Ts 252/25

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 5 października 2026 r. Pozycja 190 POSTANOWIENIE z dnia 20 maja 2026 r. Sygn. akt Ts 252/25 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Rafał Wojciechowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej JMS spółki prawa duńskiego z siedzibą w D . o zbadanie zgodności: art. 830 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822) w związku z § 1 pkt 1 i 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie określenia przedmiotów nale- żących do rolnika prowadzącego gospodarstwo, które nie podlegają egzekucji (Dz. U. poz. 1385) , z art. 92 ust. 1 , art. 45 ust. 1 , art. 64 , art. 31 ust. 3, art. 23, art. 2 w związku z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 grudnia 2025 r. (data nadania) JMS spółka prawa duńskiego z siedzibą w D . (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w kom - parycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu faktycznego. Skarżąca (wierzyciel Gospodarstwa Sp. z o.o.) złożyła w Sądzie Rejonowym w L . , za pośrednictwem organu egzekucyjnego, skargę na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w L . w postaci umorzenia egzekucji z nieruchomości dłużnika, dla której Sąd Rejonowy w L . prowadzi księgę wieczystą o numerze […] na mocy postanowienia z 10 lu tego 2025 r. (sygn. akt […] ). Sąd Rejonowy w L . I Wydział Cywilny postanowieniem z 9 maja 2025 r. (sygn. akt […] ) oddalił skargę, stwierdziwszy, że art. 830 ustawy z dnia 17 li stopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego ( Dz. U. Nr 43, poz. 296 ; dalej: k.p.c.) w związku z § 1 pkt 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie określenia przedmiotów należących do rolnika prowadzącego gospodarstwo, które nie podlegają egzekucji (Dz. U. poz. 1385), stosowan e w postępowaniu na podstawie art. 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. poz. 2289) , nie wyłącza ją możliwości egzekwowania roszczenia w ogóle, jedynie wskazuj ą na pewne ograniczenia majątkowe, z których takowa egzekucja nie może być prowadzona. OTK ZU B/2026 Ts 252/25 poz. 190 2 Zażalenie, które skarżąca wniosła na powyższe postanowienie , Sąd Rejonowy w L . oddalił postanowieniem z 18 czerwca 2025 r. (sygn. akt […] ). Postanowienie Sądu Rejonowego w L . z 18 czerwca 2025 r., wskazane przez skarżącą jako orzeczenie ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, zostało jej doręczone 3 wrze śnia 2025 r. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 4 lutego 2026 r. (doręczonym 25 lutego 2026 r.) wezwał skarżąc ą do usunięcia braków formalnych skargi przez: sprecy - zowanie przedmiotu zaskarżenia przez przytoczenie właściwej treści zakwestionowanych w skardze przepisów lub wskazanie odpowiednich numerów Dzienników Ustaw, w których przepisy te zostały opublikowane oraz wyjaśnienie, czy przywołane w petitum skargi przepisy skarżąca kwestionuje „łącznie” (s. 1), oddzielnie (s. 2, po słowach: „[w] konsekwencji wno - szę o:”), czy „w związku” (s. 4); wskazanie, które wolności lub prawa skarżącej wyrażone w postanowieniach Konstytucji przywołanych w skardze, i w jaki sposób, zostały naruszone przez zaskarżone w skardze przepisy; uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami skarżącej; doręczenie poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii orzeczeń dołączonych do skargi oraz dowodu doręczenia orze - cze nia ostatecznego. Skarżąca odniosła się do zarządzenia w piśmie procesowym z 4 marca 2026 r. (data nadania). Dołączyła do niego wymagane dokumenty. Skarżąca zarzuciła, że art. 830 k.p.c. ma charakter blankietowy, ponieważ : „1) nie określa żadnych wytycznych, 2) nie wskazuje celu regulacji, 3) nie wyznacza zakresu do- puszczalnej ingerencji, 4) nie określa kryteriów wyłączeń, 5) nie różnicuje między gospodar- stwem rodzinnym a działalnością gospodarczą w formie spółki, skalą prowadzonego gospo- darstwa, 6) nie przewiduje żadnego mechanizmu proporcjonalności ” (s. 9 skargi) . Rozporzą- dzenie ma natomiast charakter stricte ustawowy w tym znaczeniu , że każda z uregulowanych w nim materii należy do materii ustawowej, ponieważ ingeruje w prawo majątkowe wierzy- ciela, wpływa na możliwość wykonania orzeczenia, a także ogranicza w sposób istotny prawa obywateli. Zakwestionowane w skardze przepisy naruszają prawo skarżącej do sądu w aspekcie „prawa do uzyskania i wykonania prawomocnego orzeczenia” (w sprawie, w związku z którą została wniesiona skarga , z uwagi na wskazane w rozporządzeniu wyłączenia spod egzekucji, skarżąca, pomimo dysponowania prawomocnym tytułem wykonawczym, nie może zaspokoić swoich roszczeń , ponieważ cały majątek dłużnika jest wyłączony spod egzekucji). W związku z tym skarżąca zarzuciła, że skoro przysługujące jej prawo do sądu (prawo do wykonania orzeczenia) jest iluzoryczne, to zakwestionowane przepisy pozbawiły ją, pomimo posiadania tytułu wykonawczego, jakiejkolwiek ochrony. Brak możliwości wykonania wierzytelności narusza także istotę prawa własności. Według skarżącej ograniczenie przez zakwestionowany przepis praw wierzyciela nie jest ko- nieczne , ponieważ nie chroni minimum egzystencji dłużnika, tylko (tak jak w sprawie , w związku z którą została wniesiona skarga) cały jego majątek. Przepis nie chroni bezpie- czeństwa ani porządku publicznego, środowiska, zdrowia i moralności oraz praw innych osób. Wprowadzone nim wyłączenia nie mają żadnego usprawiedliwionego celu w rozumie- niu art. 31 ust. 3 Konstytucji i co najistotniejsze , zostały wprowadzone do porządku prawnego rozporządzeniem , a nie ustawą. Według skarżącej z akwestionowan e w skardze przepisy narusza ją także art. 23 Kon- stytucji , który ustanawia szczególną ochronę gospodarstw rodzinnych jako podstawy ustroju rolnego państwa . W skardze konstytucyjnej skarżąca, na podstawie art. 79 ust 1 ustawy z dnia 30 listo- pada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK ) , zażądała wstrzymania wykonania (do czasu wydania OTK ZU B/2026 Ts 252/25 poz. 190 3 orzeczenia przez Trybunał) postanowienia Sądu Rejonowego w L . z 18 czerwca 2025 r. (sygn. akt […] ) . Według skarżącej umorzenie egzekucji doprowadzi do nieodwracalnych skutków w postaci pozbawienia jej (tj. wierzyciela) możliwości prowadzenia tego postępo- wania w przyszłości. Umorzenie egzekucji z nieruchomości dłużnika doprowadzi do całkowi- tego i definitywnego pozbawienia skarżącej prawa majątkowego, utraty sądowej ochrony tych praw oraz unicestwienia prawa do wykonania wyroku i powstania szkody niemożliwej do naprawienia. W ocenie skarżącej za wstrzymaniem wykonania powyższego orzeczenia prze- mawia także ważny interes publiczny. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje : 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skar- dze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona wymagania przewidziane w us tawie oraz nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. 2. W ocenie Trybunału skarga spełnia przesłanki przekazania jej do kontroli meryto- rycznej. 2.1. Skarga została sporządzona w imieniu skarżącej przez radcę prawnego . Do skargi zostało dołączone pełnomocnictwo, o którym mowa w art. 53 ust. 2 pkt 3 u.o.t.p.TK. 2.2. Skarżąca wyczerpała przysługującą jej drogę prawną , ponieważ od postanowienia Sądu Rejonowego w L . z 18 czerwca 202 5 r. (sygn. akt […] ) nie przysługuje żaden zwyczaj- ny środek zaskarżenia. Poinformowała, że w sprawie nie został wniesion y nadzwyczajny śro- dek zaskarżenia. 2.3. D ochowa ny został określony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK termin wniesienia skargi, gdyż postanowienie Sądu Rejonowego w L . zostało doręczone skarżące j 3 września 202 5 r., natomiast skarga została wniesiona do Trybunału 3 grudnia 202 5 r. (data nadania). 2.4. Skarżąca wskazała naruszone prawa, określiła sposób ich naruszenia oraz uzasad- niła zarzuty. 2.5. Sformułowane przez skarżącą zarzuty nie są oczywiście bezzasadne w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. Ich ocena wykracza poza zakres wstępnej kontroli skargi kon- stytucyjnej. Wziąwszy powyższe pod uwagę, Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK – postanowił nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg.