II SA/Gl 19/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Gapiński po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 15 listopada 2024 r. nr SKO.PSŚ/41.5/1868/2024/17680 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 17 grudnia 2024 r. P. R. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 15 listopada 2024 r. nr SKO.PSŚ/41.5/1868/2024/17680 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Pismem z dnia 14 stycznia 2025 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 stycznia 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego. Powyższe wezwanie zostało doręczone dorosłemu domownikowi w dniu 16 stycznia 2025 r. Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi – nie nadesłał numeru PESEL. Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2025 r. starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym – art. 58 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa art. 46 p.p.s.a. Z kolei w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Powyższy siedmiodniowy termin jest również terminem ustawowym, co oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do jego przedłużenia bądź skrócenia. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi stwarza zatem podstawę do jej odrzucenia. Natomiast stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL będącej osobą fizyczną strony wnoszącej pismo. Ponieważ skarga z dnia 17 grudnia 2024 r. stanowiła pierwsze pismo skarżącego w niniejszej sprawie, to powinien on podać w jej treści swój numer PESEL. Brak numeru PESEL, zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., jako uniemożliwiający nadanie skardze dalszego biegu wywoływał konieczność wezwania skarżącego do jej uzupełnienia w terminie 7 dni poprzez podanie numeru PESEL. Ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. W szczególności nie zastrzegł, że podanie numeru PESEL w pierwszym piśmie jest wymagane, tylko wtedy, gdy tego numeru nie można ustalić na podstawie akt administracyjnych. W związku z tym nie jest możliwe do zaakceptowania stanowisko, że obowiązek wskazania numeru PESEL aktualizuje się dopiero wtedy, gdy w aktach administracyjnych którymi dysponuje sąd numer ten nie został utrwalony (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. II GPS 3/22, LEX nr 3577661). Należy wskazać, że pismo z dnia 14 stycznia 2025 r. stanowiące wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie jego numeru PESEL, zawierające prawidłowe pouczenia o skutkach niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie, zostało doręczone dorosłemu domownikowi w dniu 16 stycznia 2025 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 23 stycznia 2024 r. (nie był dniem wolnym od pracy). Skarżący nie uzupełnił braku formalnego zatem skarga obarczona jest brakiem, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.