V SA/Wa 1782/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w Leżajsku na pismo Polskiego Funduszu Rozwoju S.A. z siedzibą w Warszawie z dnia 16 maja 2022 r. w przedmiocie odmowy zrzeczenia się spełnienia warunków zawieszających oraz odmowa wydłużenia terminu na spełnienie warunków zawieszających postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200,00 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi zarejestrowanego w rejestrze opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 22 czerwca 2022 r. pod pozycją 17620.

Pismem z 16 czerwca 2022 r. [...] sp. z o.o. w [...] (dalej "skarżąca") wniosła do tut. Sądu skargę na pismo Polskiego Funduszu Rozwoju z 16 maja 2022 r. w sprawie warunków dotyczących zawartej umowy pożyczki płynnościowej w ramach programu "Tarcza Finansowa Polskiego Funduszu Rozwoju dla Dużych Firm" stanowiącego załącznik do uchwały Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2020 nr 51/2020. Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego pisma ("decyzji") w całości, jak też zwrotu kosztów postępowania, zarzucając m.in. niepowołanie podstawy prawnej decyzji, niewskazanie uzasadnienia i pouczenia i przysługującej skardze do WSA. W odpowiedzi na skargę Polski Fundusz Rozwoju S.A. w Warszawie wniósł o jej odrzucenie, a ewentualnie o oddalenie skargi, jak też o zwrot kosztów postępowania. W ramach odpowiedzi strona przeciwna przedstawiła zapatrywanie, zgodnie z którym wspomniana działalność Polskiego Funduszu Rozwoju S.A. nie podlega właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, ponieważ stosunek prawny łączący Fundusz z beneficjentami programu ma charakter cywilnoprawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Mając na uwadze powyższy stan faktyczny skład orzekający podtrzymuje stanowisko prezentowane dotychczas w orzecznictwie sądów administracyjnych obu instancji (por. m.in. powołane w odpowiedzi na skargę post. tut. Sądu o sygn. V SA/Wa 2727/20, czy V SA/Wa 619/21, CBOSA, a także post. NSA o sygn. I GSK 1154/21, niepubl.), zgodnie z którym podejmowanie "decyzji" przez Polski Fundusz Rozwoju S.A. w przedmiocie wypłaty, czy też rozliczenia subwencji następuje w reżimie cywilnoprawnym, związanym z umownym uregulowaniem stosunków pomiędzy przedsiębiorcą ubiegającym się o subwencję, a Funduszem, nie zaś w oparciu o przepisy prawa administracyjnego. Istota tego zapatrywania, podzielanego również na gruncie niniejszej sprawy, zasadza się na ustaleniu, że źródłem praw i obowiązków jest dla beneficjenta cywilnoprawna umowa pożyczki płynnościowej. Taki też stan faktyczny i prawny występuje co do istoty w sprawie niniejszej, gdzie zarówno wypłata, jak i rozliczenie pożyczki płynnościowej, w tym sporna informacja Funduszu ("decyzja") w sprawie zrzeczenia się spełnienia przez skarżącą warunków zawieszających wypłaty pożyczki i wydłużenia terminu na spełnienie warunków zawieszających, wynika zasadniczo z zawartej z przedsiębiorcą umowy pożyczki płynnościowej z dnia 30 września 2021 r. To bowiem umowa pozwala Funduszowi na weryfikację przedsiębiorcy pod kątem przesłanek udzielenia finansowania płynnościowego. W umowie również, jak też w regulaminie stanowiącym – co istotne – integralną część umowy, przewidziano procedury związane z kwestionowaniem rozstrzygnięć Funduszu w zakresie wypłaty, czy też rozliczenia wsparcia płynnościowego. Wobec tego bez znaczenia dla oceny kognicji sądu administracyjnego w analizowanej sprawie pozostaje akcentowana w skardze okoliczność, że Fundusz udziela wsparcia w związku z programem rządowym. Nie zmienia to bowiem faktu, że stosunek między Funduszem a przedsiębiorcą ma charakter zobowiązaniowy, a wobec tego brakuje w tym zakresie podstawowego komponentu stosunku administracyjno-prawnego, tj. władczego charakteru działania Funduszu. Innymi słowy, fakt że źródłem udzielanego przedsiębiorcom wsparcia jest program rządowy, nie zmienia tego, że realizowany jest on przez spółkę prawa handlowego, w formach charakterystycznych dla cywilno-prawnej metody regulacji stosunku prawnego stron. Wspomniana ustawa o systemie instytucji rozwoju nie tylko takiej formuły nie wyklucza, ale wręcz przyjmuję ją jako zasadę w odniesieniu do działania Funduszu (por. zwłaszcza art. 13 ww. ustawy). Skoro więc rozstrzygnięcie Funduszu ma swoje źródło w umowie oraz stanowiącym jej część regulaminie ubiegania się o udział w programie, to nie można uznać, że w sprawie mamy do czynienia z działalnością administracji publicznej, podlegającą kontroli sądu administracyjnego w rozumieniu art. 184 Konstytucji w zw. z art. 1 § 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych. Nie bez powodu więc w przepisach ww. ustawy o systemie instytucji rozwoju, w uchwale określającej program rządowy "Tarcza Finansowa Polskiego Funduszu Rozwoju dla Dużych Firm" oraz w samym regulaminie ubiegania się o udział w programie rządowym, nie określono zasad sądowej kontroli rozstrzygnięć podejmowanych w ramach ubiegania się o subwencję finansową. Kwestia ta została trafnie podniesiona również w odpowiedzi na skargę. Okoliczności powyższe przesądzają (uzasadniają twierdzenie) o wyłączeniu niniejszej sprawy poza zakres właściwości sądów administracyjnych, w związku z czym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżąca powinna bowiem poszukiwać ewentualnej ochrony sądowej w drodze procesu cywilnego, tj. występując z roszczeniem ex contractu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Stosownie zaś do treści przepisu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W myśl § 2 cyt. przepisu postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 2 sentencji postanowienia.