IV SA/Wr 335/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi J. K. i J. G. na decyzję Prokuratora Okręgowego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę J. K.

We wspólnym piśmie z dnia 1 czerwca 2020 r. J. K. i J. G. wnieśli "skargę – odwołanie" od decyzji Prokuratora Okręgowego w L. z dnia [...] (nr [...]) o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Na uzasadnienie skargi skarżący podnieśli, że w/w decyzja jest niezgodna z gwarancjami wynikającymi z art. 61 Konstytucji RP, utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych oraz Europejskim Kodeksem Dobrej Administracji. Zdaniem skarżących, decyzja ta narusza również prawa obywatelskie. Wskazując na powyższe skarżący wnieśli o: 1) o zobowiązanie Prokuratora Okręgowego w L. – w terminie 14 dni – od dnia wydania orzeczenia do udzielenia informacji publicznej poprzez ujawnienie listy prokuratorów zatrudnionych w Prokuraturze Rejonowej i Okręgowej w L.; 2) wyciągnięcie "słusznych konsekwencji" w stosunku do osoby zobowiązanej do udzielenia informacji w formie kary grzywny. Zarządzeniem z dnia 30 października 2020 r. wezwano stronę skarżącą do sprecyzowania – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania – przedmiotu skargi, tj. czy skarga dotyczy Prokuratora Okręgowego w L. z dnia [...] (nr [...]), czy też, została wniesiona na bezczynność lub przewlekłość tego organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, pod rygorem uznania, że skarga została wniesiona na decyzję Prokuratora Okręgowego w L. z dnia [...] (nr [...]). Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to zostało doręczone J. K. w dniu 28 grudnia 2020 r. (k. 28). W odpowiedzi na to wezwanie skarżący nadesłał pismo z dnia 29 grudnia 2020 r. (z odnotowanym wpływem do Sądu w dniu 4 stycznia 2021 r.), które jednak nie zawierało sprecyzowania przedmiotu skargi. W odpowiedzi na skargę Prokurator Okręgowy w L. podniósł, że pismo z dnia 1 czerwca 2020 r., tożsame z tym jakie zostało wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, (zatytułowane odwołanie-skarga) zostało rozpoznane przez Prokuratora Regionalnego we W. jako odwołanie od wcześniejszej decyzji Prokuratora Okręgowego w L. z dnia [...], wydanej w niniejszej sprawie, odmawiającej udzielenia wnioskowanej informacji. Po rozpoznaniu tego odwołania Prokurator Regionalny we W. decyzją z dnia [...], sygn. [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i sprawę przekazał Prokuratorowi Okręgowemu w L. do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniesiona przez J. K. skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie należy podnieść, że decyzja Prokuratora Okręgowego w L. z dnia [...] (nr [...]) o odmowie udostępnienia informacji publicznej na którą powołano się w skardze jest decyzją wydaną w pierwszej instancji, od której strona wniosła odwołanie. Decyzja taka nie mogła zatem stanowić przedmiotu skutecznie wniesionej skargi, albowiem w tej sytuacji, stronie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego dopiero od decyzji wydanej po rozpoznaniu odwołania od wspomnianej decyzji z dnia [...]. Niemniej jednak, mając na uwadze treść żądania skargi, które koresponduje z treścią rozstrzygnięć z art. 149 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), tj. tych jakie sąd wydaje po rozpoznaniu skargi na bezczynność lub przewlekłość organu, Sąd rozpoznający niniejszą sprawę uznał, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy zasadne będzie wezwanie strony do sprecyzowania przedmiotu skargi, tj. wyjaśnienia przez skarżącego, czy skarga została wniesiona na akt, czy tez bezczynność, względnie przewlekłość Prokuratora Okręgowego w L. Redakcja tego rodzaju wezwania przez Sąd była podyktowana przekonaniem, że udzielone przez stronę w tej kwestii wyjaśnienie najlepiej będzie odpowiadać intencji skarżącego co do zakresu żądanej ochrony sądowej, a tym samym, wezwanie to stanowić będzie gwarancję realnego prawa do sądu. Mając na uwadze, że strona, pomimo wezwanie, nie sprecyzowała przedmiotu skargi, to zgodnie z otrzymanym przez nią pouczeniem, Sąd przyjął że skarga (zgodnie z jej literalnym brzmieniem), została wniesiona na decyzję Prokuratora Okręgowego w L. z dnia [...] (nr [...]) i jako taka podlegała odrzuceniu w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.