Ts 72/25

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 14 września 2026 r. Pozycja 139 POSTANOWIENIE z dnia 19 marca 202 6 r. Sygn. akt Ts 72/25 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Zielonacki – przewodniczący Jakub Stelina – sprawozdawca Bartłomiej Sochański , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego z 3 września 2025 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Z . J . oraz o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu wniesienia skargi konstytucyjnej , p o s t a n a w i a: 1 ) nie uwzględnić zażalenia na postanowienie o odmowie nadania skardze konsty- tucyjnej dalszego biegu ; 2 ) odrzucić zażalenie na postanowienie o odrzuceniu wni osku o przywrócenie terminu wniesienia skargi konstytucyjnej . Orzeczenie zapadło jednogłośnie. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 17 marca 2025 r. (data nadania) Z . J . (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpi ł o zbadanie zgodności art. 17 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowa- nia karnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1904, ze zm.) z art. 2, art. 32 i art. 45 ust. 1 Konstytucji. Postanowieniem z 3 września 2025 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 22 września 2025 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dal- szego biegu oraz odrzucił wniosek o przywrócenie terminu wniesienia skargi konstytucyjnej . W zaskarżonym postanowieniu wskazano , odwołując się do utrwalonego orzecznictwa Try- bunału, że termin wniesienia skargi konstytucyjnej jest terminem materialnoprawnym, nie- podlegającym przywróceniu. W konsekwencji wniosek złożony w tym przedmiocie należało odrzucić. W dalszej kolejności Trybunał stwierdził, że skarga konstytucyjna została wniesio- na po upływie trzymiesięcznego terminu, o którym stanowi art. 77 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) . Wskazane przez skarżącego ostateczne rozstrzygnięcie OTK ZU B/2026 Ts 72/25 poz. 139 2 zostało doręczone jego pełnomocnikowi 25 listopada 2024 r. Od tego dnia rozpoczął bieg trzymiesięczny termin wniesienia skargi konstytucyjnej. Termin ten upłynął 25 lutego 2025 r. Skarga konstytucyjna została natomiast nadana 17 marca 2025 r. W zażaleniu z 29 września 2025 r. (data nadania) skarżący wniósł o nadanie skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W jego ocenie Trybunał , wydając zaskarżone postanowienie , naruszył art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK „ ( … ) przez b łę dne uznanie, ż e skarga nie spe ł nia warunku wyczerpania drogi prawnej” (s. 2 zażalenia ). Skarżący twierdzi , że niedochowanie przez nie- go terminu wniesienia skargi konstytucyjnej nie powinno wywoływać dla niego negatywnych skutków. Podkreśla, że złożył wniosek o przywrócenie terminu złożenia skargi konstytucyj- nej, ponieważ „ ( … ) nie mia ł mo ż liwo ś ci wcze ś niejszego z ł o ż enia skargi z uwagi na pobyt w USA i zrobi ł to w najszybszym mo ż liwym momencie, a [ nienadani e] biegu skardze z powodu niezawinionego dla skar żą cego, jest jego zdaniem niesprawiedliwe i sprzeczne z zasad ą praw s ł usznie nabytych oraz zasadami wsp ółż ycia spo ł ecznego ” (s. 2 zażalenia) . Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5 - 8 u.o.t.p.TK). Na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał bada prze- de wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2. Trybunał stwierdza, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a zarzuty sfor- mułowane w zażaleniu nie podważają podstawy odmowy nadania skardze dalszego biegu. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu wniesienia skargi konstytucyjnej. Trybunał stwierdza, że zażalenie to jest niedopuszczalne, a w konsekwencji podlega odrzuceniu. D opuszczalność środków odwoławczych w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym w sposób wy- czerpujący określona została w u.o.t.p.TK. Zgodnie z art. 61 ust. 5 tej ustawy zażalenie przy- sługuje wyłącznie na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyj- nej albo na wniosek złożony przez podmiot y o ograniczonej legitymacji wnioskowej. Nawet gdyby skarżący powołał się na art. 36 u.o.t.p.TK, przewidujący odpowiednie stosowanie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568, ze zm.; dalej: k.p.c.), nie mogłoby to prowadzić do odmiennego rozstrzy- gnięcia. Odpowiednie stosowanie przepisów k.p.c. odnosi się bowiem jedynie do tych kwe- stii, które nie zostały uregulowane w u.o.t.p.TK. Tymczasem, jak już zaznaczono , u.o.t.p.TK kompleksowo reguluje kwestie środków zaskarżenia w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym. Niezależnie od tego także w postępowaniu cywilnym postanowienie o od- rzuceniu wniosku o przywrócenie terminu jest orzeczeniem niezaskarżalnym. W związku z powyższym zażalenie skarżącego na postanowienie o odrzuceniu wnio- sku o przywrócenie terminu wniesienia skargi konstytucyjnej należało odrzucić . Odrzucenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu wniesienia skargi konstytucyjnej oraz brak zakwestionowania przez skarżącego ustalenia, że skarga konstytucyjna w niniejszej sprawie została wniesiona po upływie terminu, skutkują koniecznością oddalenia zażalenia na postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyj- nej dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze Trybunał postanowił jak w sentencji.