II SA/Po 877/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 11 lipca 2017r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 22 maja 2017r. o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2016r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie wyłączenia gruntów rolnych z produkcji postanawia odrzucić zażalenie. /-/ E. Brychcy

Postanowieniem z dnia 11 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu sprzeciwu I. K. na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 maja 2017 r. odmawiające przyznania prawa pomocy, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 27 lipca 2017 r. z pouczeniem, że od postanowienia z dnia 11 lipca 2017 r. nie przysługuje zażalenie (k. 134, 141 akt sąd.). Mimo powyższego I. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu z 11 lipca 2017r., w którym domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości, uchylenia postanowienia referendarz sądowego z dnia 22 maja 2017r., uzupełnienia i sprostowania części orzekającej, zwolnienia od kosztów wpisu sądowego w części oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "P.p.s.a.", Sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia czy postanowienia referendarza utrzymuje je w mocy lub zmienia. Sąd orzeka przy tym jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 P.p.s.a.). Z przepisów ustawy nie wynika przy tym, że orzeczenie Sądu działającego jako sąd drugiej instancji podlega zaskarżeniu w ramach zażalenia. Skarżący pomimo, że pouczono go, iż od postanowienia z dnia 11 lipca 2017 r. nie przysługuje środek zaskarżenia, wniósł zażalenie. Wobec powyższego zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z 11 lipca 2017r. Sąd uznał za niedopuszczalne, co skutkuje jego odrzuceniem. Nadto Sąd stwierdza, że brak jakichkolwiek przesłanek do uzupełnienia, czy sprostowania orzeczenia Sądu z 11 lipca 2017r. Wobec powyższego, na podstawie art. 260 § 2 w związku z art. 197 § 2 i w zw. z art. 178 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu. /-/ E. Brychcy