III SA/Kr 461/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2017 r. wniosku M. A. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 26 stycznia 2017 r. ([...]) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi

W dniu 23 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. A. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...]z dnia 26 stycznia 2017 r. ([...]) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 października 2017 r. sygn. akt l OZ 1469/17 oddalił zażalenie skarżącej na ww. postanowienie WSA w Krakowie. W zażaleniu tym, wniesionym 5 czerwca 2017 r. M. A. wniosła jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (k. [...] akt). W ocenie skarżącej zarzut niedochowania terminu nastąpił z powodu okoliczności, za zaistnienie których nie ponosi ona winy. Nie jest bowiem profesjonalnym pełnomocnikiem, a odwołując się i działając w imieniu własnym dochowała 30 -dniowego terminu do złożenia skargi od momentu doręczenia pisma. Co więcej przedmiotowa decyzja została doręczona na adres zameldowania, co z uwagi na odbywanie studiów magisterskich w Warszawie i wykonywanie pracy zawodowej skróciło skarżącej czas na wniesienie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 §1 - 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 póz. 1369 ze zm., w skrócie ppsa) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Od tej ogólnej zasady można przyjąć jedynie jeden wyjątek, mianowicie w sytuacji, w której skarga złożona została z uchybieniem terminu, a strona - nieświadoma tego uchybienia - nie wystąpiła, wraz ze złożeniem skargi, z wnioskiem o przywrócenie terminu. W takiej sytuacji o zaistniałym uchybieniu strona dowiaduje 2 Sygn. akt III SA/Kr 461/17 się dopiero na późniejszym etapie postępowania, w momencie otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi. Przyjąć zatem należy, że w takim przypadku - gdy skarga znajduje się już w sądzie, wraz z aktami sprawy przekazanymi przez organ - niecelowym byłoby składanie wniosku o przywrócenie terminu za pośrednictwem organu i w pełni dopuszczalne jest przyjęcie do rozpoznania wniosku złożonego bezpośrednio do sądu, co miało miejsce w niniejszej sprawie. W okolicznościach niniejszej sprawy należy mieć na uwadze, że skarga została już przez skarżącą złożona we właściwym trybie, a więc za pośrednictwem organu i nie zachodziła potrzeba jej ponownego składania. Okoliczność, że Sąd skargę odrzucił, sytuacji nie zmienia. Wprawdzie prawomocne odrzucenie pisma niweczy wszelkie skutki procesowe związane z jego wcześniejszym wniesieniem, jednakże, jak przyjmuje się w orzecznictwie (por. post. NSA z dnia 28 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1260/08, LEX nr 533169; post. NSA z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. akt II FZ 646/07, ONSAiWSA 2008/6/96, OSP 2008/7-8/86), w przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego uprzednio odrzuconego (w tym przypadku skargi), sam wniosek "zawiera" niejako w sobie założenie, że strona podtrzymuje środek wcześniej złożony. Jest to założenie praktyczne i zgodne z intencją wnioskodawcy. Co więcej, pozwala uniknąć irracjonalnych czynności, takich jak wzywanie strony do złożenia czegoś, co sąd już posiada w aktach sprawy (tak NSA w postanowieniu II OZ 1343/10). Odnosząc się zatem do treści wniosku skarżącej o przywrócenie terminu i jego uzasadnienia wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie pełnomocnictwo w postępowaniu administracyjnym nie zostało odwołane, a z akt sprawy wynika, że kwestionowana decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej. Skoro skarżąca nie odwołała pełnomocnictwa udzielonego o adw. A. M. K. w dniu 2 lutego 2016 r., to uwzględniając obiektywny miernik staranności jakiego można wymagać od osoby dbającej należycie o własne interesy, oraz uwzględniając treść czytelnie i jasno sformułowanego pouczenia zamieszczonego w decyzji Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 26 stycznia o 30- dniowym terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, biegnącego od dnia doręczenia decyzji, należało przyjąć, że skarżąca nie uczyniła zadość temu obowiązkowi i złożyła skargę po terminie. Skarżąca nie uprawdopodobniła przy tym okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu tego terminu. Sygn. akt III SA/Kr 461/17 Przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy bowiem brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro ww. przepis stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Zatem skarżąca mając świadomość, że w postępowaniu administracyjnym była zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, mając na uwadze treść udzielonego pełnomocnictwa i zachowując należytą staranność i dbałość o własne interesy winna była zdaniem Sądu po otrzymaniu decyzji Rektora [...] skontaktować się z pełnomocnikiem celem niezwłocznego wyjaśnienia kwestii biegu terminu do wniesienia skargi, skoro jak wynika z owej decyzji, została ona doręczona pełnomocnikowi. Należy podkreślić, że z treści pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą w dniu 2 lutego 2016 r. nie wynika, aby było ono ograniczone do niektórych tylko czynności, tj jak twierdzi skarżąca - do reprezentowania skarżącej na spotkaniu z Rektorem [...] w celu "przeprowadzenia postępowania mediacyjnego oraz wyjaśnienia kwestii problematycznych (:..)" w grudniu 2016 r. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie, na podstawie art. 87 §2 ppsa.