II FZ 109/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Bd 648/11 w przedmiocie wyłączenia sędziego w sprawie ze skargi J.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 7 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2007 r. postanawia oddalić zażalenie.

W piśmie z dnia 3 czerwca 2013 r. skarżący J.W. złożył wniosek o wyłączenie od orzekania sędziego WSA U.W., argumentując, że ww. sędzia w dniu 31 sierpnia 2012r. wydał zarządzenie, zawierające pouczenie o przysługującym stronie prawie do złożenia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, z którego to prawa skarżący skorzystał. Strona podała, że ww. sędzia, zamiast nadać bieg prawidłowo złożonemu zażaleniu z dnia 30 września 2012r., z niewiadomych przyczyn, wydał w dniu 05 października 2012r. nowe zarządzenie, uchylające swoje poprzednie zarządzenie z dnia 31 sierpnia 2012r., nie podając podstawy prawnej wydanego zarządzenia. Zdaniem strony, sędzia U.W., wydając zarządzenie z dnia 31 sierpnia 2012 r., w którym pouczono skarżącego o przysługującym prawie do złożenia zażalenia, naraziła stronę na stres, zabiegi prawne w sprawie prawidłowego przygotowania i złożenia zażalenia oraz nieuzasadnione koszty. Skarżący uważa, że okoliczność konfliktu pomiędzy nim a sędzią WSA U.W. oraz jego zarzuty wobec sędziego wywołują uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w niniejszej sprawie. Sędzia WSA U.W. w złożonym w dniu 18 czerwca 2013 r. oświadczeniu stwierdziła, że nie istnieje okoliczność tego rodzaju, która mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 25 czerwca 2013 r. oddalił wniosek skarżącego, wskazując, że z oświadczenia sędziego wynika, że nie było podstaw do wyłączenia jej od orzekania w sprawie. Powyższe postanowienie skarżący zaskarżył zażaleniem, w którym zażądał uchylenia rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji oraz wyłączenia sędziego wskazanego we wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wyłączenie sędziego na wniosek strony następuje wówczas, gdy zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Przepis ten łącznie z art. 18 P.p.s.a. ustanawia instytucję wyłączenia sędziego, będącą gwarancją procesową zasady obiektywizmu i bezstronności, a więc gwarancją tego, że rozstrzygnięcie w sprawie zawisłej przed sądem nie będzie determinowane przez osobiste zapatrywania, uprzedzenia lub interesy osoby je wydającej. Stosownie zaś do treści art. 20 P.p.s.a., strona składająca wniosek o wyłączenie sędziego obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. W rozpoznawanej sprawie WSA w Bydgoszczy zasadnie oddalił wniosek skarżącego, gdyż nie uprawdopodobnił on przesłanek wyłączenia sędziego, odwołując się jedynie do wydawanych w jego sprawach rozstrzygnięć. Subiektywne przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, nie może być uznane za okoliczność uzasadniającą wyłączenie sędziego. Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego objętego wnioskiem. Rozstrzygnięcia te mogą być kwestionowane jedynie w drodze właściwych środków zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 368/12). Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 lipca 2012 r., sygn. akt I OZ 490/12, "wątpliwości co do bezstronności sędziego muszą mieć charakter realny, a nie tylko potencjalny. Nie mogą one wynikać tylko z subiektywnego przekonania strony, ale z istnienia ważnych powodów, które obiektywnie potwierdzają istnienie okoliczności, wskazanych w art. 19 P.p.s.a.". Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarżący, zarówno we wniosku, jak i w zażaleniu, nie przedstawił żadnych obiektywnych okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę uwzględnienia żądania. Ponadto z oświadczenia sędziego jednoznacznie wynika, że nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Skarżący nie podważył skutecznie wiarygodności tego oświadczenia, wobec czego, jakkolwiek nie przesądza ono o kierunku rozstrzygnięcia, stanowi istotny argument za oddaleniem wniosku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że w sprawie nie zaistniały przesłanki wyłączenia sędziego. W związku powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie, jako niezasadne, oddalił na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.