II FZ 173/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 746/16 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. K. i G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 15 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 13 marca 2017 r., I SA/Gd 746/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną M. K. i G. K. (zwanych dalej skarżącymi). Sąd wskazał, że pełnomocnik - mimo wezwania - nie dostarczył prawidłowego pełnomocnictwa i skarga kasacyjna nie została opłacona. W aktach sprawy znajduje się jedynie pełnomocnictwo do prowadzenia sprawy ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Gdańsku o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. w tym "do podejmowania wszelkich łączących się ze sprawą czynności i działań, o których mowa w art. 91 w związku z art. 88 K.p.c.". Ponadto na dzień 10 marca 2017 r. na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza przychodowego nie odnotowano uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od skarżącej oraz radcy prawnego. W zażaleniu na powyższe zarzucono naruszenie: art. 178, art. 175 i art. 176 w związku z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej: p.p.s.a.) i odrzucenie skargi kasacyjnej ze względu na nieistniejący rzekomy brak formalny pełnomocnictwa oraz art. 39 pkt 1 w związku z art. 36 pkt 2 p.p.s.a. przez błędne przyjęcie, że pełnomocnictwo procesowe "udzielane do prowadzenia poszczególnych spraw ze skargi" wymaga dodania: "do reprezentowania przed sądami administracyjnymi"; naruszenie art. 56, art. 60 i art. 65 k.c. przez niezastosowanie i pominięcie, że wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Aby pismo zostało przyjęte przez sąd do merytorycznego rozpoznania musi spełniać określone wymogi formalne, m.in. te sprecyzowane w art. 46 p.p.s.a. Jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem, to do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Sąd pierwszej instancji nie naruszył przepisów ustawy – Kodeks cywilny, gdyż przepisy te nie mają zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stwierdzić należy, że WSA zasadnie odrzucił skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w terminie – mimo wezwania nie przedstawiono pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i nie opłacono skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji