I OZ 1117/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 1387/16 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił S. D. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez nią decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2016 r., którą organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Wójta Gminy S. o ustaleniu opłaty za pobyt syna B. G. w DPS w G. w wysokości [...] zł miesięcznie od 1 kwietnia 2016 r. i zobowiązaniu do uiszczenia opłaty za pobyt ww. osobę zobowiązaną, tj. S. D. w wysokości [...] zł miesięcznie. Sąd I instancji podał, że w skardze na opisaną wyżej decyzję S. D., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie zawierał uzasadnienia. W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała więc zaistnienia w tej sprawie przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."). Sąd uznał, że argumenty podniesione przeciwko legalności zaskarżonej decyzji nie mogą być uznane za stanowiące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, że nawet fakt ewentualnego wyegzekwowania ustalonej opłaty przed rozpoznaniem skargi i ewentualne jej uwzględnienie nie skutkuje nieodwracalnymi skutkami, gdyż w takim wypadku wskazana skarżonym aktem należność zostanie skarżącej zwrócona. Powyższa okoliczność nie musi również wywołać niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, skoro skarżąca nie wskazała, jak nałożona kara wpłynie na jej sytuację finansową. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej podniósł, że przedmiotowa sprawa dotyczy zwolnienia skarżącej z opłaty ustalonej przez GOPS w S. Skarżąca w sposób szczegółowy opisała swoją sytuację majątkową, zdrowotną i rodzinną, wskazując, że sama jest w podeszłym wieku, a mieszka z 82-letnim małżonkiem, nad którym sprawuje opiekę. W toku postępowania administracyjnego, skarżąca podała koszty związane z jej utrzymaniem oraz kosztami utrzymania domu, wykazując, że nie jest w stanie ponosić dodatkowych kosztów związanych z opłatami za pobyt jej syna w OPS. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu, spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy prawidłowo przyjął, że wniosek skarżącej nie zawiera argumentów, które przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sam wniosek nie został w ogóle uzasadniony, zaś informacje zawarte w uzasadnieniu skargi są na tyle ogólne, że ich analiza nie daje obrazu sytuacji skarżącej w kontekście przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Jednocześnie z akt administracyjnych oraz akt sądowych nie wynika, aby istniały dodatkowe przesłanki do uwzględnienia wniosku, które Sąd mógłby wziąć pod uwagę. W trakcie postępowania administracyjnego ustalono, że dochód dwuosobowego gospodarstwa domowego skarżącej wynosi [...] zł. Sąd I instancji nie miał natomiast wystarczających danych do przeprowadzenia analizy dochodów i wydatków skarżącej pod kątem ustalenia, czy wykonanie obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. pozbawi skarżącą i jej męża środków finansowych w takim stopniu, by zagrażało to ich zdrowiu lub życiu, względnie pozbawiło możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb. Za niewystarczające w tej mierze należało uznać dokumenty na które powołuje się skarżąca, w tym przedłożone w toku postępowania administracyjnego zestawienie wydatków rodziny, które pomimo licznych wezwań organu, nie zostało poparte żadną dokumentacją. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, argumentacja przedstawiona w skardze dotycząca wieku oraz stanu zdrowia skarżącej i jej męża, jak i dokumenty przedłożone w toku postępowania administracyjnego nie uprawdopodobniają, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować po stronie skarżącej znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca nie wykazała, że przy dochodach rodziny wynoszących [...] zł, obciążenie kosztami za pobyt syna w DPS w kwocie [...] zł miesięcznie, groziłoby utratą środków utrzymania, którą można byłoby utożsamiać ze znaczną szkodą w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. W świetle powyższych rozważań uzasadnione jest stanowisko Sądu I instancji, który nie dopatrzył się przesłanek uzasadniających wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Trafne są przy tym stwierdzenia Sądu, co do odwracalności skutków wykonania zaskarżonej decyzji, jak również dotyczące należytego uzasadnienia wniosku. W tej sytuacji, wobec braku podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.