IV SA/Po 297/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Stowarzyszenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 297/15 w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia i umorzenia postępowania odwoławczego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 297/15

I. K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 13 lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia i umorzenia postępowania odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 12 stycznia 2016r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Stowarzyszenie [...] będąc uczestnikiem niniejszego postępowania wraz z zażaleniem na w/w postanowienie Sądu złożyło wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 kwietnia 2016 r. odmówiono wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Sprzeciw od powyższego postanowienia wniosło Stowarzyszenie [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia 5 kwietnia 2016 r. Stowarzyszenie [...] pismem z dnia 8 czerwca 2016 r. złożyło zażalenie na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 21 czerwca 2016 r. odrzucił ww. zażalenie. Stowarzyszenie [...] pismem z dnia 14 lipca 2016 r. złożyło zażalenie na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 26 lipca 2016 r. uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 297/15 ze względu na zastosowanie przez Sąd znowelizowanego brzmienia art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sytuacji gdy powinien zastosować ww. przepis w brzmieniu dotychczasowym, tj. obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej: P.p.s.a.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. W zaskarżonym postanowieniu z dnia 17 maja 2016 r. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia 5 kwietnia 2016 r., stosując odpowiednio art. 260 § 1 p.p.s.a. Postanowienie Sądu z dnia 17 maja 2016 r. należy uchylić z uwagi na fakt, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona 27 marca 2015 r. (k. 14 akt sądowych), czyli przed nowelizacją ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ówcześnie obowiązującym stanie prawnym zgodnie z art. 260 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym, a na to postanowienie przysługuje zażalenie. Sąd nie wypowiada się więc o zasadności zaskarżonego sprzeciwem postanowienia i nie dokonuje merytorycznego rozpoznania sprzeciwu. Skutkiem wniesionego przez skarżącego sprzeciwu jest utrata mocy zakwestionowanego postanowienia i konieczność merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.