Ts 117/22

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 26 października 2026 r. Pozycja 205 POSTANOWIENIE z dnia 14 lipca 2026 r. Sygn. akt Ts 117/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sych – przewodniczący Bartłomiej Sochański – sprawozdawca Rafał Wojciechowski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konsty tu - cyjnego z 29 czerwca 2023 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej J . B . , p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. Orzeczenie zapadło jednogłośnie . UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Tr ybunału Konstytucyjnego 26 maja 2022 r. (data nadania) J . B . (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił o stwierdzenie, że: 1) art. 115 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) w zakresie, w jakim dopuszcza „podpi- sanie uzasadnienia wyroku sądu powszechnego po doręczeniu go stronom postępowania (…)”, jest niezgodny z art. 2 oraz art. 45 ust. 1 i art. 42 ust. 2, i art. 176 ust. 1 Konstytucji; 2) art. 115 § 1 k .p.k. „w zakresie pozbawienia oskarżonego możliwości zapoznania się z mo- tywami rozstrzygnięcia sądu i podjęcia decyzji co do możliwości zaskarżenia orzeczenia w przypadku niepodpisania uzasadnienia wyroku przez sędziów wydających orzeczenie, a uzupełnienie tego braku dopiero po sporządzeniu środka zaskarżenia”, jest niezgodny z art. 42 ust. 2 i 3 Konstytucji; 3) art. 115 § 1 k.p.k. w zakresie, w jakim dopuszcza „niepodpi- sanie uzasadnienia wyroku przez sędziów orzekających w sprawie i uzupełnienie tego braku już po sporządzeniu środka zaskarżenia (…)”, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji; 4) art. 115 § 1 k.p.k. „w zakresie pozbawienia oskarżonego możliwości poznania motywów rozstrzygnięcia sądu powszechnego i sporządzenia środka zaskarżenia w sytuacji doręczenia oskarżonemu niepodpisanego przez skład orzekający uzasadnienia wyroku, wskutek czego ewentualny środek zaskarżenia mógłby być wnoszony wyłącznie w oparciu o projekt uzasad- nienia”, jest niezgodny z art. 42 ust. 3 Konstytucji; 5) art. 115 k.p.k. w zakresie polegającym na „pozbawieniu skarżącego możliwości skutecznego zaskarżenia niekompletnego wyroku OTK ZU B/2026 Ts 117/22 poz. 205 2 sądu, w którym uzasadnienie wyroku zostało konwalidowane na żądanie sądu wyższej instan- cji”, jest niezgodny z art. 176 ust. 1 Konstytucji. Skarżący zarzucił, że zakwestionowany w skardze art. 115 § 1 k.p.k. narusza prawo do sądu w aspekcie odpowiednio ukształtowanej procedury sądowej i uzyskania wiążącego rozstrzygnięcia (art. 45 ust. 1 Konstytucji) oraz prawo do obrony (art. 42 ust. 2 Konstytucji). Trybunał Konstytucyjny postanowieniami z 29 czerwca 2023 r. (doręczonym i pełnomocnikowi skarżącego 10 lipca 2023 r.) oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu usunięcia braków formalnych skargi i w związku z tym na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 us tawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Try - bunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, stwierdziwszy, że braki formalne nie zostały usunięt e w terminie określonym w art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK. W zażaleniu z 17 lipca 2023 r. (data nadania) skarżący zarzucił Trybunałowi naru - szenie art. 168 § 1 w związku z art. 169 § 1 i art. 130 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Ko deks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 , ze zm. ) zastosowanego w niniejszym postępowaniu na podstawie art. 36 u.o.t.p.TK. Według skarżącego Trybunał bez zasadnie uznał, że nie złożył on wniosku o przywrócenie terminu w ciągu tygodnia od dnia ustania przyczyny uchy bienia. W piśmie z 27 lipca 2023 r. (data nadania, podpisanym przez skarżącego ) skarżący przytoczył argumenty, które w jego ocenie przemawiają za uwzględnieniem zażalenia sporządzonego przez reprezentującego go pełnomocnika. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarżącemu przysługuje prawo wn iesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5 - 8 u.o.t.p.TK). Na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że zaskarżone postanowieni e jest prawidłowe, natomiast zarzuty sformułowane w zażaleniu nie podważają podstawy odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał przypomina , że jeśli z przyczyn obiektywnych skarżący nie jest w stanie w terminie usunąć braków formalnych skargi konstytucyjnej, to zgodnie z art. 36 u.o.t.p.TK w związku z art. 168 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568, ze zm.; dalej: k.p.c.) może wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu podjęcia tej czynności. Warunkami uwzględnienia wniosku – zgodnie z art. 168 i art. 169 k.p.c. – są: wniesienie wniosku w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednoczesne z wniesieniem wniosku dopełnienie czynności, dla której określony był termin oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy wnioskodawcy. W sprawie, w związku z którą rozpoznawane jest zażalenie , skarżący nie spełnił powyższych wymogów. Bez wątpienia wniosek o przywrócenie terminu usunięcia braków formal nych skargi skarżący sformułował dopiero w piśmie procesowym z 12 maja 2023 r., nie zaś , jak stwierdził w złożonym środku odwoławczym, wraz dokonaniem czynności OTK ZU B/2026 Ts 117/22 poz. 205 3 procesowej, tj. w piśmie z 27 września 2022 r. Skarżący mylnie zinterpretował bowiem treść zarządzenia z 27 kwietnia 2023 r. (w zażaleniu błędnie wskazanego jako zarządzenie z 27 kwietnia 2022 r.), która według niego jednoznacznie przesądza o tym, że usunięcie po terminie braków formalnych skargi nastąpiło z dochowaniem warunków określonych w art. 1 68 i art. 169 k.p.c. Należy zatem przypomnieć, ż e powyższym zarządzeniem Trybunał wezwał skarżącego m.in. do wyjaśnienia, czy pismo procesowe z 27 września 2022 r. zawiera właściwy wniosek. W odpowiedzi skarżący jedynie wniósł o potraktowanie pisma jako wniosku. Skoro więc nie wskazał na żaden fragment pisma z 27 września 2022 r., z którego wynikałoby żądanie przywrócenia terminu usunięcia braków formalnych skargi, to Trybunał w skarżonym postanowieniu prawidłowo stwierdził, że w piśmie tym takiego żądania skarżący nie sformułował. W tym stanie rzeczy zasadnie uznał, że wobec naruszenia reguł określonych w art. 168 i art. 169 k.p.c., braki formalne skargi zostały usunięte po terminie wskazanym w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. i dlatego prawidłowo odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Mając powyższe na względzie Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia. Pismo skarżącego z 27 lipca 2023 r. jest bezprzedmiotowe , ponieważ zostało sporządzone z pominięciem wymogów określonych w art. 44 ust. 1 u.o.t.p.TK.