II OZ 347/17

Dnia 4 kwietnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 877/16 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 877/16, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał I. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie wyłączenia gruntów rolnych z produkcji, w kwocie 200 złotych. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł skarżący, wnosząc nie rozpoznano jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Ponadto wymagane jest sprostowanie ww. zarządzenia w zakresie wskazania, że postępowanie dotyczy budowy turbin wiatrowych na terenie Gminy D.. Ponadto w innych sprawach sądowych Sąd dopuszczał się błędów w zakresie wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie na zarządzenie z dnia 27 stycznia 2017 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a". Przepis ten stanowi, że Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z treścią art. 220 § 3 ww. ustawy przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem uiszczenia wpisu uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Sprawa niniejsza nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżąca nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 2-4 p.p.s.a. Prawomocnym postanowieniem z dnia 25 stycznia 2017 r. Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy. Odpis postanowienia w przedmiocie prawa pomocy zastał doręczony skarżącemu w tym samym dniu co odpis zaskarżonego zarządzenia. Bez znaczenia dla tej oceny pozostaje argumentacja podniesiona w zażaleniu. Skarżący wnioskował bowiem tylko o zwolnienie od kosztów sądowych, a o ustanowienie pełnomocnika z urzędu zawnioskował dopiero po wydaniu zaskarżonego zarządzenia. Ponadto zaskarżone zarządzenie nie wymaga sprostowania, ponieważ dokładnie wskazuje jaka decyzja organu administracyjnego objęta jest skargą i w jakiej sprawie, tj. wyłączenia gruntów rolnych z produkcji. Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), który odnosi się do skarg z zakresu rolnictwa i leśnictwa, do których zaliczają się sprawy o wydanie decyzji o wyłączenie gruntów rolnych z produkcji. Wysokość wpisu sądowego w niniejszej sprawie wynika zatem wprost z obowiązujących przepisów prawa. Ponadto na powyższą oceną nie mają wpływu ewentualne wady postępowania zaistniałe w innych sprawach skarżącego zawisłych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. Argumentacja skarżącego w tym zakresie nie ma związku z przedmiotową sprawą. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.