I SA/Po 1125/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia strony skarżącej z dnia 19 października 2016 r. na postanowienie tutejszego sądu z dnia 14 września 2016 r., I SA/Po 1125/15 w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia; postanawia odrzucić zażalenie.

WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 14 września 2016 r., I SA/Po 1125/15 odrzucił zażalenie strony skarżącej z dnia 16 sierpnia 2016 r. Pismem z dnia 19 października 2016 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na wskazane powyżej postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości. Z uwagi na braki formalne rozpoznawanego zażalenia zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 08 marca 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do ich uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia zażalenia poprzez nadesłanie odpisu zażalenia celem jego doręczenia stronie przeciwnej. Wezwanie wystosowane na podstawie wskazanego ostatnio zarządzenia sędziego sprawozdawcy doręczono pełnomocnikowi skarżącego dnia 20 marca 2017 r. (k. [...] akt sądowych). Z uwagi na powyższe termin na uzupełnienie braków formalnych rozpoznawanego zażalenia z dnia 19 października 2016 r. mijał z dniem 27 marca 2017 r. W dniu 03 kwietnia 2017 r., pełnomocnik skarżącego złożył pismo mające w jego zamyśle stanowić odpis rozpoznawanego zażalenia. Treść pisma złożonego dnia 03 kwietnia 2017 r., nie pokrywała się jednak z treścią oryginału zażalenia z dnia 19 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Drugi ze wskazanych przepisów stosowany odpowiednio w odniesieniu do postępowania wywołanego zażaleniem strony skarżącej z dnia 19 października 2016 r. na postanowienie tutejszego sądu z dnia 14 września 2016 r., I SA/Po 1125/15 – obliguje sąd do odrzucenia rozpoznawanego zażalenia. Stosownie do postanowień art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Co równie istotne w realiach niniejszej sprawy zgodnie z postanowieniami art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Mając na uwadze braki formalne zażalenia z dnia 19 października 2016 r., zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 08 marca 2017 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do ich uzupełnienia. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych rozpoznawanego zażalenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego dnia 20 marca 2017 r. (k. [...] akt sądowych). Z uwagi na powyższe termin na uzupełnienie braków mijał z dniem 27 marca 2017 r. Działając z uchybieniem terminu pełnomocnik skarżącego w dniu 03 kwietnia 2017 r. złożył pismo mające w jego zamyśle stanowić odpis rozpoznawanego zażalenia. Treść pisma złożonego dnia 03 kwietnia 2017 r., nie pokrywała się jednak z treścią oryginału zażalenia z dnia 19 października 2016 r. Abstrahując od faktu uchybienia przez pełnomocnika skarżącego terminowi na uzupełnienie braków formalnych rozpoznawanego zażalenia należy dodatkowo wskazać, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, zgodny z oryginałem. Może być to kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy [tak: postanowienie NSA z dnia 5 marca 2008 r., II OSK 774/06, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Rozbieżność zachodząca pomiędzy oryginałem pisma a pismem mający w ocenie strony stanowić jego odpis uniemożliwia uznanie drugiego ze wskazanym pism z odpis oryginału. Konkludując powyższe rozważania należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych rozpoznawanego zażalenia, co skutkuje konieczności jego odrzucenia. W tym stanie rzeczy, sąd, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.