II OZ 377/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 459/13 wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Krośnie z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 459/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę W. N. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Krośnie z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...], znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Pismem z dnia 22 czerwca 2015 r. K. C. wniósł o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku i doręczenie odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 459/13, wezwano K. C. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzanym na skutego zgłoszonego żądania, w terminie 7 dni pod rygorem jej ściągnięcia. Zażaleniem z dnia 15 lipca 2015 r. K. C. zaskarżył powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie oraz o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że ze względu na swoją sytuację dochodową, zdrowotną i rodzinną nie jest w stanie uiścić przedmiotowej opłaty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Z kolei stosownie do treści art. 234 § 2 tej ustawy (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego zarządzenia) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Przepisów art. 220 nie stosuje się, co oznacza, że nieopłaconego pisma zawierającego wniosek o przesłanie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na wniosek strony nie pozostawia się bez rozpoznania tylko nadaje mu się dalszy bieg (a należność podlega egzekucji). Podkreślenia wymaga ponadto, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych wypracowanym na gruncie przepisów obowiązujących przed dniem 15 sierpnia 2015 r., w przypadku, gdy strona złożyła wniosek o doręczenie odpisu wyroku oddalającego skargę wraz z uzasadnieniem, a wymagana opłata kancelaryjna przy jego zgłoszeniu nie została przez nią uiszczona, obowiązkiem sądu jest podjęcie działań zmierzających do uiszczenia przez stronę opłaty kancelaryjnej za doręczenie jej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, co oznacza, że spoczywa na nim obowiązek wezwania strony do uiszczenia opłaty kancelaryjnej pod rygorem jej ściągnięcia na podstawie art. 234 § 2 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt I OZ 510/11). Na skutek obowiązującej od dnia 15 sierpnia 2015 r. nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 658), art. 234 § 2 p.p.s.a. otrzymał nowe brzmienie, w którym ustawodawca wprost już wskazał, że ściągnięcie opłaty od strony, która złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku i takiej opłaty nie uiściła, poprzedza wezwanie strony do jej uiszczenia. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należało, że skarżący, spełniając wszystkie wymagane w art. 234 § 2 p.p.s.a. przesłanki, skutecznie wniósł o sporządzenie uzasadnienia. Już w momencie złożenia wniosku powstał natomiast po jego stronie obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Opłata ta wynosi 100 zł, stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Zasadnie zatem wezwano skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł. Odnosząc się do treści zażalenia wskazać należy, że przyznanie stronie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych odbywa się w innym postępowaniu, niż to zainicjowane wniesieniem zażalenia na zarządzenie w przedmiocie opłaty kancelaryjnej. W postępowaniu wywołanym zażaleniem na zarządzenie wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od uzasadnienia wyroku sąd bada tylko, czy skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia opłaty oraz czy jej wysokość została przez sąd określona poprawnie. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził w tym zakresie uchybień sądu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.