VII SA/Wa 292/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA- Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 19 października 2023r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.C. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z 20 września 2022r., znak: DLI-II.7620.10.2020.PMJ.22 w przedmiocie ustalenia lokalizacji linii kolejowej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 9 stycznia 2023r. E. C., reprezentowana przez P. C. wniosła elektronicznie skargę na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z 20 września 2022r., znak: DLI-II.7620.10.2020.PMJ.22 w przedmiocie ustalenia lokalizacji linii kolejowej. W skardze zawarto wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został zarejestrowany pod sygn. akt VII SPP/Wa 36/23. Zarządzeniem z 29 maja 2023r. sygn. akt VII SPP/Wa 36/23 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek E. C. o przyznanie prawa pomocy z uwagi na nie złożenie w wyznaczonym terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Powyższe zarządzenie zostało utrzymane w mocy przez Sąd zarządzeniem z 4 lipca 2023r. Wobec powyższego zarządzeniem z 4 lipca 2023r. Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie wezwał skarżącą reprezentowaną przez P. C. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500 złotych w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu wezwania do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane pełnomocnikowi skarżącej P. C. za pomocą środków komunikacji elektronicznej, a to z uwagi na złożenie skargi w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu i podany w skardze adres e- PUAP. Z uwagi jednak na nieodebranie powyższego wezwania, zgodnie z art. 74a § 8 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023r., poz. 1634), zwanej dalej p.p.s.a, wezwanie zostało uznane za doręczone z dniem 1 września 2023r. (UPD – k. 28). Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 6 października 2023r. nie odnotowano wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest między innymi wpis (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Z akt sądowych sprawy wynika, że skarżąca pismem z 21 kwietnia 2023r. wniesionym do Sądu drogą elektroniczną poinformowała, że pełnomocnictwem z 15 marca 2023r. umocowała P. C. do reprezentowania w sprawie. Zwróciła się w nim również o kierowanie korespondencji sądowej zgodnie z jej wolą i oczekiwaniami na adres pełnomocnika. Powyższe zostało uwzględnione na danym etapie sprawy tj. przy doręczaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak wynika ze wskazanego wyżej stanu sprawy ww. wezwanie do uiszczenia wpisu zostało uznane za doręczone pełnomocnikowi skarżącej, w trybie art. 74a § 8 p.p.s.a., w dniu 1 września 2023r. (UPD– k. 28). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższego braku skargi upłynął z dniem 8 września 2023r. Z akt sprawy wynika, że w powyższym terminie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego od skargi, co stanowi formalną przeszkodę kontynuowania niniejszego postępowania. Pismo pełnomocnika skarżącej z 7 września 2023r. w którym poinformował, o wypowiedzeniu mu pełnomocnictwa nie ma wpływu na bieg terminu do usunięcia braku fiskalnego skargi. Jak wynika z art. 42 § 1 p.p.s.a, wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony przeciwnej i innych uczestników - od dnia doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd. Adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy, który wypowiedział pełnomocnictwo, jest obowiązany działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku. Każdy inny pełnomocnik powinien, mimo wypowiedzenia, działać za mocodawcę przez ten sam czas, jeżeli jest to konieczne do uchronienia mocodawcy od niekorzystnych skutków prawnych (§2 ww. przepisu). Informacja wynikająca z ww. pisma uwzględniona zatem zostanie w na dalszych etapach sprawy. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.