VI SA/Wa 729/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 729/07 odmawiającego przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. i D. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych postanawia: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 729/07 odmawiającego przyznania prawa pomocy

Pismem z dnia 22 września 2008 r. A. K., zwany dalej skarżącym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2008 r., którym odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw skarżącego, uznając, że został on złożony z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu Sąd podał, że odpis postanowienia referendarza sądowego z dnia 19 sierpnia 2008 r. o odmowie przyznania prawa pomocy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego został skarżącemu doręczony w dniu 15 września 2008 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu do właściwego sądu administracyjnego, tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie upłynął w dniu 22 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, do którego skarżący przesłał sprzeciw, przekazał go do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przy piśmie z dnia 25 września 2008 r. (data wpływu do Sądu 29 września 2008 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że złożenie sprzeciwu w okresie biegu terminu do sądu niewłaściwego skutkuje naruszeniem trybu określonego w art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). W takim przypadku, termin do zaskarżenia orzeczenia jest zachowany tylko wówczas, gdy środek odwoławczy zostanie, przed upływem tego terminu, przekazany przez sąd niewłaściwy sadowi właściwemu. Z daty stempla pocztowego widniejącego na kopercie, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przekazał sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że zdarzenie to nastąpiło w dniu 25 września 2008 r., a więc po upływie terminu do wniesienia sprzeciwu, który upłynął w dniu 22 września 2008 r. Pismem z dnia 9 grudnia 2008 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. W uzasadnieniu skarżący podał, że zgodnie z pouczeniem otrzymanym w dniu 15 września 2008 r. wniósł sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarżący przyjął, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wydał zaskarżone postanowienie, nie jest uprawniony do kontroli i oceny wydanego przez siebie orzeczenia. Skarżący podał, że sprzeciw wniesiony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynął do tego Sądu w terminie. W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, do którego sprzeciw przekazano, powinien uznać, że został on wniesiony w terminie. Takie postępowanie odpowiadałoby przyjętej praktyce, zgodnie z którą pisma przesłane do niewłaściwego urzędu są przekazywane przez ten urząd zgodnie z właściwością. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W rozpatrywanej sprawie nie można ustalić w sposób jednoznaczny chwili, w której ustała przyczyna uchybienia terminu. Jedyną okolicznością, która może na taki moment wskazywać jest doręczenie skarżącemu postanowienia z dnia 6 listopada 2008 r., którym Sąd odrzucił sprzeciw skarżącego. Wspomniane postanowienie doręczono stronie w dniu 2 grudnia 2008 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu skarżący złożył w dniu 9 grudnia 2008 r., na co wskazuje data stempla pocztowego na kopercie. Z powyższego wynika, że wniosek został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Rozważając natomiast kwestię braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia 6 listopada 2008 r., Sąd nie przychylił się do argumentów podniesionych przez skarżącego w rozpatrywanym wniosku. Należy zauważyć, że skarżący, wnosząc sprzeciw do Sądu, potwierdził, że zrozumiał treść pouczenia, zgodnie z którym strona ma prawo wniesienia sprzeciwu od postanowienia do właściwego w sprawie wojewódzkiego sądu administracyjnego, tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Niewłaściwe wnioski jakie skarżący z tego pouczenia wywiódł nie mogą stanowić podstawy do uznania zasadności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Zgodnie z treścią art. 260 p.p.s.a., wniesienie w ustawowym siedmiodniowym terminie sprzeciwu wywołuje ten skutek, że orzeczenie referendarza sądowego traci moc, zaś sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownemu rozpoznaniu od początku przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego Sędziego. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.