie art. 4 omawianej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. wynika, że skarga na bezczynność nie jest dopuszczalna w innych sprawach niż wymienione w powyższych przepisach. Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, a bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności. Kontrola sądu sprowadza się przede wszystkim do sprawdzenia, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny, między innymi w wyroku z 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98; z 13 czerwca 2001 r., sygn. akt IV SA 961/99 oraz w postanowieniu z 2 czerwca 1998 r., sygn. akt IV SAB 166/97. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Głównego Geodety Kraju w sprawie udostępnienia materiałów Centralnego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego w postaci dokumentacji z operatu technicznego nr [...]. Wskazać należy, że przedmiot sporu dotyczy udostępnienia danych znajdujących się w powiatowej części zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie z art. 7d ustawy z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2021 r., poz. 1990 ze zm.). prowadzenie (w tym udostępnianie danych) ewidencji gruntów i budynków należy do zadań starosty. Z tego względu, przy piśmie z 30 września 2022 r., nr GI-PZGiK.7210.557.2022 Główny Geodeta Kraju przekazał wniosek B.B. z 23 września 2022 r. dotyczący udostępnienia materiałów z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego tj. zarysu pomiarowego nr 141/6/28/74, zgodnie z właściwością Staroście W.. Przy piśmie z 18 listopada 2022 r., nr NG-Sk.052.42.2022 Główny Geodeta Kraju przekazał pismo B.B. z 16 listopada 2022 r. stanowiące skargę na działanie Głównego Geodety Kraju, na podstawie art. 231 § 1 K.p.a. organowi właściwemu do rozpatrzenia tj. Ministrowi Rozwoju i Technologii. Skoro zatem Główny Geodeta Kraju nie był zobligowany do załatwienia sprawy skarżących ani w drodze decyzji administracyjnej, ani postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty albo innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, to skarżącym nie przysługuje skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego. Oznacza to, że niniejsza sprawa nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Zakres skargi na bezczynność organu wyznaczają przepisy art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. w świetle których zaskarżenie bezczynności organu jest dopuszczalne, ale tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. W tym stanie rzeczy niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Dodatkowo wskazać należy, że nawet gdyby uznać, iż skarga skarżących z 24 stycznia 2023 r. została wniesiona na rozstrzygnięcie z działu VIII K.p.a. to skarga na takie rozstrzygnięcie jest także niedopuszczalna. Wnioskodawcy, który jest niezadowolony ze sposobu załatwienia wniosku, służy prawo wniesienia skargi, o której mowa w art. 246 § 1 K.p.a. Przepis ten przewiduje prawo wnioskodawcy do otwarcia postępowania skargowego w trzech przypadkach: niezadowolenia ze sposobu załatwienia wniosku, niezałatwienia wniosku w terminie określonym w art. 244 i niezałatwienia wniosku w terminie wskazanym w zawiadomieniu. Dwa ostatnie przypadki otwierają drogę postępowania zażaleniowego w razie dalszego milczenia organu, pierwszy jedynie w przypadku milczenia po wniesieniu skargi. Nie służy jednak następnie skarga do sądu administracyjnego (por. Jaśkowska Małgorzata. Art. 246 (w:) Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego., System Informacji Prawnej LEX/el. 2023). Wskazać należy, że postępowanie skargowo - wnioskowe uregulowane w Dziale VIII k.p.a. ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego i w odróżnieniu od postępowania administracyjnego - nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Tryb ten jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi lub wniosku, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z 11 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 2759/17, LEX nr 2430300). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sprawy, Sąd stwierdził, że rozpoznawana sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, bowiem nie mieści się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. Zawiera ona niezadowolenie ze sposobu niezałatwienia sprawy, które skarżący powinien skierować do właściwego organu – określonego w art. 229 i art. 230 K.p.a. – w skardze powszechnej o której mowa w art. 227 K.p.a. Ogólne niezadowolenie z działania lub bezczynności organu nie podlega bowiem kontroli ze strony sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Odrzucenie skargi następuje w formie postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym (§ 3 omawianego przepisu). Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji