IV SA/Gl 379/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Rektora A w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zwiększenia stypendium doktoranckiego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego z dnia 20 października 2017 r. o uzupełnienie wyroku z dnia 17 października 2017 r. o sygn. akt IV SA/Gl 379/17 p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku.

Wyrokiem z dnia 17 października 2017 r. o sygn. akt IV SA/Gl 379/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uwzględnił skargę M. G. i uchylił postanowienie Rektora A w K. z dnia [...] r. nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zwiększenia stypendium doktoranckiego. Odpis powyższego orzeczenia wraz z uzasadnieniem został wysłany do pełnomocnika skarżącego w dniu 13 listopada 2017 r. Tymczasem w dniu 31 października 2017 r. pełnomocnik skarżącego, nadała za pośrednictwem poczty, wniosek z dnia 20 października 2017 r. o uzupełnienie wyroku z dnia 17 października 2017 r. w zakresie kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego, które zostało zgłoszone już w treści skargi i podtrzymane na rozprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie wyroku podlega odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie uzasadnienie wyroku z dnia 17 października 2017 r. zostało sporządzane z urzędu, zgodnie z art. 141 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwana dalej P.p.s.a., albowiem skarga została uwzględniona, a następnie sporządzony odpis wyroku z uzasadnieniem podlegał doręczeniu stronom (art. 142 § 1 P.p.s.a.). W dacie złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku tj. w dniu 31 października 2017 r. uzasadnienie zostało już sporządzone, jednakże nie zostało jeszcze doręczone stronom. Stosownie do treści art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z kolei zgodnie z art. 157 § 1a P.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku, zgłoszony po upływie terminu podlega odrzuceniu. W ocenie Sądu redakcja zacytowanych powyżej przepisów, w szczególności art. 157 § 1 i § 1a P.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości, że wniosek o uzupełnienie wyroku złożony przed doręczeniem wyroku (co w niniejszej sprawie miało miejsce) jest wnioskiem przedwczesnym. Skutki procesowe wniosku złożonego z uchybieniem wskazanego w treści art. 157 § 1 P.p.s.a. terminu są w ocenie Sądu takie same zarówno wtedy, gdy strona zwróci się o uzupełnienie wyroku z przekroczeniem czternastodniowego terminu, jak i wtedy, gdy złoży wniosek przedwcześnie, to jest wystąpi z wnioskiem o uzupełnienie orzeczenia, które nie zostało jej jeszcze skutecznie doręczone. Choć wykładnia językowa tego przepisu nakazuje skutek odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku wiązać jedynie ze złożeniem takiego wniosku po upływie terminu, to jednak przyjąć trzeba, że rygor określony w tym przepisie odnosi się także do sytuacji, gdy strona złoży przedmiotowy wniosek przedwcześnie, to jest zanim rozpocznie bieg termin określony w art. 157 § 1 P.p.s.a. Za przyjęciem powyższego stanowiska przemawia wykładnia celowościowa art. 157 § 1a P.p.s.a. Omawiany § 1a został dodany do art. 157 P.p.s.a. na mocy art. 1 pkt 44 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Jak wynika zaś z uzasadnienia projektu ustawy (druk nr 1633 Sejmu RP VII kadencji; publ. sejm.gov.pl) obowiązująca przed zmianą regulacja art. 157 P.p.s.a. nie określała skutków uchybienia terminowi zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku i w związku z tym przepis ten należało uzupełnić. Celem wspomnianej nowelizacji było zatem uzupełnienie art. 157 P.p.s.a. o określenie skutków uchybienia terminowi złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, które to uchybienie terminowi obejmuje zarówno złożenie wniosku po upływie terminu, jak i złożenie wniosku przedwcześnie (por. postanowienie NSA z 29 września 2016 r., II OSK 536/15; orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto istotna okoliczność, że strona poznała zapadłe rozstrzygnięcie bądź dzięki temu, iż była obecna przy ogłoszeniu orzeczenia, bądź też w inny sposób dowiedziała się o jego treści, nie wpływa na początek biegu terminu do wystąpienia z żądaniem uzupełnienia wyroku, który biegnie od daty doręczenia z urzędu odpisu wyroku z uzasadnieniem w trybie art. 142 § 1 P.p.s.a. (art. 157 § 1 P.p.s.a.). Jak wskazano, w realiach rozpatrywanej sprawy wyrok wydany w dniu 17 października 2017 r. jest wyrokiem podlegającym doręczeniu z urzędu wraz z uzasadnieniem. Z akt sądowych wynika, że na datę nadania wniosku o uzupełnienie wyroku odpis wyroku wraz z uzasadnieniem nie został stronom doręczony. Zaistniałe okoliczności faktyczne stanowią zatem podstawę do odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku na podstawie art. 157 § 1 i § 1a P.p.s.a. Jednocześnie należy wskazać, że odrębnym postanowieniem tut. Sąd, działając na podstawie art. 224 P.p.s.a., zasądził od organu koszty sądowe. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.