VI SA/Wa 3943/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Asesor WSA Maciej Borychowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 maja 2026 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2025 r. nr [...] w przedmiocie utraty dobrej reputacji 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2025 r.; 2. umarza postępowanie administracyjne; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego A. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

Decyzją z 13 października 2025 r. nr [...],Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ"), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: "K.p.a."), art. 4 pkt 22 lit. d), art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b) oraz ust. 4 pkt 1 i 2, art. 7d ust. 5 pkt 1, art. 94b ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1539 ze zm., dalej: "u.t.d."), art. 4 ust. 1 i 2, art. 6 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U.UE.L.2009.300.51 ze zm., dalej: "rozporządzenie 1071/2009"), numer 2 grupy 5 załącznika nr I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego oraz zmieniającego załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8, dalej: "rozporządzenie Komisji nr 2016/403"), utrzymał w mocy decyzję z 18 lutego 2025 r. nr [...],stwierdzającą utratę dobrej reputacji przez A. K. (dalej: "Skarżący", "Strona") – zarządzającego transportem. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że decyzją z 2 października 2024 r. nr [...],[...],Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na Stronę karę pieniężną z tytułu stwierdzenia naruszenia ujętego w lp. 15.2 załącznika 4 do u.t.d., tj. wykonywanie przewozu drogowego pojazdem posiadającym usterkę lub usterki układu hamulcowego, połączeń układu kierowniczego, kół, opon, zawieszenia, podwozia lub innego wyposażenia, zakwalifikowane jako niebezpieczne. Opisane naruszenie stanowi najpoważniejsze naruszenie opisane w grupie 5 pod nr 2 załącznika 1 do rozporządzenia 2016/403, tj. nieutrzymywanie pojazdu w stanie zapewniającym bezpieczeństwo i w stanie zdatności do ruchu drogowego powodujące bardzo poważną usterkę układu hamulcowego, połączeń układu kierowniczego, kół/opon, zawieszenia lub podwozia lub innego wyposażenia mogącą spowodować bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego prowadzące do podjęcia decyzji o unieruchomieniu pojazdu. Organ wyjaśnił, że powyższa decyzja jest wykonalna, a kara pieniężna wynikająca z ww. decyzji została zapłacona 14 października 2024 r. (dowód: pismo informacyjne [...],Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 11 grudnia 2024 r. nr [...],-w aktach sprawy). Organ dodał, że wskazane naruszenia zostało popełnione podczas wykonywania przewozu drogowego przez przewoźnika drogowego K. W. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: [...], (dalej: "Przedsiębiorca"), w której Strona jest zarządzającym transportem. Na podstawie danych zawartych w Krajowym Rejestrze Elektronicznym Przedsiębiorców Transportu Drogowego organ ustalił, że na dzień wydania decyzji Strona była zatrudniona na stanowisku zarządzającego transportem u dwóch przewoźników drogowych. Ponadto w trakcie prowadzonego postępowania organ mając na uwadze art. 15 ust. 1 akapit drugi rozporządzania nr 1071/2009 dokonał weryfikacji w Centralnej Ewidencji Naruszeń (art. 80 u.t.d.) i ewidencji poważnych naruszeń Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego (art. 82h ust. 2 u.t.d.) i ustalił, że na Stronę nie zostały nałożone inne kary za naruszenia na terenie kraju oraz zagranicą nieobjęte środkiem rehabilitacyjnym, o którym mowa w art. 7e u.t.d. Organ ustalił również, że wobec Strony było już prowadzone postępowanie w zakresie spełnienia wymogu dobrej reputacji, które zostało zakończone wydaniem przez GITD decyzji administracyjnej z 31 stycznia 2024 r. nr [...],o stwierdzeniu, że dobra reputacja zarządzającego transportem pozostała nienaruszona. Organ też wyjaśnił, że w odpowiedzi na pismo GITD, pismami z 3 stycznia 2025 r. oraz z 24 stycznia 2025 r. Strona złożyła wyjaśnienia w sprawie w których wskazała, m.in., że: 1) pełni funkcję zarządzającego transportem w swoim przedsiębiorstwie prowadzonym w formie jednoosobowej działalności gospodarczej pod firmą: [...],, 2) flota pojazdów ww. przedsiębiorstwa składa się z 9 pojazdów, 3) pełni funkcję zarządzającego transportem u przewoźnika drogowego - Przedsiębiorcy, 4) flota pojazdów ww. przedsiębiorcy składa się z 14 pojazdów, 5) 8-godzinny czas pracy rozkłada na dane przedsiębiorstwo proporcjonalnie do ilości transakcji, 6) przez wzgląd na powtarzające się naruszenia jest w trakcie procesu rozwiązywania współpracy w zakresie pełnienia funkcji zarządzającego transportem. Postępowanie zakończyło się wydaniem przez GITD decyzji z 18 lutego 2025 r. nr [...],stwierdzającej utratę dobrej reputacji Strony jako osoby zarządzającej transportem, od której złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. GITD rozpatrując ponownie sprawę, po przytoczeniu mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa, przedstawił stan faktyczny ustalony w postępowaniu w I instancji i wskazał, że do przesłanego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Strona załączyła wykaz operacji transportowych zrealizowanych w okresie od października do grudnia 2024 r. z którego wynika, że we wskazanym okresie przewoźnik drogowy – Przedsiębiorca wykonał 253 operacje transportowe. Biorąc zatem pod uwagę powyższe GITD zauważył, że ilość stwierdzonych naruszeń tj. 1 najpoważniejsze naruszenie, w odniesieniu do ilości zatrudnionych kierowców (15 kierowców łącznie z właścicielem firmy), wielkości floty przewoźnika drogowego Przedsiębiorcy (18 pojazdów zgłoszonych do licencji wspólnotowej) oraz ilości zrealizowanych przez niego operacji transportowych (253 operacje transportowe) nie jest znaczna. Organ jednak zauważył, że niniejsze postępowanie nie jest pierwszym postępowaniem prowadzonym wobec Strony w zakresie oceny dobrej reputacji. W stosunku do Strony było już w przeszłości prowadzone postępowanie w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji, które zakończyło się wydaniem decyzji z 31 stycznia 2024 r. nr [...],o stwierdzeniu, że dobra reputacja zarządzającego transportem pozostała nienaruszona. Podstawą do wszczęcia wskazanego powyżej postępowania były dwie wykonalne decyzje administracyjne o nałożeniu na stronę kar pieniężnych z tytułu stwierdzenia najpoważniejszych naruszeń określonych w Ip. 15.1 załącznika 4 do utd, tj. wykonywanie przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym ważnego aktualnego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego - za każdy pojazd. Opisane naruszenie sanowi najpoważniejsze naruszenie wymienione w grupie 5 pod numerem 1 w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, tj. kierowanie pojazdem bez ważnego poświadczenia przeprowadzenia badania zdatności do ruchu drogowego wymaganego przez prawo UE. Organ wskazał, że w niniejszej sprawie Strona dopuściła się popełnienia najpoważniejszego naruszenia z tej samej grupy naruszeń określonych w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 w zakresie których wcześniej organ uznał, że dobra reputacja przewoźnika pozostaje nienaruszona. Tym samym GITD uznał, że plan naprawczy i podjęte działania przez Stronę na skutek wcześniejszego postępowania były niedostateczne do przeciwdziałania powstawaniu kolejnych naruszeń. Naruszenia stwierdzone wobec Strony nie miały charakteru trudnego do przewidzenia, a były wynikiem zaniedbania. W ocenie organu Strona nie wykorzystała wszystkich możliwych środków by do takich najpoważniejszych naruszeń nie doszło. Dopuszczenie przez zarządzającego transportem do powstania w przedsiębiorstwie naruszeń dotyczących naruszenia kontroli stanu technicznego pojazdów wskazuje, że praca w przedsiębiorstwie nie jest zorganizowana w sposób odpowiedni. Organ uznał, że do popełnienia ww. naruszenia nie doszłoby zapewne, gdyby Strona wykonywała swoje obowiązki sumiennie i rzetelnie, w tym miała wdrożony faktycznie skuteczny plan naprawczy o którym zapewniała już organ w poprzednim postępowaniu w tożsamym zakresie. Najpoważniejsze naruszenie którego dopuściła się Strona świadczy o tym, że Strona mimo zapewnień ponownie naraziła uczestników ruchu drogowego na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia. Tym samym organ nie widzi szans na poprawę sytuacji w przedsiębiorstwie. Zdaniem GITD, powtarzalność naruszeń dowodzi o braku skuteczności ze strony zarządzającego transportem. Jeżeli naruszenia się powtarzają dowodzi to też o bagatelizowaniu ich powagi przez zarządzającego transportem oraz nienależytego i nieskutecznego dyscyplinowania kierowców. Organ podkreślił, że stosownie do art. 4 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009 do obowiązków zarządzającego transportem należą obowiązki dotyczące utrzymania i konserwacji pojazdów, sprawdzania umów i dokumentów przewozowych, podstawowej księgowości, przydzielania ładunków lub usług kierowcom i pojazdom oraz sprawdzania procedur związanych z bezpieczeństwem. Utrzymanie i konserwacja pojazdów należą do podstawowych obowiązków każdej osoby pełniącej obowiązki zarządzającego transportem, więc obowiązki te nie mogą być wyłączone z zakresu obowiązków zarządzającego transportem w żadnym przedsiębiorstwie, w którym jest zarządzającym transportem. Strona pomimo skali realizowanych przewozów oraz rozmiaru przedsiębiorstwa i twierdzenia, iż wdrożyła programy naprawcze nadal dopuszcza się najpoważniejszych naruszeń, a tym samym dowodzi, że wprowadzone wcześniej zapewnienia i procedury naprawcze okazują się nieskuteczne w perspektywie czasu. Pismem z 7 listopada 2025 r. Skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję GITD z 13 października 2025 r., wnosząc o jej uchylenie oraz decyzji I instancji w calości i umorzenie postępowania, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zwrot kosztów postępowania od organu na rzecz Skarżącego, według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 7 ust. 2 pkt 2, art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b i art. 5 pkt 1 u.t.d., poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że w okolicznościach niniejszej sprawy utrata dobrej reputacji zarządzającego transportem stanowi proporcjonalną reakcję na stwierdzone naruszenie prawa, 2) art. 7, art. 11, art. 77 i art. 80 K.p.a., poprzez naruszenie zasady zaufania obywateli do organów, oraz przez dokonanie błędnych i niepełnych ustaleń stanu faktycznego sprawy przez organ oraz zaniechanie przeprowadzenia wszechstronnego i wyczerpującego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, dokonania jego oceny w sposób dowolny i wybiórczy, z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów, 3) art. 9, art. 11 i art. 107 K.p.a., przez niewystarczające w ustalonym stanie faktycznym wyjaśnienie Stronie zasadności przesłanek i środków dowodowych, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy i w konsekwencji wydanie decyzji bez wyczerpującego umotywowania i oceny wszystkich okoliczności sprawy. W uzasadnieniu skargi Skarżący przedstawił argumentację popierającą zarzuty skargi. W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie. W niniejszej sprawie GITD stwierdził utratę dobrej reputacji przez Skarżącego, będącego zarządzającym transportem u Przedsiębiorcy ze względu na popełnienie przez Przedsiębiorcę jednego najpoważniejszego naruszenia. Zgodnie z art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b u.t.d., organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, wszczyna postępowanie administracyjne w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c, jeżeli wobec przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c wydano wykonalną decyzję administracyjną o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie określone w załączniku nr 3 lub 4 do niniejszej ustawy lub załączniku nr 1 do ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 zostało zakwalifikowane jako najpoważniejsze naruszenie. Organem, o którym mowa w art. 7 ust. 2 u.t.d., jest organ który udzielił przedsiębiorcy zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, w tym przypadku GITD. Jak wynika z art. 7d ust. 3 u.t.d., po wszczęciu postępowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, weryfikuje sposób i warunki wykonywania transportu drogowego. Art. 7d ust. 4 u.t.d., stanowi natomiast, że przy dokonywaniu oceny dobrej reputacji, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, bierze pod uwagę w szczególności: 1) czy liczba stwierdzonych naruszeń jest nieznaczna w stosunku do liczby kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorcę bądź będących w jego dyspozycji oraz skali prowadzonych operacji transportowych; 2) czy istnieje możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie, w tym czy w przedsiębiorstwie podjęto działania mające na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy lub wdrożono procedury zapobiegające powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego; 3) interes społeczny kontynuacji działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, w szczególności jeżeli cofnięcie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego spowodowałoby w znaczący sposób wzrost poziomu bezrobocia w miejscowości, gminie lub regionie; 4) opinię polskiej organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającej przewoźników drogowych, działającej od co najmniej 3 lat, której przedsiębiorca jest członkiem. Zgodnie z art. 7d ust. 5 u.t.d., po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2: 1) wydaje decyzję stwierdzającą utratę dobrej reputacji - w przypadku uznania, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła proporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia, albo 2) wydaje decyzję stwierdzającą, że dobra reputacja pozostaje nienaruszona - w przypadku uznania, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła nieproporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia. W przedmiotowej sprawie nie budzą wątpliwości okoliczności popełnienia przez Przedsiębiorcę najpoważniejszego naruszenia, które zostało stwierdzone w wykonalnej decyzji z 2 października 2024 r. nr [...],[...],Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nakładającej na Skarżącego karę pieniężną z tytułu stwierdzenia naruszenia ujętego w lp. 15.2 załącznika 4 do u.t.d., tj. wykonywanie przewozu drogowego pojazdem posiadającym usterkę lub usterki układu hamulcowego, połączeń układu kierowniczego, kół, opon, zawieszenia, podwozia lub innego wyposażenia, zakwalifikowane jako niebezpieczne i które stanowi najpoważniejsze naruszenie opisane w grupie 5 pod nr 2 załącznika 1 do rozporządzenia 2016/403, tj. nieutrzymywanie pojazdu w stanie zapewniającym bezpieczeństwo i w stanie zdatności do ruchu drogowego powodujące bardzo poważną usterkę układu hamulcowego, połączeń układu kierowniczego, kół/opon, zawieszenia lub podwozia lub innego wyposażenia mogącą spowodować bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego prowadzące do podjęcia decyzji o unieruchomieniu pojazdu. Kara pieniężna wynikająca z ww. decyzji została zapłacona 14 października 2024 r., nie została ona zatem przed wydaniem zaskarżonej decyzji objęta środkiem rehabilitacji, o którym mowa w art. 94b u.t.d. W świetle powyższych okoliczności oraz treści art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b u.t.d., GITD był zobligowany do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie oceny dobrej reputacji Skarżącego w związku ze stwierdzonym najpoważniejszym naruszeniem. W toku postępowania natomiast organ był zobligowany do przeanalizowania okoliczności, o których mowa w art. 7d ust. 4 u.t.d. Organ przeprowadził powyższą analizę stwierdzając m.in., że ilość stwierdzonych naruszeń tj. 1 najpoważniejsze naruszenie, w odniesieniu do ilości zatrudnionych kierowców (15 kierowców łącznie z właścicielem firmy), wielkości floty przewoźnika drogowego Przedsiębiorcy (18 pojazdów zgłoszonych do licencji wspólnotowej) oraz ilości zrealizowanych przez niego operacji transportowych (253 operacje transportowe) nie jest znaczna. Pomimo dokonania przez organ tak jednoznacznego ustalenia faktycznego, że ilość stwierdzonych naruszeń nie jest znaczna, a więc jest nieznaczna, organ stwierdził utratę dobrej reputacji Skarżącego jak zarządzającego transportem. Uzasadnieniem takiego stanowiska organu był fakt, że przedmiotowe postępowanie nie jest pierwszym postępowaniem prowadzonym wobec Skarżącego w zakresie oceny dobrej reputacji, gdyż w stosunku do Skarżącego było już w przeszłości prowadzone postępowanie w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji, które zakończyło się wydaniem decyzji z 31 stycznia 2024 r. nr [...],o stwierdzeniu, że dobra reputacja zarządzającego transportem pozostała nienaruszona. Podstawą do wszczęcia wskazanego powyżej postępowania były dwie wykonalne decyzje administracyjne o nałożeniu na stronę kar pieniężnych z tytułu stwierdzenia najpoważniejszych naruszeń określonych w Ip. 15.1 załącznika 4 do u.t.d., tj. wykonywanie przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym ważnego aktualnego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego - za każdy pojazd, stanowiące najpoważniejsze naruszenie wymienione w grupie 5 pod numerem 1 w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, tj. kierowanie pojazdem bez ważnego poświadczenia przeprowadzenia badania zdatności do ruchu drogowego wymaganego przez prawo UE. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 94b u.t.d., nałożoną karę pieniężną za najpoważniejsze naruszenie określone w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 lub poważne naruszenie określone w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 uważa się za niebyłą po upływie roku od dnia wykonania decyzji administracyjnej o jej nałożeniu. Tymczasem GITD w postępowaniu w I instancji, analizując przesłankę z art. 7d ust. 4 pkt 1 u.t.d., uwzględnił dwa najpoważniejsze naruszenia stwierdzone wobec Skarżącego, za które zostały nałożone na Skarżącego, dwoma decyzjami, kary pieniężne, które musiały zostać zapłacone przed 2024 r., skoro decyzja nr [...],, o stwierdzeniu, że dobra reputacja zarządzającego transportem pozostała nienaruszona została wydana 31 stycznia 2024 r. Nałożone zatem na Skarżącego powyższe dwie kary pieniężne za stwierdzone dwa najpoważniejsze naruszenia, nie mogły być w świetle art. 94b u.t.d. podstawą wszczęcia przedmiotowego postępowania administracyjnego, jak również nie mogła być uwzględnione przy analizie przesłanki z art. 7d ust. 4 pkt 1 u.t.d. GITD natomiast analizując powyższą przesłankę uwzględnił kary pieniężne za dwa najpoważniejsze naruszenia objęte środkiem rehabilitacji, o którym mowa w art. 94b u.t.d., naruszając poprzez to art. 7d ust. 4 pkt 1 w związku z art. 94b u.t.d., w sposób mający wpływ na wynik sprawy. GITD wydając decyzję I instancji oraz II instancji naruszył również art. 7d ust. 5 pkt 1 u.t.d., uznając w niniejszej sprawie, że stwierdzenie utraty dobrej reputacji za najpoważniejsze jedno naruszenie, które jednak w warunkach ilości zatrudnionych kierowców (15 kierowców łącznie z właścicielem firmy), wielkości floty przewoźnika drogowego (18 pojazdów zgłoszonych do licencji wspólnotowej) oraz ilości zrealizowanych przez niego operacji transportowych (253 operacje transportowe) stanowi nieznaczną liczbę naruszeń – stanowi proporcjonalną reakcję za popełnione naruszenie. Sąd zauważa, że w analizę przesłanki z art. 7d ust. 4 pkt 2 u.t.d. – możliwości poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie – jest niewątpliwie wpisany szerszy kontekst pozwalający organowi uwzględnić również kary pieniężne nałożone na podmiot za stwierdzone naruszenia, które zostały już objęte środkiem rehabilitacji, o którym mowa w art. 94b u.t.d. Jeżeli bowiem w działaniach podmiotu ma miejsce powtarzalność naruszeń zwłaszcza najpoważniejszych naruszeń, trudno uznać w stosunku do takiego podmiotu możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie. Stwierdzone jednak naruszenia objęte środkiem rehabilitacji, o którym mowa w art. 94b u.t.d., nie mogą stanowić podstawy stwierdzenia utraty dobrej reputacji przez przedsiębiorcę, co miało miejsce w niniejszej sprawie, organ bowiem uznał, że liczba stwierdzonych naruszeń w okolicznościach niniejszej sprawy jest nieznaczna, jednak ze względu na wcześniejsze naruszenia, objęte środkiem rehabilitacji, o którym mowa w art. 94b u.t.d., stwierdził utratę dobrej reputacji przez Skarżącego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku. W pkt 2 sentencji wyroku Sąd, na podstawie art. 145 § 3 tej ustawy, nie widząc podstaw do dokonywania przez organ dalszych ustaleń faktycznych, skoro organ uznał, że w niniejszej sprawie liczba stwierdzonych naruszeń jest nieznaczna, umorzył postępowanie administracyjne. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 3 sentencji wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 tej ustawy, zasądzając od GITD na rzecz Skarżącego kwotę 200 zł, na którą składał się uiszczony wpis sądowy od skargi.