Ts 254/25

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 5 października 2026 r. Pozycja 192 POSTANOWIENIE z dnia 24 czerwca 2026 r. Sygn. akt Ts 254/25 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Zielonacki , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Z . N . o zbadanie zgodności: art. 607f ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 46, ze zm.) i art. 63 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 202 5 r. poz. „383” [17] , ze zm.) w zakresie, w jakim „ pomijają obowiązek zaliczenia na poczet orzeczonej kary okresu stosowania środka przymusu procesowego polegającego na ograniczeniu wolności osobi- stej ” z art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalsz y bieg. UZ A SADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej , wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 grudnia 2025 r. (data nadania) Z . N . (dalej: skarżący) – reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru – wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego pos tan owienia w oparciu o następujący stan faktyczny: Wyrokiem Sądu Okręgowego w W . z 20 sierpnia 2018 r. (sygn. akt […] ) skarżącemu wymierzono karę czterech lat bezwzględnego pozbawienia wolności oraz karę grzywny. Na poczet orzeczonej kary zaliczono okres tymczasowego aresztowania stosowanego w latach 2007 - 2009. Sąd Apelacyjny w W . wyrokiem z 26 lutego 2020 r. (sygn. akt […] ) oznaczył wyso- kość kary pozbawienia wolności na 7 lat. Następnie Sąd Okręgow y w W . postanowieniem z 3 czerwca 2024 r. (sygn. akt […] ) w przedmiocie zaliczenia okresu pozbawienia wolności na poczet orzeczonej kary siedmiu lat pozbawienia wolności zaliczył skarżącemu na poczet kary pozbawienia wolności okres fak- tycznego pozbawienia wolności w państwie wykonania europejskiego nakazu aresztowania w dniu 24 maja 2021 r. OTK ZU B/2026 Ts 254/25 poz. 192 2 Sąd Apelacyjny w W . postanowieniem z 18 listopada 2024 r. (sygn. akt […] ) uchylił postanowienie S ądu Okręgowego w W . z 3 czerwca 2024 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że sąd orzekający w pierwszej inst ancji poczynił błędy w ustaleniach co do charakteru zastosowanych wobec skarżącego środków zapobiegawczych w Wielkiej Bry- tanii w latach: 2005 - 2007 oraz 2021 - 2024. Sąd Okręgowy w W . postanowieniem z 21 stycznia 2025 r. (sygn. akt […] ) odmówił zaliczenia skarżącemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okresu stosowania wobec skarżącego środków zapobiegawczych , natomiast zaliczył na poczet powyższej kary okres faktycznego pozbawienia wolności , tj. 24 maja 2021 r. Skarżący wniósł zażalenie od tej cz ęści powyższego orzeczenia , w której odnosi się ono do zagadnienia zaliczenia skarżącemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okresu stosowania wobec niego środków zapobiegawczych , a Sąd Apelacyjny w W . posta- nowieniem z 14 sierpnia 2025 r. utrzymał je w mocy (sygn. akt […] ). Orzeczenie to wskazano w skardze konstytucyjnej jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. 2. Zdaniem skarżącego środki przymusu i kara kryminalna posiadają tożsamy element treściowy (konieczność doświadczenia dolegliwości). W związku z tym prawo powinno dopuszczać odpowiednie zaliczenie okresu stosowania środków przymusu na poczet kary pozbawienia wolności (w przypadku skarżącego). Skarżący stwierdza, że przepisy kreujące odmienny standard naruszają jego prawo do wolności osobistej ( wyprowadzone z art. 41 ust. 1 Konstytucji), a także nie wytrzymują testu ochrony porządku prawnego ( wywiedzione- go z art. 31 w związku z art. 2 Konstytucji ), doprowadzają bowiem do powstania „nadwyżki represyjnej”. 3. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 11 marca 2026 r. (doręczonym 30 marca 2026 r.) , wydanym na podstawie art. 130 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, ze zm.) , wezwał skarżąc ego do: 1) doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie dro- gi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności postanowień: a) Sądu Okręgowe go w W . z 3 czerwca 2024 r. (sygn. akt […] ) , b) Sądu Apelacyjnego w W . z 18 listopada 2024 r. (sygn. akt […] ) , c) Sądu Okręgowego w W . z 21 stycznia 2025 r. (sygn. akt […] ) , d) Sądu Apelacyjnego w W . z 14 sierpnia 2025 r. (sygn. akt […] ); 2) udokumentowania daty doręczenia skarżącemu ostatecznego orzeczenia (przesłanie np. poświadczonej za zgodność z oryginałem koperty, w której doręczone zostało to orzecze- nie, wraz z monitoringiem przesyłki Poczty Polskiej lub poświadczonej za zgodność z orygi- nałem kopii z wrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki albo elektronicznego potwierdze- nia odbioru) wraz z czterema kopiami. Pismem z 7 kwietnia 2026 r. (data nadania) skarżący wykonał powyższe zarządzenie. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Trybunał wyd aje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona określone przez prawo wymagania. OTK ZU B/2026 Ts 254/25 poz. 192 3 2. Po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że spełnia ona przesłanki nadania jej dalszego biegu (art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK). Skarga konstytucyjna została sporządzona przez pełnomocnika z wyboru, który przed- łożył pełnomocnictwo szczególne (art. 44 ust. 1 oraz art. 53 ust. 2 pkt 3 u.o.t.p.TK). Skarżąc y wyczerpał przysługującą mu drogę prawną, ponieważ od postanowienia Sądu Ape- lacyjnego w W . z 14 sierpnia 2025 r. (sygn. akt […] ) nie przysługuje żaden zwyczajny środek zaskarżenia (art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK). W sprawie nie złożono także nadzwyczajnego środka zaskarżenia (art. 53 ust. 1 pkt 6 u.o.t.p.TK). Dochowany został trzymiesięczny termin wniesienia skargi, zastrzeżony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. Należy uznać, że p ostanowienie Sądu Apelacyjnego z 14 sierpnia 2025 r. (sygn. akt […] ) został o doręczon e pełnomocnikowi skarżące go 4 września 2025 r. (data z wro- tu drugiego awizo) , natomiast skarga konstytucyjna została wniesiona do Trybunału 2 grudnia 2025 r. (data nadania). Określony został przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK). Skarżąc y wskazał, które je go konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone oraz w jaki sposób (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK). Przedstawił także uzasadnienie sformuło- wanych w skardze zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK). Skarga zawiera wymagane informacje o stanie faktycznym sprawy (art. 53 ust. 1 pkt 4 u.o .t.p.TK) oraz niezbędne załączniki (art. 53 ust. 1 pkt 5 i art. 53 ust. 2 u.o.t.p.TK). Z powyższych względów należało postanowić jak na wstępie.