II SA/Po 563/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 03 października 2017r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 30 sierpnia 2017r. w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odrzucić zażalenie. /-/ E. Brychcy

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego I. K. na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 lipca 2017 r. odmawiające przyznania prawa pomocy, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie doręczono skarżącemu do jego rąk prawidłowo w dniu 13 września 2017 r. z pouczeniem, że od postanowienia z dnia 30 sierpnia 2017 r. nie przysługuje środek zaskarżenia (k. 118, 129 akt sąd.). Mimo powyższego skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu z 30 sierpnia 2017r. (k. 123 akt sąd.) domagając się jego uchylenia w całości, uchylenia postanowienia z 10 lipca 2017r. oraz sprostowania i uzupełniania części orzekającej, zwolnienia od wpisu sądowego w części oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "P.p.s.a.", Sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia czy postanowienia referendarza utrzymuje je w mocy lub zmienia. Sąd orzeka przy tym jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 P.p.s.a.). Z przepisów ustawy nie wynika przy tym, że orzeczenie Sądu działającego jako sąd drugiej instancji podlega zaskarżeniu w ramach zażalenia. Skarżący pomimo, że pouczono, iż od postanowienia z dnia 30 sierpnia 2017 r. nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, wniósł zażalenie. Wobec powyższego zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z 30 sierpnia 2017r. w przedmiocie prawa pomocy po rozpoznaniu sprzeciwu, Sąd uznał za niedopuszczalne, co skutkuje jego odrzuceniem. Z uwagi na odrzucenie zażalenia z powodu jego niedopuszczalności, brak jest podstaw do rozpoznania co do istoty sformułowanych w zażaleniu zarzutów i dalszych wniosków skarżącego. Wobec powyższego, na podstawie art. 260 § 2 w związku z art. 197 § 2 i w zw. z art. 178 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu. /-/ E. Brychcy