I OZ 61/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2023 r., sygn. akt VII SAB/Wa 18/23 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi B.B. i T.T. na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie bezczynności w sprawie udostępnienia operatu technicznego nr P.141/6/28/74 postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 25 kwietnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną B.B. i T.T. od postanowienia tego sądu z 28 marca 2023 r. Na powyższe postanowienie skarżący, działając osobiście, pismem z 22 maja 2023 r. wnieśli zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 31 maja 2023 r. odrzucił powyższe zażalenie z powodu sporządzenia zażalenia z pominięciem tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, skarżąca wywiodła zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, winien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, co wynika z treści art. 175 § 2 ppsa w zw. z art. 194 § 4 ppsa. Jednocześnie w myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, wyjaśnić należy, że obowiązek wynikający z zacytowanego powyżej art. 194 § 4 ppsa ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie strony skarżącej. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 ppsa, co oznacza jego nieusuwalność (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 169/12, z 8 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 713/04, z 2 października 2012 r., sygn. akt II OZ 832/12; z 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 318/11, czy z 7 grudnia 2022 r., sygn. akt III FZ 545/22). W rozpoznawanej sprawie skarżący zostali prawidłowo pouczeni o prawie i trybie wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w tym o obowiązku sporządzenia go przez adwokata albo radcę prawnego. Pomimo tego pouczenia skarżący osobiście wnieśli zażalenie na przedmiotowe postanowienie, czyniąc je tym samym niedopuszczalnym. W świetle powyższych wywodów w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tak ustalonym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.