II FZ 313/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 334/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 7 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 334/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. G. (dalej: "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 7 listopada 2017 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia WSA wskazał, że przesyłkę pocztową zawierającą zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 13 listopada 2017 r., a zatem trzydziesty dzień terminu do wniesienia skargi upływał w dniu 13 grudnia 2017 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący reprezentowany przez doradcę podatkowego, wniósł skargę w dniu 9 marca 2018 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej jako "p.p.s.a."). W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że skarżący złożył do WSA w Gdańsku wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia doradcy podatkowego przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd postanowieniem z dnia 23 stycznia 2018 r. ustanowił doradcę podatkowego. W dniu 31 stycznia 2018 r. Krajowa Izba Doradców Podatkowych wyznaczyła pełnomocnika do wykonywania prawa pomocy w sprawie. Pismo pełnomocnik odebrał w dniu 9 lutego 2018 r., zatem skarga wniesiona w dniu 9 marca 2018 r. została złożona w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie powyższego terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Termin ustanowiony w art. 53 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym, co oznacza, że niedopuszczalne jest jego skracanie lub przedłużanie. W przypadku gdy do jego uchybienia doszło, dopuszczalne jest natomiast przywrócenie terminu na wniosek strony na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a. Podkreślić zatem należy, że termin ustawowy do wniesienia skargi rozpoczyna swój bieg i kończy niezależnie od okoliczności związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika, a uzależniony jest jedynie od daty doręczenia stronie zaskarżonej decyzji administracyjnej. W szczególności niedopuszczalne jest przyjęcie tezy, że termin do wniesienia skargi rozpoczyna ponownie bieg w momencie wyznaczenia pełnomocnika z urzędu. W rozpoznawanej sprawie, decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 7 listopada 2017 r. została doręczona skarżącemu w dniu 13 listopada 2017 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego upłynął w dniu 13 grudnia 2018 r. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 9 marca 2018 r. przez pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu, a więc po terminie, określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie w skardze tej pełnomocnik nie zawarł wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Nie złożono również takiego wniosku odrębnym pismem. Słusznie zatem Sąd I instancji skargę odrzucił. Dodać należy, że w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony po upływie terminu do wniesienia skargi (w dniu 18 grudnia 2017 r.). Należy również nadmienić, że samo złożenie skargi nie jest dostatecznym wyrazem woli strony co do przywrócenia uchybionego terminu do dokonania tej czynności. Sąd nie może podejmować decyzji procesowych za stronę, tym bardziej, gdy jest ona reprezentowana przez fachowego pełnomocnika. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.