II OZ 809/18

Dnia 28 sierpnia 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Po 563/17 o odrzuceniu skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] października 2016r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Po 563/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Poznaniu odrzucił skargę I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w [...] z dnia [...] października 2016r. Nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Skarżący I. K. wniósł do WSA w Poznaniu skargę na decyzję SKO w [...]. Zawarł w niej także wniosek o zwolnienie od kosztów wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 lipca 2017r. odmówiono skarżącemu prawa pomocy w całości. Postanowienie to utrzymał w mocy WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2017 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi zarządzeniem z dnia 5 września 2017 r. Na skutek zażalenia skarżącego na powyższe zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 listopada 2017 r. oddalił zażalenie. Jednocześnie, skarżący pomimo pouczenia o niezaskarżalności postanowienia WSA w Poznaniu z dnia 30 sierpnia 2017 r. wniósł na nie zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem tego sądu z dnia 3 października 2017 r. Skarżący wniósł na ww. postanowienie z dnia 3 października 2017 r. zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2017 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Poznaniu z dnia 30 listopada 2017 r., po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych, skarżący został wezwany na podstawie art. 220 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wówczas: Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm., Ppsa) w związku z treścią § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 5 września 2017 r., tj. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżącego pouczono, że na powyższe wezwanie zażalenie nie przysługuje. Wezwanie zostało osobiście odebrane przez skarżącego w dniu 13 grudnia 2017 r. (k. 155). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wniósł zażalenie na wezwanie do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Zażalenie zostało odrzucone przez WSA postanowieniem z dnia 4 stycznia 2018 r. Skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Sąd pierwszej instancji stwierdził zatem, że zgodnie z powołanym wyżej rygorem skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu. Powyższe postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 27 lutego 2017 r. stało się przedmiotem zażalenia I. K., w którym wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości; sprostowanie i uzupełnienie części orzekającej; rozpoznanie zażalenia z dnia 23 stycznia 2018 r.; zwolnienie z kosztów sądowych w części, ustanowienie pełnomocnika prawnego z urzędu. W uzasadnieniu podnosi, że postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie wniosku o zwolnienie z kosztów wpisu sądowego oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie zostało zakończone, albowiem nie zostało dotąd rozpoznane zażalenie z dnia 23 stycznia 2018 r., co stanowi zagadnienie wstępne w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Mając na uwadze treść art. 220 § 1 i 3 Ppsa (aktualnie: t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) oraz dotychczasowy przebieg postępowania sądowoadministracyjnego, należy stwierdzić, że sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę. Pomimo dwukrotnego wezwania do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi oraz odmową przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych – skarżący w przewidzianym terminie nie zastosował się do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 220 § 3 Ppsa, skargę należało odrzucić. Skarżący nie zanegował faktu otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi oraz sposobu obliczenia wymienionej w nim kwoty wpisu. Odnosząc się do argumentacji zażalenia dot. nierozpoznania zawartego w piśmie procesowym skarżącego z dnia 23 stycznia 2018 r. żądania przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu, wskazać należy, że referendarz sądowy WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2018 r. umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie a WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 maja 2018 r. utrzymał je w mocy. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.