II OZ 754/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń R. P. i M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 1168/12 oddalające wniosek R. P. o wyłączenie sędziego Grażyny Radzickiej, w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 1168/12 na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) oddalił wniosek o wyłączenie sędziego NSA Grażyny Radzickiej od orzekania w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie warunków zabudowy. W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że sędzia, o którego wyłączenie wnioskował skarżący złożył stosowne oświadczenie. Jego treść w pełni odpowiada wymogom stawianym przez ustawodawcę w tym zakresie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego istnieje ugruntowany pogląd, że skoro sędzia, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, złożył oświadczenie, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenia nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 121/71 podkreślił, że "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego". W przedmiotowej sprawie skarżący składając wniosek o wyłączenie sędziego ograniczył się do ogólnikowego twierdzenia, że zachodzą uzasadnione wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Skarżący nie wskazał jakie to dokładnie okoliczności miałyby uzasadniać wyłączenie sędziego. Niezadowolenie skarżącego ze sposobu prowadzenia sprawy oraz wyniku załatwiania jego wniosków nie stanowi wystarczającej podstawy do wyłączenia wskazanego sędziego. Również subiektywne odczucia skarżącego co do stosunku sędziego do jego osoby nie mogą stać się przyczyną wyłączenia od rozpoznawania określonej sprawy. Zażalenia na powyższe postanowienie złożyli R. P. i M. P., podnosząc, że Sędzia NSA Grażyna Radzicka ewidentnie działa na szkodę skarżącego R. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W postępowaniu sądowoadministracyjnym kwestię wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18 - 24 p.p.s.a. Wyczerpujący katalog przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy wymieniony został w art. 18 p.p.s.a., natomiast art. 19 p.p.s.a. zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia wskazując, że niezależnie od wymienionych w art. 18 p.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wskazać należy, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. W niniejszej sprawie sędzia, którego wyłączenia domaga się skarżący, złożył oświadczenie z dnia 8 stycznia 2014 r., że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia jej od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości. Zasadnie również Sąd I instancji przytoczył twierdzenie Sądu Najwyższego, że "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z dnia 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN z 1972 r., poz. 55). Argumenty skarżących zawarte we wniosku o wyłączenie sędziego nie mogą być w żaden sposób uznane za takie, które podważyłyby wiarygodność złożonego przez sędziego oświadczenia. W ocenie NSA w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia w odniesieniu do sędziego Grażyny Radzickiej i prezentowane w tym zakresie stanowisko sądu I instancji należy podzielić. Ponadto zauważyć trzeba, że w rozpoznawanym zażaleniu skarżący nie podnieśli żadnych takich okoliczności, które poddawałyby w wątpliwość prawidłowość zajętego przez sąd I instancji stanowiska. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.