V SA/Wa 741/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Monika Kramek (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2023 r. sprawy ze skargi [...] na rozstrzygnięcie Starosty Ż. zawarte w piśmie z dnia 24 marca 2021 r. w przedmiocie odmowy udzielenia dotacji na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 14 marca 2021 r. I. G.; (dalej jako: "wnioskodawczyni") złożyła do Starosty Z. – Powiatowego Urzędu Pracy w Z. (dalej jako: "organ") wniosek o udzielenie dotacji na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej mikroprzedsiębiorcy i małego przedsiębiorcy w wysokości 5000 zł. W dniu 24 marca 2021 r. wnioskodawczyni została poinformowana o negatywnym rozpatrzeniu wniosku. Następnie pismem z dnia 23 kwietnia 2021 r. Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców (dalej jako: "skarżący" lub "Rzecznik") wystąpił do organu "z oceną prawną w celu ochrony praw przedsiębiorców. Stwierdził, że 9 kwietnia 2021 r. do jego biura wpłynął wniosek wnioskodawczyni o podjęcie interwencji w sprawie, gdzie poinformowała ona o uzyskaniu informacji z 24 marca 2021 r. o negatywnym, rozpatrzeniu jej wniosku. Następnie pismem z dnia 12 lipca 2021 r. skarżący zwrócił się do organu o udzielenie informacji w sprawie dotyczącej I. G., prowadzącej działalność pod firmą "[...]. Pismem z dnia 28 lipca 2021 r. organ wyjaśnił Rzecznikowi podstawy podjętego rozstrzygnięcia. Pismem opatrzonym datą 4 marca 2022 r. (wpływ do organu w dniu 8 marca 2022 r.) Rzecznik wniósł skargę na pismo organu z dnia 24 marca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Zgodnie zaś z art. 53 § 3 p.p.s.a. w sprawach wskazanych w § 1 i 2 prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi. Termin ten nie ma zastosowania w sprawach, o których mowa w § 2a. Dodać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r., poz. 648) Rzecznik może zwrócić się o wszczęcie postępowania administracyjnego, wnosić skargi i skargi kasacyjne do sądu administracyjnego, a także uczestniczyć w tych postępowaniach - na prawach przysługujących prokuratorowi. W ocenie Sądu zaskarżone pismo, wbrew ocenie Rzecznika, nie stanowi sprawy, o jakiej mowa w art. 53 § 2a p.p.s.a., a skarga została wniesiona po terminie. Skarga ta została bowiem została złożona w dniu 8 marca 2022 r. (data wpływu do organu), podczas gdy wnioskodawczyni (I. G.) dowiedziała się o rozstrzygnięciu w dniu jego wydania, tj. 24 marca 2021 r. Jeśli zatem przedmiotem skargi jest pismo Starosty Z. – Powiatowego Urzędu Pracy w Z. z 24 marca 2021 r., doręczone I. G. za pośrednictwem ePUAP również w dniu 24 marca 2021 r. to termin 6 miesięcy na wniesienie skargi upłynął w dniu 24 września 2021 r. (por. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 2022 r., sygn. akt I GZ 435/22). Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.