I SA/Wa 2547/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.), Sędziowie sędzia WSA Bożena Marciniak, asesor WSA Anna Milicka-Stojek, Protokolant referent Radosław Fijałkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2023 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 maja 2022r. nr BPRM.5023.18.3.2022(6) w przedmiocie polecenia usunięcia skutków sytuacji kryzysowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Rady Ministrów na rzecz [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W Biuletynie Informacji Publicznej opublikowana została decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z [...] kwietnia 2022 r. w sprawie wpisu [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] na listę osób i podmiotów, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz.U. z 2022 r. poz. 835), dalej zw. "ustawą sankcyjną. Powyższa decyzja została zmieniona decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] kwietnia 2022 r. nr [...]. Prezes Rady Ministrów (zw. dalej "organem") decyzją z [...] maja 2022 r. nr [...] na podstawie art. 7a ust. 1 pkt 4 i ust, 2 pkt 3 oraz art. 7b ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 261 ze zm.), w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), na wniosek Ministra Klimatu i Środowiska polecił: 1. spółce [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...], wpisanej do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy w [...], [...] Wydział [...] Krajowego Rejestru Sądowego, pod KRS: [...], NIP: [...], REGON: [...], wykorzystywanie posiadanej przez tę spółkę, uzyskanej od spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...], wpisanej do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla [...] w [...], [...] Wydział [...] Krajowego Rejestru Sądowego, pod nr KRS: [...], NIP: [...], REGON: [...], instalacji [...] podlegającej dozorowi technicznemu [...] wraz z niezbędną infrastrukturą, w tym poprzez napełnianie zbiorników ciśnieniowych wchodzących w skład tej instalacji przez wybranego przez siebie dostawcę [...] [...], a także zapewnienie realizacji czynności eksploatacyjnych na tej instalacji przez czas posiadania tej instalacji; 2. spółce [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...], środki pieniężne za ewentualne należności z tytułu korzystania z instalacji [...], podlegającej dozorowi technicznemu [...], wraz z niezbędną infrastrukturą, uzyskanej od spółki [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...], przekazać na rachunki bankowe spółki [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...], o ile umowa dotycząca korzystania z instalacji zbiornikowej oraz na sprzedaż [...] [...] została zawarta pomiędzy stronami przed dniem objęcia spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] sankcjami, wskazanymi w decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, z [...] kwietnia 2022 r. nr [...] wprowadzającej spółkę [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] na listę osób i podmiotów, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz.U. z 2022 r. poz. 835), tj. przed dniem [...] kwietnia 2022 r.; 3. spółce [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] na czas posiadania przez spółkę [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] od spółki [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] instalacji [...], podlegającej dozorowi technicznemu [...], wraz z niezbędną infrastrukturą, zniesienie ewentualnych ograniczeń w zakresie wykorzystywania tej instalacji, w tym możliwości tankowania [...] wchodzących w skład instalacji [...], podlegającej dozorowi technicznemu [...], posiadanej przez spółkę [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...], przez innych dostawców. Jednocześnie organ wyznaczył Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do zawarcia niezbędnych umów związanych z realizacją ww. poleceń. Zgodnie z art. 7a ust. 3 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym niniejsza decyzja nie wymagała uzasadnienia. [...] sp. z o. o. (zw. dalej "stroną skarżącą" lub "skarżącą") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Rady Ministrów z [...] maja 2022 r. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: a) art. 7 a ust. 1 pkt 4, ust. 2 pkt 3 i 7 b ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r. poz. 261), (dalej: "uzk"), poprzez ich błędne zastosowanie i w konsekwencji wydanie decyzji, w przypadku, gdy sytuacja, odnośnie której wydano decyzję nie spełnia przesłanek do uznania jej za sytuację kryzysową w rozumieniu uzk, a zatem nie było żadnych podstaw prawnych do jej wydania w trybie art. 7a i 7b uzk., b) art. 7a ust. 5 uzk poprzez jego błędne niezastosowanie i w konsekwencji wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, podczas gdy zgodnie z uzk zaskarżona decyzja (polecenie) nie może dotyczyć rozstrzygnięć co do istoty sprawy załatwionej w drodze decyzji administracyjnej, c) art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP z zw. z art. 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2021 r. poz. 162) poprzez ich nieuprawnione niezastosowanie i w konsekwencji wydanie decyzji o charakterze dyskryminującym skarżącą; 2) naruszenie przepisów postępowania, tj.: a) art. 7b w zw. z art. 8 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735), dalej: "kpa", poprzez brak współdziałania organów administracji publicznej, skutkujący wydaniem decyzji zawierającej odmienny pogląd prawny niż przyjęty w linii interpretacyjnej Ministerstwa Finansów dla takich samych spraw, co w konsekwencji doprowadziło do pojawienia się w obrocie prawnym odmiennych i wewnętrznie sprzecznych poglądów prawnych organów administracji publicznej takich w takich samych sprawach, co stanowi zatem naruszenie zasady zaufania obywateli do władzy publicznej i zasady pewności prawa, b) art. 19 kpa w zw. z art. 5 ustawy sankcyjnej poprzez wydanie decyzji przez organ niewłaściwy w sprawie, c) art. 107 § 1 pkt 6 kpa w zw. z art. 7a ust. 3 uzk poprzez niewydanie uzasadnienia dla decyzji w przypadku, gdy decyzja dotyczyła podstawowych praw podmiotowych skarżącej, jak również jej adresatami były strony, które mogły nie mieć wiedzy czego tzw. sytuacja kryzysowa - w związku z którą decyzja została wydana - dotyczy i w jakim celu oraz z jakiej przyczyny zgodnie z treścią decyzji zostały one zobowiązane do podjęcia wskazanych w niej działań. Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości, alternatywnie, w przypadku nie uwzględnienia przez sąd wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Ponadto, skarżąca wniosła o zasadzenie kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak interesu prawnego, a tym samym legitymacji skargowej skarżącej w zakresie zaskarżenia pkt 1 i 2 decyzji, a w pozostałej części o jej oddalenie, w sytuacji gdyby sąd nie odrzucił skargi, wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ wskazał m. in., że [...] kwietnia 2022 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał kolejną decyzję nr [...] w stosunku do skarżącej w której z urzędu zmienił decyzję z [...] kwietnia 2022 r. w której utrzymał wpis na listę sankcyjną oraz zastosowane wcześniej sankcje. Zgodnie z opinią organu, z uzasadnieniu przedmiotowej decyzji wynika, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uznał, że faktyczna realizacja zastosowanych środków nie może prowadzić do powstania sytuacji kryzysowej w rozumieniu art. 3 pkt 1 uzk, to jest powstania sytuacji wpływającej negatywnie na poziom bezpieczeństwa ludzi, mienia w znacznych rozmiarach lub środowiska, wywołującej znaczne ograniczenia w działaniu właściwych organów administracji publicznej ze względu na nieadekwatność posiadanych sił i środków. W dalszej części uzasadnienia czytamy: Jednocześnie mając na uwadze potrzebę przeciwdziałania skutkom sytuacji kryzysowej, jaka może powstać w związku z realizacją środków przewidzianych w decyzji z [...] kwietnia 2022 r. nr [...], Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uznał, że koniecznym jest ustanowienie zwolnienia środków finansowych i zasobów gospodarczych pozostających we władaniu [...] sp. z o.o. z siedzibą: [...] [...], ul [...] [...], Nr KRS [...], NIP [...], w celu umożliwienia dysponowania nimi w taki zakresie, jaki będzie wynikał z realizacji polecenia Prezesa Rady Ministrów wydanego na podstawie art. 7a ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym. Minister Klimatu i Środowiska powołując się na wystąpienie sytuacji kryzysowej w trybie art. 7a ustawy o zarządzaniu kryzysowym wystąpił do Prezesa Rady Ministrów z wnioskiem z [...] maja 2022 r. o wydanie poleceń wskazanych we wniosku m. in. wobec [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Polecenia zgodnie z regulacją art. 7a ust. 3 przybrały postać decyzji administracyjnej, która nie zawierała uzasadnienia i była natychmiast wykonalna z chwilą jej doręczenia lub ogłoszenia. Art. 7a i 7b dotyczące wydawania poleceń zostały dodane do ustawy o zarządzaniu kryzysowym przez art. 82 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz.U. z 2022 r. poz. 583), która weszła w życie 12 marca 2022 r., z mocą od 24 lutego 2022 r. Zgodnie z opinią organu, procedura wydawania poleceń przez Prezesa Rady Ministrów na podstawie art. 7a i 7b uzk, nie ma charakteru jurysdykcyjnego. Sposób i zakres regulacji wskazanych przepisów wyklucza pełne zastosowanie Kodeksu postępowania administracyjnego, co zdaje się sugerować skarżąca spółka. Mając na uwadze powyższe, jak również potrzebę pilnego podjęcia działań, w sytuacji, w której niezbędne jest wydanie decyzji w jak najkrótszym terminie, przepisy Kpa stosuje się w bardzo ograniczonym zakresie. Zgodnie z opinią organu, skarżąca nie miała legitymacji czynnej do zaskarżenia w tej części decyzji Prezesa Rady Ministrów, które odnoszą się do podmiotów innych niż skarżąca, w tym wypadku [...] sp. z o.o. Zgodnie z opinią organu, skarżąca nie wykazała w treści skarg swojego interesu prawnego co do całości skarg, a w szczególności w zakresie w jakim odnoszą się one do decyzji w zakresie w jakim adresatem decyzji jest inny podmiot niż skarżąca. Analizując zarzuty skarżącej w zakresie zastosowania art. 7a i 7b uzk organ wskazał, iż podstawowe znaczenie dla funkcjonowania systemu zarządzania kryzysowego pod rządami ustawy mają definicje "sytuacji kryzysowej" i "infrastruktury krytycznej", zawarte w art. 3 pkt 1 i 2 uzk. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 21 kwietnia 2009 r. sygn. akt K50/07 Konstytucja RP wyznacza granice pomiędzy stanami nadzwyczajnymi (art. 228 Konstytucji RP) a "normalnym" funkcjonowaniem państwa. "Sytuacja kryzysowa" jest czymś rodzajowo odmiennym od konstytucyjnych stanów nadzwyczajnych. W związku z tym powinna zostać zaliczona do "normalnego" funkcjonowania państwa. Najogólniej rzecz ujmując, "zarządzanie kryzysowe", będące elementem zapewnienia bezpieczeństwa narodowego, polega na opracowywaniu planów i programów opisujących metody działań w zakresie zapobiegania sytuacjom kryzysowym, a w ich trakcie na przygotowaniu do "przejmowania kontroli" nad sytuacjami kryzysowymi. Zarządzanie kryzysowe polega także na odpowiednim reagowaniu na sytuacje kryzysowe oraz na "odtwarzaniu infrastruktury" i zapewnieniu jej prawidłowego funkcjonowania. Zarządzanie kryzysowe obejmuje zatem działania odpowiednie do rozwoju sytuacji, będącej następstwem zagrożenia, mające zarówno charakter prewencyjny, jak i organizatorski czy porządkowy. Przepisy ustawy o zarządzaniu kryzysowym dotyczą specyficznych stanów narastania zagrożeń "zwykłych" (czyli takich, które nie uzasadniają wprowadzenia stanu nadzwyczajnego), które nie mogą zostać zneutralizowane w trybie standardowego działania organów administracji publicznej z uwagi na nieadekwatność posiadanych przez nie sił i środków. Nie ulega wątpliwości, iż decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z [...] kwietnia 2022 r., zmienioną decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w sprawie wpisu skarżącej na listę osób i podmiotów, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy sankcyjnej wobec skarżącej zastosowano środki między innymi w postaci zamrożenia środków finansowych i zasobów gospodarczych w rozumieniu rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań poważających integralność terytorialną, suwerenność niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz.Urz. UE L78 z 17.03.2014, str. 6 ze zm.), dalej: "rozporządzenie nr 269/2014", będących własnością, pozostających w posiadaniu, pozostających w faktycznym władaniu lub pod kontrolą skarżącej w pełnym zakresie oraz w postaci zakazu udostępniania skarżącej lub na jej rzecz - bezpośrednio lub pośrednio - jakichkolwiek środków finansowych lub zasobów gospodarczych w rozumieniu rozporządzenia 269/2014. Analiza sytuacji nie pozostawiała wątpliwości, co do wystąpienia znamion sytuacji kryzysowej, która wymagała wydania zaskarżonej decyzji. Wbrew zawartym w skardze twierdzeniom skarżącej, zagrożenie wywołane wstrzymaniem dostaw [...] do klientów skarżącej w tym do [...] sp. z o.o. nie mogło zostać wyeliminowane w drodze uzyskania zgody skarżącej na tankowanie [...] [...] do zbiorników od innych dostawców. Takie działanie po stronie odbiorców oznaczałoby w istocie kontynuowanie wykonywania umowy ze skarżącą, wobec której zastosowano środki wskazane w ustawie sankcyjnej. W świetle faktu, iż umowa w całości nie mogła być wykonywana od dnia wpisu skarżącej na listę, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy sankcyjnej, należało uwzględnić naturalną konsekwencję zaistniałej sytuacji w postaci odcięcia odbiorców od dostaw [...] [...] skutkującego koniecznością przerwania procesów produkcji, czy też w szerszym ujęciu – prowadzenia działalności gospodarczej lub rolniczej. Zatem jak wskazał organ, w związku z wyłączeniem wszelkich usług świadczonych na rzecz skarżącej, w tym dostaw energii elektrycznej, skarżąca została pozbawiona możliwości utrzymywania kluczowych systemów bezpieczeństwa oraz monitorowania obiektów na terminalach przeładunkowych [...]. Ponadto skarżąca nie mogła realizować czynności eksploatacyjnych na instalacjach [...] i [...] w zakresie zbiorników [...] i [...] technologicznych podlegających dozorowi [...] będących w posiadaniu klientów skarżącej (w tym [...] sp. z o.o), nie mogła przeprowadzać bieżących serwisów i napraw awaryjnych, podczas gdy w zbiornikach i instalacjach znajdował się [...] [...]. Wobec braku możliwości serwisowania instalacji i zbiorników - powstało realne zagrożenie dla bezpieczeństwa użytkowników i otoczenia. Zdaniem organu, zarzuty podniesione w skardze w zakresie braku zasadności zastosowania art. 7a i 7b uzk należy uznać za zupełnie niezrozumiałe z uwagi na fakt, iż informacje o istotnym zagrożeniu w postaci możliwości wystąpienia ogromnych szkód dla ludzi i mienia wraz ze wskazaniem szczególnych okoliczności wpływających na zaistnienie sytuacji kryzysowej, zostały przekazane do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Ministerstwa Aktywów Państwowych, Ministerstwa Klimatu i Środowiska w piśmie skarżącej z [...] kwietnia 2022 r. (w załączeniu do odpowiedzi na skargę). W kontekście informacji, które zostały opisane przez skarżącą w powołanym piśmie, zupełnie niezrozumiała pozostaje odmienna koncepcja przedstawiona w skardze na decyzję Prezesa Rady Ministrów, zgodnie z którą nie doszło do spełniania ustawowych przesłanek określonych w definicji sytuacji kryzysowej, w tym "możliwości wystąpienia ogromnych szkód dla ludzi mienia". Kwestia bezpieczeństwa instalacji należących do Skarżącej została również poruszona w odrębnym piśmie [...] ([...]), kierowanym do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. W piśmie tym [...] zwróciła uwagę na pozbawione dozoru [...] transportowe i zbiorniki [...] wskazując przy tym, że [...] [...] jest wrażliwy na warunki zewnętrzne - przy nagrzewaniu się zbiorników może parować i ulatniać się przez zawory bezpieczeństwa, przez co wymaga ciągłego nadzoru. Jednocześnie [...] wskazała, że sytuacja powstała w wyniku nałożenia sankcji na skarżącą jest nadzwyczajna i wymaga podjęcia szybkich, niestandardowych rozwiązań (pismo w załączeniu do odpowiedzi na skargę). Zgodnie z opinią organu, podkreślenia wymaga fakt, iż klienci skarżącej, w tym [...] sp. z o.o. nieprzyłączeni do żadnej sieci dystrybucyjnej [...], zostali pozbawieni dostaw [...] [...], stanowiącego bezpośrednio źródło zasilania i ogrzewana obiektów. Nie można zatem pominąć faktu, iż podmioty te zostały albo miały być w krótkim okresie czasu pozbawione lub znacznie ograniczone w możliwości prowadzenia działalności gospodarczej lub rolniczej. Już z treści skargi wynika, iż w związku z przerwą w dostawach [...] [...] po stronie klientów skarżącej mogła powstać trudna sytuacja związana z możliwymi przerwami w procesach produkcyjnych i grzewczych. Rozmiar szkód powstałych z tytułu zaburzenia procesów produkcyjnych podmiotów gospodarczych i ich kontrahentów z pewnością należy zakwalifikować jako znaczny. Należy bowiem wziąć pod uwagę nie tylko szkody powstałe po stronie klientów skarżącej, lecz także ich kontrahentów, dostawców usług i ich pracowników. Tego rodzaju sytuacja kryzysowa zachodziła w stosunku do [...] sp. z o. o., która prowadziła korespondencję z Ministerstwem Klimatu i Środowiska (w załączeniu do odpowiedzi na skargę), gdyż wpływała negatywnie na poziom bezpieczeństwa ludzi oraz mienia w znacznych rozmiarach. [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] jest producentem części dla sektora chłodniczego. Zgodnie z informacją spółki, na moment przekazywania wniosku zatrudniała ona [...] osoby, z czego [...] osób pracowało w zakładzie [...] przy ulicy [...] w [...], gdzie ulokowane były zbiorniki dzierżawione od skarżącej, pozbawione wskutek sankcji nadzoru technicznego. W związku z brakiem [...], poziom produkcji został obniżony o [...]%, a straty dzienne spółki wynosiły ok. [...] tys. EURO (korespondencja mailowa spółki kierowana między innymi do wnioskodawcy poleceń - Ministerstwa Klimatu i Środowiska (korespondencja między spółką a Ministerstwem Klimatu w załączeniu do odpowiedzi na skargę). W świetle powyższego – zdaniem organu - nie ma zatem wątpliwości, iż zaistniała sytuacja wpływała negatywnie na mienie w znacznych rozmiarach, zaś fakt braku możliwości utrzymania przez skarżącą kluczowych systemów bezpieczeństwa, realizowania czynności eksploatacyjnych na instalacjach [...] w zakresie zbiorników [...] i [...] technologicznych będących w posiadaniu klientów skarżącej oraz przeprowadzania bieżących serwisów i napraw awaryjnych, podczas gdy w instalacjach znajdował się [...] [...] - zdecydowanie wpływał negatywnie na poziom bezpieczeństwa ludzi, stwarzając także w ten sposób zagrożenie dla mienia znacznych rozmiarów oraz środowiska. Negatywny wpływ należy w zaistniałej sytuacji ocenić wręcz jako krytyczny. Instalacje służące przechowywaniu i dystrybucji [...] należy bowiem uznać za infrastrukturę, której zakłócenia powodują wystąpienie ryzyka o charakterze katastroficznym, a możliwe skutki ewentualnych awarii należy uznać za wydarzenia o charakterze katastrof o nieprzewidywalnej skali. Co znamienne ocena powyższej sytuacji pozostaje w zgodzie z oceną dokonaną przez samą spółkę w powołanym piśmie z dnia [...] kwietnia 2022 r. - gdzie wprost zawarto informację: "o możliwości wystąpienia ogromnych szkód dla ludzi i mienia". Organy administracji publicznej były wobec tego zobowiązane do przejęcia kontroli nad zaistniałą sytuacją kryzysową w drodze zaplanowanych działań w celu wyeliminowania zagrożeń dla bezpieczeństwa ludzi, mienia w znacznych rozmiarach i środowiska. Analiza przesłanek definicji sytuacji kryzysowej pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, iż chodzi nie tylko o sytuacje, w których doszło już do realizacji konkretnych zdarzeń i wystąpiły ich konkretne skutki, ale o szerokie pojęcie "sytuacji wpływających negatywnie na poziom bezpieczeństwa" - zatem sytuacji, w których konkretne zdarzenia i ich skutki pozostają hipotetyczne, możliwe do spełnienia, innymi słowy - wówczas, gdy wystąpi samo ryzyko takich zdarzeń i skutków. Samo ryzyko wpływa zatem negatywnie na poziom bezpieczeństwa i wymaga działania ze strony państwa podejmowanego w ramach zarządzania kryzysowego. Skutecznie działający aparat państwowy w ramach zarządzania kryzysowego przeciwdziała wystąpieniom skutków sytuacji kryzysowych, a nie wyłącznie je usuwa. Ponadto, organ wskazał, iż wbrew twierdzeniom skarżącej - organy administracji państwowej, właśnie wskutek zaistniałej sytuacji kryzysowej, nie dysponowały żadnymi instrumentami prawnymi, środkami, procedurami lub siłami, które mogły pozwolić na adekwatną reakcję na zaistniałą sytuację kryzysową, zatem nie mogły ich zastosować, ani nawet podjąć próby ich zastosowania. Ingerowanie w powołane przez skarżącą prawa wolnego rynku i swobody umów mogło zatem nastąpić w tym przypadku w drodze szczególnej regulacji ustawowej, jaką przewidują przepisy o zarządzaniu kryzysowym. [...] września 2022 r. skarżąca złożyła replikę na odpowiedź organu na skargę z [...] sierpnia 2022 r., podtrzymując w całości swoje twierdzenia i żądania zawarte w skardze z [...] lipca 2022 r. na decyzję organu. Ponadto, skarżąca wskazała, że argumenty przytoczone w odpowiedzi na skargę z [...] sierpnia 2022 r. są bezzasadne. W uzasadnieniu repliki skarżąca wskazała m.in., iż kluczowe znaczenie dla wyjaśnienia niniejszej sprawy i rozstrzygnięcia legalności zaskarżonej decyzji ma ustalenie istnienia sytuacji kryzysowej w rozumieniu uzk. Zdaniem skarżącej nie sposób dojść do wniosku, że sytuacja [...] sp. z o. o. była sytuacją mającą wpływ na bezpieczeństwo narodowe (firma ta korzystała z trzech zbiorników o pojemności [...] litrów, zatrudniała [...] osób, przy zakładzie produkcyjnym, gdzie znajdują się zbiorniki skarżącej i prowadziła działalność w zakresie produkcji części dla sektora [...]). W podobnej sytuacji jak [...] sp. z o. o. znalazło się kilkuset klientów skarżącej, których łączyły umowy o tożsamej treści - jak ta zawarta przez skarżącą z [...] sp. z o. o. W odniesieniu do tych klientów podobne decyzje nie zostały przez organ wydane, co za tym idzie - nieprawdziwe jest w ocenie skarżącej twierdzenie organu, że sytuacja określonych podmiotów była inna niż podmiotów, których polecenia nie obejmowały, co spowodowało, że wydanie decyzji było konieczne w odniesieniu wyłącznie do niektórych kontrahentów skarżącej. Pismem z dnia [...] października 2022 r. uczestnik postępowania [...] sp. z o. o. (dalej zw. uczestnikiem) przedłożył stanowisko w zakresie stanu faktycznego sprawy, jednocześnie wnosząc o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów wymienionych w treści pisma, na fakty w nim przedstawione. Na fakt treści oświadczenia skarżącej zawartego w piśmie z [...] kwietnia 2022 r. uczestnik przedłożył pismo skarżącej z [...] kwietnia 2022 r., zgodnie z którego treścią skarżąca nie mogła wywiązać się ze swoich zobowiązań umownych z uwagi na wystąpienie siły wyższej. Ponadto, skarżąca poinformowała uczestnika, że urządzenia przesyłowe oraz dystrybucyjne, a także instalacje zbiornikowe zostały "zamrożone". Przez to żaden podmiot trzeci nie mógł z nich korzystać, ani czerpać zysków wynikających z użytkowania tych urządzeń i instalacji. Uczestnik w celu zastosowania się do wymogów wynikających z ustawy, oraz zakazania możliwości korzystania ze zbiorników wynikającego z pisma skarżącej z [...] kwietnia 2022 r., a także uniknięcia sankcji, postanowił w trybie natychmiastowym zaprzestać wykorzystania [...] ze zbiorników. Zatem, uczestnik rozpoczął poszukiwania rozwiązania problemów produkcyjnych, wynikających z zaistniałej, nagłej sytuacji. Ponadto, uczestnik wskazał, że [...] kwietnia 2022 r. nie zostały opublikowane na stronie rządowej pytania i odpowiedzi w sprawach sankcji, zatem nie było wiadome, czy wykorzystanie [...] już obecnego w zbiornikach stanowi naruszenie nakładanych sankcji. Niemniej, jak wskazuje uczestnik – spółka nie miała faktycznych możliwości ponownego uzupełnienia zbiorników u skarżącej. Zgodnie z relacją uczestnika – w toku niezakłóconej produkcji zbiorniki napełniane były u skarżącej dwa razy w tygodniu. [...] w trzech zbiornikach wypełnionych w [...]% wystarczało na około [...] dni pracy. Dlatego też ich wypełnienie w [...]% na dzień wystąpienia siły wyższej nie pozwalało na prowadzenie produkcji dłużej niż do [...] kwietnia 2022 r. W tym dniu, jak wskazuje uczestnik, produkcja musiałaby zostać zatrzymana z uwagi na brak możliwości ponownego napełnienia zbiorników do wartości umożliwiających wznowienie produkcji. W celu ograniczenia ponoszonych przez uczestnika strat, część mniej wymagających pod względem wykorzystania [...] procesów produkcyjnych była kontynuowana przy wykorzystaniu zwykłych butli z [...]. Nie pozwoliło to jednak na kontynuowanie pracy [...], która wykorzystywała większość [...] zwykle obecnego w zbiornikach. Straty ponoszone przez uczestnika, wynikające z zatrzymania pracy [...], zostały wyliczone przez analityków uczestnika na kwotę [...] EURO dziennie. Uczestnik zwrócił uwagę na fakt, iż skarżąca w niedającym się przewidzieć czasie, nie byłaby w stanie wywiązać się ze swoich zobowiązań umownych. W szczególności nie mogłaby dokonać nie tylko wymaganych prawem przeglądów Urzędu Dozoru Technicznego, ale przede wszystkim wszelkich usług serwisowych przewidzianych w § 9 umowy zawartej między skarżącą a uczestnikiem – tj. usług serwisowych: konserwacji, utrzymania (§9 ust. 1 lit. a umowy), dokonywania napraw wynikających z normalnego zużycia lub wad (§9 ust. 1 lit. b umowy), zapewnienia telefonu alarmowego w przypadku wycieków lub innych sytuacji awaryjnych (§ 9 ust. 1 lit. c umowy). Na fakt ww. zobowiązań skarżącej w zakresie usług serwisowych, uczestnik przedstawił umowę nr [...] z [...] maja 2019 r. zawartą między [...] sp. z o. o., a [...] sp. z o. o. Zgodnie z opinią uczestnika, pozostawienie zbiorników wypełnionych w [...]% przez dłuższy czas bez możliwości dokonania kontroli ich stanu było sytuacją klasyfikującą się jako stan kryzysowy. Taka sytuacja stanowiła bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i życia prawie [...] osób oraz zagrożenie dla mienia o wielkiej wartości. Wybuch zbiorników mógłby spowodować zniszczenie nowej hali produkcyjnej, wybudowanej w 2017 r. o wartości przewyższającej [...] zł. Z tego też względu oraz z uwagi na nieprzewidywalność dalszego rozwoju opisanej sytuacji – uczestnik zdecydował się na bezpieczne rozwiązane sytuacji w postaci rozwiązania umowy ze skarżącą oraz poszukanie innego dostawcy gazu i zbiorników do jego przechowywania. (Wyciąg ze środków trwałych - uczestnik przedstawił na fakt wartości hali produkcyjnej wraz z wyposażeniem). [...] kwietnia 2022 r. uczestnik wysłał do skarżącej pismo z wypowiedzeniem umowy z uwagi na brak możliwości wykonania umowy przez czas nieokreślony. Pismo zawierało również wezwanie do natychmiastowego demontażu zbiorników do przechowywania gazu. Zgodnie ze stanowiskiem uczestnika, skarżąca nie odbierała pism, [...] maja 2022 r. zostało ono awizowane, ale nie zostało odebrane. Tym samym wystąpiły wątpliwości dotyczące skuteczności wypowiedzenia umowy między skarżącą a uczestnikiem. Z uwagi na powyższe, oraz pojawiające się interpretacje ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego interpretujące słowo "zagrożenia" w sposób najszerszy – uczestnik wystosował oświadczenie dotyczące braku możliwości demontażu zbiorników. Ponadto, uczestnik posiadając informację o możliwym przejęciu zasobów skarżącej przez inne spółki Skarbu Państwa skierował [...] maja 2022 r. maile do różnych instytucji, opisując zaistniałą sytuację, w celu uzyskania informacji oraz pomocy w działaniu. W przypadku przejęcia zasobów skarżącej przez spółki Skarbu Państwa wraz z możliwością ich dalszego wykorzystania – uczestnik rozważał cofnięcie oświadczenia o wypowiedzeniu umowy, co wynika z korespondencji mailowej z [...] maja 2022 r. Na fakt wypowiedzenia umowy, procedury oraz podstaw jej wypowiedzenia, treści pisma z wypowiedzeniem umowy, brak odbioru pisma przez skarżącą, pomysły biznesowe uczestnika na wypadek zmiany sytuacji obejmującej zbiorniki na [...] uczestnik przedstawił dowody w postaci: umowy nr [...] z [...] maja 2019 r. zawartej między [...] sp. z o. o., a [...] sp. z o. o., pisma uczestnika z [...] kwietnia 2022 r., wypowiedzenie umowy nr [...] z [...] maja 2019 r., potwierdzenia awizowania pisma uczestnika z [...] kwietnia 2022 r., korespondencji mailowej z [...] maja 2022 r., pisma uczestnika z [...] maja 2022 r. dotyczącego demontażu zbiorników. [...] maja 2022 r. uczestnik otrzymał decyzję Prezesa Rady Ministrów na podstawie której uczestnik mógł wykorzystać [...] pozostały w zbiornikach oraz zamówić [...] u innego dostawcy, aby zabezpieczyć tym samym produkcję. [...] maja 2022 r. uczestnik otrzymał od skarżącej odpowiedź na pismo z wypowiedzeniem umowy (pismo skarżącej z [...] maja 2022 r.). W piśmie skarżąca poinformowała uczestnika o: bezskuteczności wypowiedzenia umowy, decyzji Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, przystąpieniu do działań mających na celu wznowienie wykonywania usług m. in. usługi dostarczania [...]. Z uwagi na brak przejęcia zasobów skarżącej przez Skarb Państwa i brak chęci uczestnika na nawet pośrednie wspieranie agresji [...] na [...], uczestnik zdecydował się na zakup [...] oraz nowych zbiorników u podmiotu trzeciego. Z uwagi na powyższe uczestnik pismem z [...] maja 2022 r. wypowiedział umowę ze skarżącą z zachowaniem dwumiesięcznego terminu wypowiedzenia na podstawie § 14 pkt 11 umowy. Uczestnik jednocześnie wezwał skarżącą do demontażu i odbioru zbiorników do przechowywania [...] najpóźniej do [...] sierpnia 2022 r. wraz z prośbą o informację o konkretnym dniu demontażu. W odpowiedzi na pismo uczestnika skarżąca określiła termin demontażu na [...] października 2022 r., ponadto, zgodnie ze stanowiskiem uczestnika skarżąca pismem z [...] czerwca 2022 r. nie wyraziła zgody na samodzielny demontaż, tym samym ponownie naraziła uczestnika na ogromną szkodę. (odpowiedź skarżącej z [...] czerwca 2022 r.). Zgodnie, ze stanowiskiem uczestnika – z uwagi na konieczność zachowania ciągłości produkcji, a także na zakończenie umowy, które nastąpiło [...] lipca 2022 r. (w związku z jej wypowiedzeniem) puste zbiorniki skarżącej zostały zdemontowane i pozostawione do odbioru przez skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona, choć nie ze wszystkimi zarzutami skargi Sąd się zgodził. Odnosząc się na wstępie do zawartego w odpowiedzi na skargę zarzutu niedopuszczalności skargi [...] sp. z o.o. w zakresie dotyczącym pkt 1 i 2 zaskarżonej decyzji Sąd nie podzielił stanowiska Prezesa Rady Ministrów, co do braku interesu prawnego skarżącej w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – dalej: "ppsa" do zaskarżenia w całości decyzji z [...] maja 2022 r. Zdaniem Sądu polecenia zawarte w pkt 1 i 2 decyzji są funkcjonalnie powiązane z poleceniem opisanym w pkt 3 zaskarżonej decyzji. Czynności polecone [...] sp. z o.o. zawarte w pkt 1 i 2 zaskarżonej decyzji są skorelowane z poleceniem w pkt 3 tej decyzji zaniechania przez [...] sp. z o.o. przeciwdziałania w realizacji czynności opisanych w pkt 1 tej decyzji. Poza tym zarówno pkt 1, jak i pkt 2 zaskarżonej decyzji (dotyczący należności z tytułu korzystania z instalacji zbiornikowej) zawierają władcze rozstrzygnięcia dotyczące mienia należącego do skarżącej spółki jako właściciela instalacji zbiornikowej oraz infrastruktury [...]. Całe rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji ingeruje w zawarty pomiędzy obiema spółkami kontrakt dotyczący wzajemnych praw i obowiązków stron umowy regulującej sposób korzystania z instalacji gazowej i sprzedaży [...] [...]. Wobec tego Sądu uznał, że skarżąca Spółka miała interes prawny do zaskarżenia całości rozstrzygnięcia decyzji Prezesa Rady Ministrów z [...] maja 2022 r. Przechodząc do meritum sprawy Sąd zwraca uwagę, że podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił m.in. art. 7a ust. 1 pkt 4 i ust. 2 uzk. Zgodnie z art. 7a ust. 1 uzk w sytuacji kryzysowej Prezes Rady Ministrów może, z własnej inicjatywy albo na wniosek Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów lub ministra kierującego działem administracji rządowej, wydawać polecenia obowiązujące osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz przedsiębiorców. Według ust. 2 tego przepisu polecenia, o których mowa w ust. 1, są wydawane w celu usunięcia skutków sytuacji kryzysowej, o której mowa w pkt 2- tj. sytuacji kryzysowej, której wpływ na poziom bezpieczeństwa ludzi, mienia lub środowiska, jest szczególnie negatywny. Przy czym sytuacja kryzysowa zdefiniowana została w art. 3 pkt 1 uzk. Przez sytuację kryzysową należy rozumieć sytuację wpływającą negatywnie na poziom bezpieczeństwa ludzi, mienia w znacznych rozmiarach lub środowiska, wywołującą znaczne ograniczenia w działaniu właściwych organów administracji publicznej ze względu na nieadekwatność posiadanych sił i środków. Dodatkowo zgodnie z art. 7a ust. 3 uzk polecenia, o których mowa w ust. 1, są wydawane w drodze decyzji administracyjnej, podlegają natychmiastowemu wykonaniu z chwilą ich doręczenia lub ogłoszenia oraz nie wymagają uzasadnienia. Jak wynika z powyższych przepisów polecenie Prezesa Rady Ministrów przybiega formę władczą – formę decyzji administracyjnej. Decyzja ta oparta jest na konstrukcji tzw. uznania administracyjnego. Prezes Rady Ministrów "może" (a więc nie musi) wydać polecenia konkretnym podmiotom. Poza tym wydanie polecenia oparte jest na przesłankach ocennych. Aby były podstawy do wydania polecenia sytuacja kryzysowa musi wpływać "szczególnie negatywnie" (a nie tylko negatywnie) na poziom bezpieczeństwa ludzi, mienia lub środowiska, a dodatkowo wywoływać znaczne (a nie jakiekolwiek) ograniczenia w działaniu właściwych organów administracji publicznej ze względu na nieadekwatność posiadanych sił i środków;. Polecenie Prezesa Rady Ministrów wydawane w formie decyzji administracyjnej nie wymaga uzasadnienia. Mimo, że przepisy uzk nie odwołują się wprost do przepisów kpa, to do powyższego polecenia zastosowanie mają przepisy ogólnej procedury administracyjnej uregulowane w tymże Kodeksie. Zgodnie bowiem z art. 1 pkt 1 kpa Kodeks postępowania administracyjnego normuje postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Nie budzi wątpliwości to, że Prezes Rady Ministrów wydający w stosunku do konkretnego podmiotu prawa polecenie określonego zachowania/zaniechania w formie decyzji administracyjnej działa jako naczelny organ administracji publicznej (art. 5 § 2 pkt 3 i 4, art. 18 pkt 1 kpa), który rozstrzyga administracyjną sprawę indywidualną, co do jej istoty w całości (art. 104 kpa). Skoro zatem Prezesa Rady Ministrów obowiązują w tego typu sprawach przepisy ogólnej procedury administracyjnej (kpa), to organ ten nie jest zwolniony od: 1) dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywatela (strony postępowania); 2) prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej; 3) zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienie im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, chyba że wystąpi sytuacja, o której mowa w art. 10 § 2 kpa; 4) zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący poza przypadkiem z art. 77 § 4 kpa; 5) oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona; 6) zapewnienia stronie przed wydaniem decyzji możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, chyba że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2 kpa, aby okoliczności faktyczne które legły u podstawy wydania rozstrzygnięcia mogły być uznane za udowodnione. Takie reguły postępowania administracyjnego wynikają z art. 7, art. 8 § 1, art. 10 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 81 kpa i obowiązują także w postępowaniu o wydanie polecenia w trybie art. 7a ust. 1 i 2 uzk. Ustawa szczególna (uzk) i inne przepisy prawa nie wyłączają stosowania powyższych przepisów kpa w tego typu sprawach. Także zasada ekonomiki postępowania zawarta w art. 12 kpa nie wyklucza opisanych wyżej reguł prowadzenia postępowania administracyjnego. To, że polecenie Prezesa Rady Ministrów nie wymaga uzasadnienia nie oznacza, że organ załatwiający sprawę jest zwolniony od prowadzenia postępowania wyjaśniającego i ustalenia w toku tegoż postępowania tzw. prawdy obiektywnej, dokonania subsumpcji ustalonego stanu faktycznego pod konkretną normę prawną zapewnienia udziału w postępowaniu stronom, na które nakładane są określone obowiązki. Ma to kardynalne znaczenie zwłaszcza w sprawach administracyjnych w których organ orzeka w granicach uznania administracyjnego w oparciu o przesłanki o charakterze ocennym, tak jak w niniejszej sprawie. Tymczasem analiza nadesłanych Sądowi akt postępowania administracyjnego wskazuje, że - na skutek wniosku Ministra Klimatu i Środowiska z [...] maja 2022 r., w którym to Minister sformułował treść polecenia nr [...] dotyczącego [...] sp. z o.o. i [...] sp. z o.o. i uzasadnił zaistnienie sytuacji kryzysowej samym tylko zaprzestaniem przez [...] prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie [...] ([...]) - Prezes Rady Ministrów wydał już po kilki dniach - [...] maja 2022 r. decyzję kończącą postępowanie administracyjne zawierającą przedmiotowe polecenia skierowane do opisanych wyżej podmiotów. Przy czym: 1) wniosek Ministra Klimatu i Środowiska nie odwołuje się do żadnych okoliczności faktycznych, nie zawiera żadnych dowodów, które stanowiłyby podstawę żądania zawartego we wniosku. Wniosek odwołuje się do zaistnienia sytuacji kryzysowej, jednak - zdaniem Sądu - samo zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej przez [...] sp. z o.o. nie mogło być przesłanką wystąpienia sytuacji kryzysowej, o której mowa w art. 7a ust. 1 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 3 pkt 1 uzk. Wniosek nie zawiera argumentacji i nie odwołuje się do konkretnych okoliczności, czy dowodów potwierdzających wystąpienie szczególnie negatywnego wpływu tej sytuacji (zaprzestania działalności gospodarczej przez skarżącą) na poziom bezpieczeństwa ludzi, mienia lub środowiska, a także wywoływania przez tę sytuację znacznego ograniczenia w działaniu konkretnych właściwych organów administracji publicznej ze względu na nieadekwatność posiadanych sił i środków; 2) Prezes Rady Ministrów: w żaden sposób nie zweryfikował zasadności wniosku z [...] maja 2022 r., nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego celem ustalenia stanu faktycznego sprawy w kontekście wystąpienia sytuacji kryzysowej, z uwagi na realizację kontraktu przez [...] sp. z o.o. i [...] sp. z o.o.; 3) Prezes Rady Ministrów w toku postępowania i przed wydaniem decyzji nie zapewnił udziału stronom – [...] sp. z o.o. i [...] sp. z o.o., na które nałożył istotne obowiązki dotyczące ich wzajemnych praw i obowiązków umownych; 3) Prezes Rady Ministrów wydał zaskarżone polecenie, które nie podaje się weryfikacji przez WSA w Warszawie, z uwagi na brak materiału dowodowego stanowiącego podstawę faktyczną rozstrzygnięcia. Nie jest możliwe dokonanie przez Sąd oceny prawidłowości ustalenia przez organ [...] maja 2022 r. wystąpienia przy realizacji kontraktu gazowego pomiędzy [...] sp. z o.o. i [...] sp. z o.o. przesłanki zaistnienia sytuacji kryzysowej, o której mowa w art. 7a ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 3 pkt 1 uzk, a w konsekwencji prawidłowości ustalenia przez organ okoliczności świadczących o konieczności usunięcia skutków tej sytuacji. Zdaniem Sądu takie postępowanie Prezesa Rady Ministrów świadczy o tym, że organ ten wydał zaskarżoną decyzję z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, tj.: art. 10 § 1, art. 81 kpa, a dodatkowo z mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, tj.: art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 80 kpa w zw. z art. 7a ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 3 i art. 3 pkt 1 uzk. Odnosząc się do zarzutów skargi i argumentacji repliki z [...] września 2022 r. Sąd zwraca uwagę, że właściwość rzeczowa (art. 19 i art. 20 kpa) Prezesa Rady Ministrów do wydawania przedmiotowych poleceń w formie decyzji administracyjnych wynika wyraźnie z art. 7a ust. 1 i 3 uzk. Nie jest trafne stanowisko skarżącej, że na przeszkodzie wydania tego rodzaju polecenia stał art. 7a ust. 5 uzk. Przepis ten wyklucza wydawanie poleceń ingerujących w decyzje administracyjne już wcześniej wydane w innych sprawach administracyjnych. Poprzez wydanie polecenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1 i 2 uzk, Prezes Rady Ministrów nie może modyfikować ukształtowanego decyzją innego organu stosunku materialnoprawnego, czy prawnoprocesowego. Organ ten, nawet w sytuacji kryzysowej, nie może zmienić, uchylić, stwierdzić nieważności, stwierdzić wygaśnięcia decyzji administracyjnej wydanej przez inny organ w innej indywidualnej sprawie administracyjnej. Z kolei brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji jest konsekwencją regulacji zawartej w art. 7a ust. 3 uzk, zgodnie z którym, polecenia, o których mowa w ust. 1, są wydawane w drodze decyzji administracyjnej oraz nie wymagają uzasadnienia. W związku z tym zarzut skargi dotyczący niesporządzenia uzasadnienia zaskarżonej decyzji okazał się niezasadny. Wobec tego, że zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie Sąd nie odnosił się do argumentów skargi dotyczących wydania decyzji o charakterze dyskryminującym skarżącą, braku współdziałania organów administracji i wyrażanie przez nie odmiennych poglądów prawnych niż interpretacje Ministra Finansów. Okoliczności te nie miały bowiem znaczenia przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji, skoro w sprawie nie zostało wykazane, że wystąpiła sytuacja kryzysowa w rozumieniu art. 7a ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 3 pkt 1 uzk i że wystąpiła konieczność likwidacji jej skutków poprzez wydanie zaskarżonego polecenia. Sąd oddalił wnioski dowodowe zawarte w skardze i w piśmie [...] sp. z o.o. z [...] października 2022 r. Zgodnie z art. 106 § 3 ppsa Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Skoro w niniejszej sprawie Prezes Rady Ministrów nie zgromadził żadnego materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym, to Sąd nie miał czego "uzupełniać", ponieważ nie istniała warstwa dowodowa sprawy administracyjnej stanowiąca podstawowy materiał dokumentacyjny w oparciu o który wydano zaskarżoną decyzję. Sąd administracyjny nie jest miejscem na rekonstrukcję stanu faktycznego sprawy, który legł u podstaw wydania zaskarżonej decyzji. Stan faktyczny sprawy powinien być ustalony w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Ostateczną decyzję wydaną na podstawie konkretnego stanu faktycznego sprawy kontroluje Sąd i jego rolą nie jest zastępowanie organu w gromadzeniu materiału dowodowego, jego rozważeniu i ocenie. W ponownie prowadzonym postępowaniu Prezes Rady Ministrów weźmie pod uwagę zaprezentowaną w niniejszym wyroku ocenę prawną. Organ ponownie rozpatrzy wniosek z [...] maja 2022 r. mając na uwadze wskazane przez Sąd reguły ogólnego postępowania administracyjnego zapewniając przy tym udział w postępowaniu stronom. Jeżeli organ uzna, że w stanie istniejącym na datę wydania decyzji nie występuje już sytuacja kryzysowa i nie ma konieczności likwidowania jej skutków w oparciu o art. 7a ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 3 uzk wówczas rozważy zastosowanie art. 105 § 1 kpa i umorzenie na podstawie tego przepisu postępowania administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b oraz c i a ppsa orzekł, jak sentencji. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265 ze zm.). Na powyższe koszty składały się: wynagrodzenie jednego pełnomocnika strony skarżącej w kwocie [...] zł, wpis sądowy od skargi w wysokości [...] zł, opłata skarbowa od dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa w wysokości [...] zł.