II OZ 383/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 459/13 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Krośnie z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 459/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił sprzeciw M. C. o postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 grudnia 2015 r., którym odmówiono K. C. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd podniósł, że stroną postępowania o przyznanie prawa pomocy jest tylko strona, która wystąpiła z wnioskiem o przyznanie tego prawa, gdyż tylko interesów prawnych osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy dotyczy to postępowanie. Pozostałe strony postępowania sądowoadministracyjnego nie mają legitymacji skargowej w toczącym się postępowaniu ubocznym dotyczącym wniosku o prawo pomocy. Powyższe oznacza, że prawo do złożenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 3 grudnia 2015 r. przysługiwało wyłącznie K. C. Zażaleniem M. C. zaskarżyła powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania sądowoadministracyjnego ma zatem charakter postępowania wpadkowego w stosunku do postępowania głównego i jego rozpoznanie pozostaje bez wpływu na inne czynności procesowe podejmowane w sprawie. Postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, stosownie do treści art. 252 § 3 p.p.s.a. doręcza się stronie, która złożyła wniosek i wyłącznie wnioskodawcy przysługuje zażalenie na to postanowienie. Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 259 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje stronie albo adwokatowi, radcy prawnego, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu. Stroną postępowania dotyczącego przyznania prawa pomocy jest zatem podmiot występujący z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy dlatego też tylko on jest uprawniony do wniesienia sprzeciwu na postanowienie w tym przedmiocie. Postanowienie referendarza sądowego z 3 grudnia 2015 r. odnosiło się do wniosku K. C. i tylko jemu jako jedynej stronie tego postępowania zostało doręczone z pouczeniem o możliwości wniesienia sprzeciwu. Niedopuszczalne było zatem wniesienie sprzeciwu przez M. C., gdyż nie jest ona stroną tego postępowania. W konsekwencji zasadnie Sąd I instancji odrzucił sprzeciw zaskarżonym postanowieniem. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.