II FZ 539/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K.W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Bd 649/11 w zakresie wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi K.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 7 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2014r. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od zażalenia wniesionego od postanowienia WSA w Bydgoszczy z dnia 17 listopada 2014r. oddalającego wniosek o wyłączenie sędziego. Powyższe zarządzenie zostało zaskarżone zażaleniem z dnia 25 stycznia 2015r., które potraktowano jednocześnie jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten jednak w konsekwencji nieuzupełnienia braku formalnego - złożenia na urzędowym formularzu PPF – pozostawiono bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a.). W orzecznictwie przyjmuje się, iż przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08, publ. CBOSA). Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W świetle powyższych regulacji przewodniczący miał zatem obowiązek wezwać skarżącego, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest wpis sądowy od zażalenia, którego wysokość ustalona została prawidłowo na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM. Na marginesie należy również wskazać, że skarżąca we wniesionym zażaleniu nie podnosi argumentów służących podważeniu wysokości wpisu, powołując się jedynie na trudną sytuację materialną. Wyjaśnić należy, że ocena zgodności z prawem zakwestionowanego przez skarżących zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu nie zależy od tych okoliczności, które decydują o przyznaniu prawa pomocy. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia