II FZ 797/17

Dnia 29 stycznia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1125/15 w zakresie wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi M.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 13 kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 4 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Po 1125/15 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał M.P. (dalej jako "Skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 12 maja 2017 r. na zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia 26 kwietnia 2017 r. Skarżący został pouczony, że w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia, winien uiścić kwotę 100 zł. Wpis ten określono stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W zażaleniu na powyższe zarządzenie Skarżący wniósł, m.in. o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości jako niezgodnego z prawem i stanem faktycznym oraz budzącego niezadowolenie strony skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny, oceniając zgodność z prawem zaskarżonego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2017 r. podkreśla, że zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl § 3 tego przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie ww. zarządzenie z dnia 4 lipca 2017 r., wzywające Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia 26 kwietnia 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, zostało wydane na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Przepis ten stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych - 100 zł. W świetle powyższej regulacji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wysokość wpisu została w zarządzeniu ustalona prawidłowo, pomimo że wskazano w nim błędną podstawę prawną. Powołanie błędnej podstawy prawnej nie oznacza jednak, że wezwanie było jej pozbawione. Treść art. 233 P.p.s.a. stanowi, że Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu. Uznać zatem należy, że brak stosownej regulacji w rozporządzeniu nie oznacza, iż zażalenie na zarządzenie jest wolne od wpisu. Obowiązek uiszczenia wskazanej opłaty wynika wszak wprost z ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl zasady wynikającej z art. 199 P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.). Zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, może dotyczyć zarówno postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 194 § 1 P.p.s.a.), jak i zarządzenia przewodniczącego (art. 198 P.p.s.a.). Wysokość wpisu od zażalenia na zarządzenie przewodniczącego można określić na podstawie art. 233 P.p.s.a., w którym ustawodawca wskazał, iż "w rozporządzeniu należy uwzględnić, że wpis nie może być niższy niż sto złotych (...)", co oznacza minimalną kwotę wpisu sądowego. Ponadto w myśl art. 167 P.p.s.a. przepisy działu III rozdziału 10 "Orzeczenia sądowe" stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego, zaś art. 198 P.p.s.a. nakazuje odpowiednie stosowanie do zarządzeń przewodniczącego przepisów działu IV rozdziału 2 "zażalenie" (por. postanowienie NSA dnia 22 czerwca 2010 r. sygn. akt I OZ 450/10). Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że w niniejszej sprawie, mimo wskazania w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału błędnej podstawy określającej wysokość wpisu, tj. § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., wezwanie Skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia na zarządzenie z dnia 26 kwietnia 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego w kwocie 100 zł, było prawidłowe. Z przyczyn powyższych Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.