VI SA/Wa 332/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie utraty dobrej reputacji postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu R. K. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi

Decyzją z [...] listopada 2025 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził utratę dobrej reputacji zarządzającego transportem R. K. (dalej też jako "skarżący"). Powyższa decyzja została odebrana 10 grudnia 2025 r., po czym w dniu 19 grudnia 2025 r. skarżący nadał na adres organu Głównego Inspektora Transportu Drogowego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zaś w dniu 23 grudnia 2025 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tym samym, z dniem doręczenia stronie decyzji zaczynają biec równolegle terminy do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargi do sądu administracyjnego. Ze wskazanego przepisu wynika możliwość wniesienia skargi do sądu w miejsce złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Art. 52 § 3 p.p.s.a. nie daje możliwości jednoczesnego złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargi do sądu administracyjnego. Uprawnienie w powyższym zakresie przysługuje stronie alternatywnie, tzn. wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wyklucza możliwość równoczesnego złożenia skargi na decyzję. Niedopuszczalne jest jednoczesne skorzystanie z dwóch środków zaskarżenia, celem weryfikacji zarówno przez organ, jak i sąd prawidłowości wydania tego samego aktu prawnego. W niniejszej sprawie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została wniesiona na decyzję, od której strona złożyła wcześniej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Wobec powyższego, możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję z [...] listopada 2025 r. została wykluczona poprzez złożenie przez stronę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zauważyć należy, że kwestia dopuszczalności wniesienia skargi oraz jednoczesnego złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy była wielokrotnie przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postanowieniu z 23 marca 2023 r. II GSK 27/23 NSA podkreślił, nie zachodzi możliwość dwutorowego kontrolowania decyzji administracyjnej – zarówno na etapie administracyjnym, jak i na etapie sądowoadministracyjnym, a strona zamierzająca poddać decyzję weryfikacji co do jej zgodności z prawem, winna zdecydować się na jeden z dostępnych środków zaskarżenia. Przepisy nie dopuszczają możliwości wniesienia przez stronę zarówno wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargi do sądu administracyjnego. Skargę do sądu można bowiem wnieść tylko wówczas, gdy strona nie korzysta z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nadto nie ma przy tym znaczenia, czy środek przysługujący w toku postępowania administracyjnego został złożony skutecznie, czy też nie, gdyż jedynym warunkiem ustawowym pozostaje nieskorzystanie z prawa złożenia tego wniosku. W realiach niniejszej sprawy, po rozpoznaniu przez organ wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wydaniu decyzji w drugiej instancji, skarżący będzie mógł skorzystać z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego (sprzeciwu w przypadku decyzji kasatoryjnej). W związku z powyższym skarżący nie mógł skutecznie domagać się rozpoznania skargi i jednocześnie procedowania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne Wydając powyższe postanowienie, Sąd działał na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie kosztów orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.