IV SA/Gl 149/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. w przedmiocie usług opiekuńczych w kwestii skargi kasacyjnej skarżącego od postanowienia z dnia 14 lipca 2016 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 14 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A.P. na Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. w przedmiocie usług opiekuńczych. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2016 r. Następnie w dniu 18 sierpnia 2016 r. skarżący nadał osobistą skargę kasacyjną od zapadłego w sprawie orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej dalej P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei na podstawie art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Natomiast zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W przedmiotowej sprawie od postanowienia z dnia 14 lipca 2016 r. skarżący wniósł osobistą skargę kasacyjną z dnia 18 sierpnia 2016 r. Tym samym wyżej wymieniony środek odwoławczy nie spełnia wymogu przewidzianego w art. 175 § 1 P.p.s.a. Reasumując, na podstawie art. 178 P.p.s.a., osobistą skargę kasacyjną z dnia 18 sierpnia 2016 r., należało odrzucić.