II OZ 1251/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 877/16 utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2016r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie wyłączenia gruntów rolnych z produkcji postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 877/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 260 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po rozpoznaniu sprzeciwu I.K. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 lipca 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Zażaleniem I. K. zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości, o uchylenie postanowienia z dnia 12 lipca 2017 r., uzupełnienie i sprostowanie części orzekającej, zwolnienie z kosztów sądowych w części (z wpisu sądowego) oraz ustanowienie pełnomocnika prawnego z urzędu. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono m.in., że zaskarżone postanowienie zawiera błąd formalno-prawny polegający na braku określenia, że postępowanie jest związane z budową turbin wiatrowych na terenie Gminy D., co wymaga sprostowania i uzupełnienia. Ponadto Sąd nie zbadał wnikliwie sytuacji materialnej skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Zaznaczyć jednocześnie należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie nowelizacja powołanej wyżej ustawy, wprowadzona ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015r., poz. 658), mocą której został zmieniony m.in. art. 260, mający w niniejszej sprawie zastosowanie. Na podstawie art. 1 pkt 73 ustawy nowelizującej, przepis art. 260 p.p.s.a. otrzymał nowe brzmienie. Stosownie do art. 260 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że w obowiązującym na skutek wejścia w życie ww. ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanie prawnym, na postanowienie sądu I instancji wydane na skutek wniesionego sprzeciwu od rozstrzygnięcia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Stanowi o tym wprost cytowany powyżej art. 260 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka bowiem w takiej sytuacji jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Ustawodawca w stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a. Orzeczenie sądu staje się prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługują od niego żadne środki odwoławcze, w tym zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy zażalenie wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 877/16, utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 12 lipca 2017 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy jest niedopuszczalne i należy je odrzucić. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł też podstaw do sprostowania zaskarżonego postanowienia w zakresie wskazanym w zażaleniu. Zaskarżoną przez I. K. decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. umorzyło postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty S. z dnia [...] lutego 2016 r. dotyczącej zgody na wyłączenie użytków rolnych z produkcji rolniczej. Sąd I instancji prawidłowo zatem określił przedmiot niniejszej sprawy. Sformułowany natomiast w zażaleniu kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy będzie podlegał rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.