IV SA/Wr 478/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi N. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 3 lipca 2024 r. nr SKO 4532.244.2024 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

W dniu 24 czerwca 2024 r. (data stempla pocztowego) N. N. (dalej: skarżąca), działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła w Samorządowym Kolegium Odwoławczym we Wrocławiu (dalej: organ) wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie co do rozstrzygnięcia decyzji organu z dnia 12 kwietnia 2024 r. nr SKO 4532.146.2024 utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Jelcz-Laskowice z dnia 13 lutego 2024 r. nr ŚP.XXII.5211.140.2023/2024 w przedmiocie przyznania skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji lub niepodejmowania zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad dzieckiem (dalej: decyzja z dnia 12 kwietnia 2024 r.). Decyzją z dnia 3 lipca 2024 r. nr SKO 4532.244.2024 organ odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji z dnia 12 kwietnia 2024 r. W dniu 6 września 2024 r. (data nadania) skarżąca, działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wskazaną w sentencji decyzję organu. Z kolei pismem z dnia 27 lutego 2025 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 3 marca 2025 r., pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Strona skarżąca jest zatem dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w powołanym wyżej przepisie. Czynność procesową skarżącej - w świetle materiału sprawy - należy uznać za dopuszczalną i skuteczną. Sąd nie stwierdził czynności mających na celu obejście prawa (art. 58 k.c.), które zawierałyby pozór zgodności z prawem. Chodziłoby tu o czynności, których treść nie zawierałaby elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywoływałyby i które byłyby objęte zamiarem strony, naruszałyby zakazy lub nakazy ustawowe. Sąd stwierdził, że w wyniku cofnięcia skargi oraz umorzenia postępowania w obrocie prawnym nie pozostanie akt dotknięty jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności (chodzi o przyczyny określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, Dz. U. z 2024 r. poz. 572 lub innych przepisach). Postępowanie sądowoadministracyjne stało się zatem w tej sprawie bezprzedmiotowe. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie sądowe w sprawie, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.