III SA/Lu 243/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Strzelec Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Kosowska (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Tchórzewska Protokolant Referent Elwira Szymaniuk-Szkodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2026 r. sprawy ze skargi Fundacji "H. " na informację Lubelskiej Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia 27 marca 2026 r., nr OO.415.4.2026.AP w przedmiocie rozstrzygnięcia protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu oddala skargę.

Zaskarżonym rozstrzygnięciem nr OO.415.4.2026.AP z dnia 27 marca 2026 r. Dyrektor Lubelskiej Agencji Wspierania Przedsiębiorczości (dalej także jako "LAWP" lub "organ"), działając na podstawie art. 68 w związku z art. 66 pkt 2 oraz art. 69 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2025 r., poz. 1733 ze zm., dalej jako "ustawa" lub "ustawa wdrożeniowa"), nie uwzględnił protestu wniesionego przez F. H. z siedzibą w D. w związku z negatywną oceną projektu zgłoszonego w odpowiedzi na konkurs nr [...], Działania 1.3 "Badania i innowacje w sektorze przedsiębiorstw", Priorytetu I Programu Fundusze Europejskie dla L. 2021-2027. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie sprawy. F. H. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. "[...]". Na etapie oceny formalnej LAWP wezwała skarżącą do poprawy poprzez przedłożenie deklaracji organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000, zgodnej z zakresem przedsięwzięcia określonym w pozwoleniu na budowę oraz postanowienia, opinii lub pisma o konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ lub braku potrzeby przeprowadzania takiego postępowania, wydane przez właściwy organ. W treści wezwania LAWP poinformowała, że termin na uzupełnienie wniosku wynosi 10 dni roboczych oraz pouczono o wyłącznie jednokrotnej możliwości złożenia poprawionej/uzupełnionej dokumentacji. Jednocześnie organ wyjaśnił, że w przypadku niedotrzymania terminu, projekt zostanie oceniony negatywnie. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca przedłożyła deklarację Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska - organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000, zgodną z zakresem przedsięwzięcia określonym w pozwoleniu na budowę, natomiast nie dostarczyła postanowienia, opinii lub pisma o konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ lub braku potrzeby przeprowadzania takiego postępowania. Skarżąca wyjaśniła, że zamierzenie inwestycyjne nie stanowi przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839 z późn. zm.). W związku z powyższym nie zachodzi obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r., poz. 1112 z późn. zm., dalej jako "ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku"). Skoro zaś dla przedmiotowego zamierzenia nie prowadzi się postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, to nie ma podstaw do wydania postanowienia w przedmiocie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ) albo braku potrzeby jej przeprowadzenia wydanej przez właściwy organ. Fundacja wskazała również, że w toku postępowania dotyczącego uzyskania pozwolenia na budowę organ architektoniczno-budowlany, po weryfikacji przedłożonej dokumentacji, nie zgłosił wymogu przedłożenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ani postanowienia w przedmiocie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ) lub braku takiej potrzeby. Pismem z dnia 27 lutego 2026 r. LAWP poinformowała skarżącą, że wniosek o dofinansowanie, po dokonaniu oceny formalnej, został oceniony negatywnie. Organ wyjaśnił, że przedłożony w ramach przedmiotowego naboru projekt Fundacji, obejmuje m.in. rozbudowę i przebudowę budynku hospicjum w D. wraz ze zmianą sposobu użytkowania drugiej kondygnacji dawnej Szkoły Podstawowej na cele tego Hospicjum. Zakres tych robót budowlanych wymagał uzyskania właściwej decyzji administracyjnej. Skarżąca przedłożyła pozwolenie na budowę, tj. decyzję Starosty R. z dnia 11 marca 2025 r., nr [...]. Zgodnie z zapisami załącznika nr 5 do Regulaminu wyboru projektów, tj. "Instrukcją wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie", załącznik "Dokumentacja OOŚ (I) (Natura 2000 i postanowienie o konieczności przeprowadzenia postępowania lub braku potrzeby przeprowadzania OOŚ)" jest obligatoryjny dla projektów, obejmujących roboty budowlane, które wymagają uzyskania pozwolenia na budowę. Zgodnie z Instrukcją, w ramach załącznika należy obligatoryjnie przedłożyć deklarację organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000 oraz postanowienie, opinię lub pismo o konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ lub braku potrzeby przeprowadzania postępowania OOŚ, wydane przez właściwy organ. Deklaracja organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000 powinna zostać wypełniona zgodnie z wzorem opracowanym przez organ odpowiedzialny za monitorowanie tych obszarów. Postanowienie, opinia lub pismo o konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ lub braku potrzeby przeprowadzania postępowania OOŚ powinno umożliwiać identyfikację jakiego dotyczy projektu oraz wskazać, czy dla danej inwestycji występuje konieczność przeprowadzenia postępowania OOŚ czy też nie, ze wskazaniem podstawy. W przypadku, jeżeli dokument wskazuje na potrzebę przeprowadzenia postępowania OOŚ wówczas wnioskodawca jest zobligowany do przedłożenia dodatkowo załącznika "Dokumentacja OOŚ (II)", o którym mowa w pkt 9. Organ podkreślił, że załącznik nr 5 do Regulaminu wyboru projektów, tj. "Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie" wyraźnie wskazuje, że wyżej wymieniony załącznik składa się z dwóch obligatoryjnych elementów i nie ma żadnych odstępstw czy wykluczeń, które uprawniałyby jakiegokolwiek wnioskodawcę do rezygnacji z przedłożenia któregokolwiek z tych dokumentów. Pismem z dnia 11 marca 2026 r. skarżąca złożyła protest, wnosząc o jego uwzględnienie i uchylenie negatywnej oceny formalnej, uznanie zgodności projektu z kryteriami oceny formalnej oraz skierowanie projektu do ponownej oceny formalnej. Zdaniem skarżącej zaskarżone rozstrzygnięcie jest wadliwe, ponieważ zostało wydane z pominięciem przepisów prawa materialnego regulujących obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Skarżąca zarzuciła oparcie negatywnej oceny na formalnym utożsamieniu braku jednego dokumentu z niespełnieniem kryterium formalnego, bez dokonania prawidłowej subsumcji stanu faktycznego pod właściwe przepisy obowiązującego prawa oraz bez uwzględnienia obiektywnej niemożliwości przedłożenia dokumentu, którego brak został uznany za rozstrzygający. Zdaniem skarżącej stanowisko organu prowadzi do przyjęcia wymogu przedstawienia dokumentu obiektywnie niemożliwego do uzyskania przez wnioskodawcę, ponieważ dla przedsięwzięć, które nie należą do kategorii przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, nie prowadzi się postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ani postępowania dotyczącego konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a tym samym właściwy organ nie wydaje postanowienia ani opinii w tym zakresie. Skarżąca zarzuciła przeprowadzenie oceny formalnej projektu z naruszeniem zasady proporcjonalności oraz rzetelnej i wszechstronnej oceny wniosków o dofinansowanie, poprzez zastosowanie nadmiernie formalistycznej wykładni wymogów regulaminowych i pominięcie rzeczywistego charakteru przedsięwzięcia oraz dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, w szczególności decyzji o pozwoleniu na budowę, która potwierdza brak obowiązku uzyskania decyzji środowiskowej. Zdaniem skarżącej zaskarżone rozstrzygnięcie narusza art. 46 ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym właściwa instytucja może wymagać od wnioskodawców wyłącznie informacji i dokumentów niezbędnych do oceny projektu lub objęcia projektu dofinansowaniem, tymczasem w niniejszej sprawie negatywna ocena projektu została oparta na braku dokumentu dotyczącego konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, pomimo że dla planowanego przedsięwzięcia z uwagi na jego charakter oraz brak kwalifikacji do katalogu przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko nie prowadzi się postępowania środowiskowego, a tym samym właściwy organ nie wydaje rozstrzygnięcia w tym zakresie. Żądany dokument nie był zatem niezbędny do objęcia projektu dofinansowaniem. Do protestu skarżąca załączyła postanowienie Burmistrza Miasta D. z dnia 13 lutego 2026 r. nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla wskazanego przedsięwzięcia. Pismem z dnia 27 marca 2026 r. Dyrektor Lubelskiej Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w Lublinie poinformował skarżącą o nieuwzględnieniu protestu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że dokumentacja konkursowa wskazuje wprost na obowiązek złożenia przez wnioskodawcę postanowienia, opinii lub pisma o konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ lub braku potrzeby przeprowadzania postępowania OOŚ wraz z deklaracją organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000. Zdaniem LAWP samodzielne badanie przez organ czy inwestycja Fundacji wymagałby przeprowadzenia procedury oceny oddziaływania na środowisko i uznanie przez LAWP w oparciu o taką własną analizę, że spełnione zostało zaskarżone kryterium, stanowiłoby oczywiste naruszenie zasad konkursowych. Odnosząc się do zarzutu braku możliwości pozyskania wymaganego przez LAWP dokumentu organ wskazał, że z treści protestu i jego załączników wynika, że do Urzędu Miasta D. w dniu 6 lutego 2026 r. wpłynął wniosek Fundacji o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia. W odpowiedzi Burmistrz Miasta D. wydał postanowienie z dnia 13 lutego 2026 r. nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla wskazanego przedsięwzięcia. Oznacza to, że uzyskanie i przedłożenie do LAWP dokumentu wymaganego Regulaminem i określonego wezwaniem do poprawy było obiektywnie możliwe. Osobnym zagadnieniem jest, czy skarżąca wystąpiła z opisanym wyżej wnioskiem we właściwym czasie, czyli takim który pozwalałby na złożenie do LAWP wymaganej kompletnej dokumentacji w okresie zakreślonym na poprawę. Zdaniem organu to zignorowanie reguł naboru przez skarżącą stanowiło zasadniczą przyczynę negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Mając na względzie obowiązek zapoznania się z dokumentacją regulującą nabór oraz treść otrzymanego wezwania do poprawy/uzupełnienia wniosku o dofinansowanie nie sposób zgodzić się z zarzutami skarżącej. Organ nie zaakceptował także stanowiska skarżącej, że brak obowiązku uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach potwierdza załącznik nr 16 – Pozwolenie na budowę do wniosku o dofinansowanie. Mając na uwadze postanowienia załącznika nr 5 – Instrukcji wypełniania załączników do wniosku, złożenie dokumentacji OOŚ i postanowienia (lub pisma, opinii) o konieczności przeprowadzania postępowania OOŚ lub braku potrzeby jego przeprowadzania jest obowiązkowe w przypadku, gdy projekty dotyczą robót budowlanych, które wymagają uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru wykonania robót budowlanych lub z innych przepisów prawa wynika obowiązek uzyskania decyzji/dokumentacji środowiskowych. Nie można było zatem uznać, że dokumenty załączone przez Fundację są kompletne. LAWP wyjaśniła, że zgodnie z Regulaminem wyboru projektów w przypadku, gdy wnioskodawca nie uwzględni całego zakresu poprawy z wezwania LAWP lub dokona błędnej poprawy, czego skutkiem będzie niespełnienie kryteriów wyboru projektów, projekt zostanie oceniony negatywnie, w ramach kryteriów, które po poprawie nie zostały spełnione. Poprawne zastosowanie się do reguł konkursowych w żadnym wypadku nie stanowi przejawu nadmiernego formalizmu. Organ nie dopatrzył się również naruszenia treści kryterium formalnego oraz naruszenia zasady proporcjonalności. Komisja Oceny Projektów LAWP działała w granicach wyznaczonych dokumentacją konkursową, która precyzyjnie określa kryteria oceny oraz sposób postępowania w przypadku niespełnienia wymogów. Przyznanie negatywnej oceny na etapie oceny formalnej było konsekwencją zastosowania obowiązujących regulacji i brak było możliwości podjęcia odmiennej decyzji bez naruszenia procedur regulaminowych. Organ wskazał także, że protest nie może służyć dokonaniu poprawy dokumentacji aplikacyjnej, a termin zakreślony przez LAWP w piśmie wzywającym do poprawy/uzupełnienia jest terminem nieprzekraczalnym, jednakowym dla wszystkich uczestników naboru. Każdego z wnioskodawców aplikujących w konkursie obowiązują te same zasady i nie można czynić wyjątków w odniesieniu do żadnego z podmiotów aplikujących o środki. Fundacja zaskarżyła powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Lubelską Agencję Wspierania Przedsiębiorczości w Lublinie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 46 w zw. z art. 47 ust. 1 pkt 1 lit. b) w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 7 oraz art. 55 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez błędne uznanie, że skarżąca nie przedłożyła wymaganego załącznika w postaci postanowienia, opinii lub pisma właściwego organu dotyczącego konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko albo braku takiej potrzeby, podczas gdy przedłożyła dokument w postaci deklaracji organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000 pochodzący od Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i dokument ten zawierał jednoznaczne stanowisko, że dla przedsięwzięcia nie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny, zaś regulamin wyboru projektów nie określał szczególnej formy dla takiej opinii, brak było również wskazania, że opinia taka nie może zostać zawarta w treści innego dokumentu, co doprowadziło do niedopuszczalnego zawężenia wymogów formalnych poprzez uzależnienie ich spełnienia od formy dokumentu, a nie jego treści; 2) art. 46 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 71 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku oraz § 2 i § 3 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że brak dokumentu potwierdzającego konieczność przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko albo brak takiej potrzeby stanowi brak formalny projektu, podczas gdy planowane przedsięwzięcie z uwagi na jego charakter oraz brak kwalifikacji do katalogu przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko nie podlega procedurze środowiskowej, a tym samym nie istnieją podstawy prawne do wydania przez właściwy organ postanowienia, opinii lub innego aktu w tym zakresie, co oznacza, że wymaganie jego przedłożenia prowadzi do żądania dokumentu niebędącego niezbędnym do oceny projektu oraz nie funkcjonującego w obowiązującym porządku prawnym; 3) art. 46 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 7 oraz art. 55 ust 1 ustawy wdrożeniowej poprzez błędne uznanie, że skarżąca nie spełniła wymogów formalnych określonych w regulaminie wyboru projektów, polegające na przyjęciu, że nie przedłożono wymaganego załącznika w postaci postanowienia, opinii lub pisma właściwego organu dotyczącego konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko albo braku takiej potrzeby, podczas gdy w okolicznościach sprawy taki dokument nie był niezbędny do oceny projektu, brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wynikał z charakteru przedsięwzięcia oraz został potwierdzony stanowiskiem właściwego organu (RDOŚ), a zatem wymaganie przedłożenia dodatkowego dokumentu w tym zakresie stanowiło żądanie informacji i dokumentów wykraczających poza zakres niezbędny do oceny projektu; 4) art. 46 w zw. z art. 45 ust. 1 oraz art. 55 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez uznanie, że skarżąca nie spełniła wymogów formalnych z uwagi na brak dokumentu dotyczącego oceny oddziaływania na środowisko, podczas gdy w realiach sprawy z uwagi na charakter przedsięwzięcia oraz brak jego kwalifikacji do katalogu przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko właściwy organ nie wydaje odrębnych rozstrzygnięć w przedmiocie braku obowiązku przeprowadzenia oceny, a tym samym informacja w tym zakresie mogła zostać uzyskana wyłącznie w formie przedstawionej przez skarżącą, co oznacza, że żądanie dokumentu w innej formie wykraczało poza zakres dokumentów niezbędnych do oceny projektu; 5) art. 46 w zw. z art. 47 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy wdrożeniowej poprzez błędną ocenę znaczenia postanowienia Burmistrza, polegającą na przyjęciu, że stanowi ono dokument potwierdzający brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, podczas gdy z jego treści wynika jedynie odmowa wszczęcia postępowania z uwagi na brak podstaw prawnych do jego prowadzenia, a nie merytoryczne rozstrzygnięcie w tym zakresie, przy czym jednocześnie dokument ten potwierdza, że w realiach sprawy nie istniała możliwość prawna wszczęcia i prowadzenia postępowania środowiskowego, co dodatkowo wskazuje na niezasadność żądania przedłożenia dokumentu dotyczącego oceny oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że przedłożyła dokument zawierający stanowisko właściwego organu w zakresie braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Regulamin wyboru projektów oraz załączona do niego instrukcji wypełniania załączników nie określała szczególnej, z góry zastrzeżonej formy, w jakiej stanowisko właściwego organu miałoby zostać wyrażone. Nie wskazuje również, że informacja taka nie może zostać zawarta w treści innego dokumentu urzędowego pochodzącego od organu właściwego rzeczowo. Skarżąca przedłożyła natomiast deklarację organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000, wydaną przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L., a więc przez organ niewątpliwie właściwy w sprawach środowiskowych i w zakresie oddziaływania inwestycji na obszary Natura 2000. W treści tego dokumentu wskazano nie tylko, że projekt prawdopodobnie nie wywrze istotnego wpływu na obszar Natura 2000, ale także, że "przeprowadzenie odpowiedniej oceny, wymaganej na mocy art. 6 ust. 3 dyrektywy 92/43/EWG, nie jest konieczne". Jest to dokument zawierający merytoryczne stanowisko organu ochrony środowiska co do braku konieczności przeprowadzenia oceny dla tego przedsięwzięcia. Zdaniem strony znaczenie ma nie tyle nazwa dokumentu, ile przekazana przez niego treść. Celem żądania stanowiska właściwego organu było bowiem uzyskanie informacji, czy dla danego przedsięwzięcia zachodzi konieczność prowadzenia procedury środowiskowej, a jeśli nie czy organ właściwy to potwierdza. Taka właśnie informacja została przez skarżącą przedłożona. Organ nie miał zatem podstaw, by twierdzić, że wymóg nie został spełniony tylko dlatego, że stanowisko to zostało zawarte w deklaracji RDOŚ, a nie w odrębnie nazwanym dokumencie opisanym jako "opinia" lub "pismo". Takie działanie pozostaje w sprzeczności z art. 51 ust. 1 pkt 7 ustawy wdrożeniowej. Skoro to regulamin ma określać załączniki do wniosku oraz sposób, formę i termin ich przedłożenia, to właśnie w regulaminie powinny być jednoznacznie wyrażone wymogi, które następnie będą egzekwowane od wnioskodawców. Instytucja nie może na etapie oceny projektu wprowadzać dodatkowych ograniczeń interpretacyjnych dotyczących formy dokumentu, jeżeli nie wynikają one wprost z regulaminu. Prowadziłoby to bowiem do sytuacji, w której rzeczywisty zakres obowiązków wnioskodawcy kształtowany byłby nie przez dokumentację konkursową, lecz dopiero przez późniejszą, zawężającą interpretację instytucji. Zdaniem skarżącej stanowisko organu jest również sprzeczne z art. 46 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że właściwa instytucja może wymagać od wnioskodawców wyłącznie informacji i dokumentów niezbędnych do oceny projektu lub objęcia projektu dofinansowaniem. Oznacza to nie tylko zakaz żądania dokumentów zbędnych, lecz także obowiązek oceny przedłożonych dokumentów przez pryzmat ich rzeczywistej funkcji dowodowej i informacyjnej. Skarżąca powołała się również na art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, który wyraża zasadę, zgodnie z którą właściwa instytucja nie może żądać zaświadczeń i dokumentów na potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, jeżeli są one możliwe do ustalenia na podstawie rejestrów publicznych posiadanych przez inne podmioty publiczne, do których instytucja ma dostęp drogą elektroniczną lub też przedstawionych przez wnioskodawcę do wglądu dokumentów urzędowych. W niniejszej sprawie organ dysponował dokumentem urzędowym pochodzącym od RDOŚ, z którego wynikało stanowisko co do braku konieczności przeprowadzenia oceny. W takiej sytuacji uznanie, że informacja ta jest niewystarczająca wyłącznie z powodu jej umiejscowienia w określonym dokumencie lub z powodu braku odrębnego dokumentu, pozostaje sprzeczne z ratio legis art. 47 tej ustawy. W ocenie skarżącej organ, dokonując oceny formalnej projektu, dokonał błędnej wykładni oraz niewłaściwego zastosowania zarówno przepisów ustawy wdrożeniowej, jak i przepisów prawa środowiskowego, w szczególności art. 71 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku oraz § 2 i § 3 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Planowana inwestycja nie spełnia żadnego z kryteriów kwalifikacyjnych przewidzianych w § 2 ani § 3 rozporządzenia, a tym samym nie podlega procedurze oceny oddziaływania na środowisko. Brak jest zatem możliwości prowadzenia postępowania środowiskowego, a tym samym brak jest kompetencji właściwego organu do wydania jakiegokolwiek aktu w tym zakresie, w szczególności postanowienia, opinii czy innego pisma odnoszącego się do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko albo braku takiej potrzeby. Zdaniem skarżącej organ dokonał także błędnej oceny znaczenia prawnego postanowienia Burmistrza Miasta D., co doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia, że skarżąca nie przedłożyła dokumentu potwierdzającego brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Z treści postanowienia jednoznacznie wynika, że organ odmówił wszczęcia postępowania z uwagi na brak podstaw prawnych do jego prowadzenia. Oznacza to, że nie doszło do przeprowadzenia postępowania środowiskowego, a tym samym organ nie dokonywał merytorycznej oceny konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W konsekwencji postanowienie to nie może być kwalifikowane jako dokument rozstrzygający o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko albo jej braku w sensie materialnym. W odpowiedzi na skargę LAWP wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w rozstrzygnięciu protestu z dnia 27 marca 2026 r. Odnosząc się do zarzutów skargi LAWP wskazała, że w Załącznik nr 5 do regulaminu wyboru projektów — Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie zastrzeżono, że oprócz deklaracji wydanej przez Regionalnego Dyrektora Ochrony środowiska w sprawie OOŚ wymaga również przedłożenia innego dokumentu, z którego będzie wynikała konieczność lub brak potrzeby przeprowadzania procedury OOŚ. Oznacza to, że aby doszło do spełnienia wymogów formalnych koniecznym było przedłożenie zarówno deklaracji, jak i drugiego dokumentu, którego forma została określona przez LAWP następująco: opinia, postanowienie lub inne pismo o konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ lub braku potrzeby przeprowadzania postępowania OOŚ. Ponadto wskazane zostało szczegółowo, że dokument ma umożliwiać identyfikację jakiego dotyczy projektu oraz wskazać, czy dla danej inwestycji występuje konieczność przeprowadzenia postępowania OOŚ czy też nie, ze wskazaniem podstawy. Nie można zgodzić się zatem z argumentacją skarżącej, że dokumentacja konkursowa "nie określała szczególnej, z góry zastrzeżonej formy, w jakiej stanowisko właściwego organu miałoby zostać wyrażone". Organ podniósł, że okoliczność przedłożenia deklaracji organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000, wydanej przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. (RDOŚ) w zakresie oddziaływania inwestycji na obszary Natura 2000 nie można wywieść braku obowiązku przeprowadzenia oceny wynikającej z ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. LAWP nie posiada także dostępu do rejestrów publicznych odnoszących się do tych zagadnień, w związku z czym zarzut naruszenia art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej jest nieuprawniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie taką ustawą szczególną są przepisy ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027. Stosowanie do art. 73 ust. 1 tej ustawy, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, na podstawie art. 64 ust. 3, art. 70 ust. 1 lub art. 77 ust. 2 pkt 1 wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 73 ust. 8 pkt 1-3 ustawy wdrożeniowej, w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Według podstawowej zasady określonej przepisem art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinasowania oraz równe traktowanie wnioskodawców (art. 45 ust. 2 ustawy). Zgodnie z art. 43 ustawy wdrożeniowej, wybrany do dofinansowania może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów. Stosownie zaś do art. 50 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w celu wyboru projektów do dofinansowania właściwa instytucja przeprowadza nabór wniosków o dofinansowanie projektu, zwany dalej "naborem". Według art. 50 ust. 2 ustawy warunkiem przeprowadzenia naboru przez właściwą instytucję jest: 1) przyjęcie regulaminu wyboru projektów oraz 2) udostępnienie regulaminu wyboru projektów potencjalnym wnioskodawcom. Udostępnienie regulaminu wyboru projektów, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, w przypadku konkurencyjnego sposobu wyboru projektów następuje w formie ogłoszenia o naborze upublicznianego na stronie internetowej właściwej instytucji oraz na portalu (art. 50 ust. 3 ustawy). Zgodnie z art. 50 ust. 4 ustawy wdrożeniowej, ogłoszenie o naborze zawiera nazwę właściwej instytucji, wskazanie przedmiotu naboru, informację o potencjalnych wnioskodawcach, termin składania wniosków o dofinansowanie projektu, regulamin wyboru projektów oraz dane do kontaktu. Według art. 51 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, regulamin wyboru projektów określa w szczególności: 1) kwotę przeznaczoną na dofinansowanie projektów; 2) maksymalny, dopuszczalny poziom dofinansowania projektu lub maksymalną, dopuszczalną kwotę dofinansowania projektu; 3) kryteria wyboru projektów; 4) wskazanie sposobu wyboru projektów do dofinansowania oraz jego opis; 5) właściwy system teleinformatyczny, w którym można złożyć wniosek o dofinansowanie projektu, oraz sposób dostępu do formularza wniosku o dofinansowanie projektu; 6) termin składania wniosków o dofinansowanie projektu; 7) załączniki do wniosku o dofinansowanie projektu, o ile wymagane jest ich złożenie, oraz sposób, formę i termin ich przedłożenia; 8) zakres, w jakim możliwe jest uzupełnianie lub poprawianie wniosków o dofinansowanie projektu; 9) sposób komunikacji między wnioskodawcą a właściwą instytucją; 10) czynności, które powinny zostać dokonane przed zawarciem umowy o dofinansowanie projektu lub podjęciem decyzji o dofinansowaniu projektu, oraz termin ich dokonania. W celu dokonania oceny projektów właściwa instytucja powołuje komisję oceny projektów (KOP) oraz określa regulamin jej pracy (art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W skład komisji oceny projektów wchodzą pracownicy właściwej instytucji posiadający wiedzę, umiejętności, doświadczenie lub wymagane uprawnienia w dziedzinie objętej programem, w ramach której jest dokonywany wybór projektów (art. 53 ust. 2 ustawy). Na wezwanie właściwej instytucji wnioskodawca może uzupełnić lub poprawić wniosek o dofinansowanie projektu w zakresie określonym w wezwaniu, zgodnie z regulaminem wyboru projektów. Właściwa instytucja w trakcie uzupełniania lub poprawiania wniosku o dofinansowanie projektu zapewnia równe traktowanie wnioskodawców (art. 55 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Z powyższych unormowań wynika, że oceny projektów dokonuje się w oparciu o dostępną publicznie dokumentację konkursową, w związku z czym składające się na nią dokumenty stanowią także podstawę sądowej kontroli zgodności z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny projektu. W rozpoznawanej sprawie kontroli sądu podlegało rozstrzygnięcie polegające na nieuwzględnieniu protestu wniesionego od negatywnej oceny wniosku o dofinasowanie projektu, na etapie oceny formalnej. Wniosek dot. dofinansowania projektu pn. "[...]", złożony został w ramach Działania 1.3 "Badania i innowacje w sektorze przedsiębiorstw", Priorytetu I programu Fundusze Europejskie dla L. 2021-2027. Zgodnie z podanym do publicznej wiadomości Regulaminem wyboru projektów do dofinansowania w sposób konkurencyjny w ramach naboru nr [...] Działania 1.3 Badania i innowacje w sektorze przedsiębiorstw (typ projektu 3), Priorytetu I Badania naukowe i innowacje, programu Fundusze Europejskie dla L. 2021-2027, stanowiącym Załącznik nr 2 do uchwały nr CLXXXVII/3610/2025 Zarządu Województwa L. z dnia 18 listopada 2025 r., ocena podzielona jest na etapy – ocenę formalną i merytoryczną (pkt 6.1.8). Zgodnie z pkt 6.1.9 Regulaminu, ocena formalna przeprowadzana jest w oparciu o zatwierdzone przez KM FEL kryteria wyboru projektów (załącznik nr 8 do Regulaminu): a) formalne dostępu (kryteria obligatoryjne zerojedynkowe); b) formalne poprawności (kryteria obligatoryjne zerojedynkowe); c) formalne specyficzne (kryteria obligatoryjne zerojedynkowe). Kryteria formalne, o których mowa w pkt. 6 lit. a)-c) są kryteriami zerojedynkowymi, obligatoryjnymi, których spełnienie jest niezbędne do przyznania dofinansowania. Niespełnienie któregokolwiek z nich skutkuje negatywną oceną projektu. Ocena ww. kryteriów polega na przyznaniu wartości logicznych: "TAK", "NIE", "NIE DOTYCZY" (pkt 6.2.7). W ramach oceny w oparciu o kryteria, o których mowa w pkt. 6 lit. b) i c) istnieje jednokrotna możliwość poprawy/uzupełnienia wniosku na wezwanie LAWP, z zastrzeżeniem pkt 10 (pkt 6.2.9). W przypadku, o którym mowa w pkt 9, LAWP kieruje do wnioskodawcy wezwanie do poprawy/uzupełnienia ze wskazaniem zakresu poprawy oraz terminu na jej dokonanie. Wnioskodawca może dokonać poprawy wniosku wyłącznie na wezwanie LAWP (pkt 6.2.10). Termin na poprawę/uzupełnienia na etapie oceny formalnej wynosi 10 dni roboczych, liczonych od dnia następnego po dniu skierowania w WOD2021 wniosku do poprawy. W tym czasie wnioskodawca może kontaktować się telefonicznie z LAWP w celu uzyskania ewentualnych wyjaśnień/wskazówek w zakresie wymaganej poprawy, z zastrzeżeniem, że LAWP nie dokonuje oceny i weryfikacji wprowadzonych przez wnioskodawcę poprawek/zmian bezpośrednio w WOD2021 w czasie trwania terminu na poprawę (pkt 6.2.13) Wnioskodawca we wskazanym terminie ma wyłącznie jednokrotną możliwość złożenia poprawionej/uzupełnionej dokumentacji, co oznacza, że po jej złożeniu WOD2021 zablokuje możliwość ponownego złożenia wniosku i/lub załączników (pkt 6.2.14). Zgodnie zaś z pkt 6.2.18 Regulaminu, w przypadku, gdy wnioskodawca nie uwzględni całego zakresu poprawy z wezwania LAWP lub dokona błędnej poprawy, czego skutkiem będzie niespełnienie kryteriów wyboru projektów, projekt zostanie oceniony negatywnie, w ramach kryteriów, które po poprawie nie są spełnione (oceniana jest wersja wniosku złożonego po poprawie/uzupełnieniu – Wytyczne dotyczące wyboru projektów na lata 2021-2027, Podrozdział 8.2 pkt 7 lit. c). Podstawą negatywnej oceny projektu w niniejszej sprawie było uznanie, że projekt nie spełnia kryterium formalnego poprawności: "Wniosek o dofinansowanie wraz z załącznikami spełnia wymogi formalne zgodnie z Regulaminem wyboru projektów". Kryteria wyboru projektów w ramach Działania 1.3 obejmującego Badania i innowacje w sektorze przedsiębiorstw, zawiera załącznik nr 8 do Regulaminu konkursu. Kryterium formalne poprawności: "Wniosek o dofinansowanie wraz z załącznikami spełnia wymogi formalne zgodnie z Regulaminem wyboru projektów" stanowi kryterium zerojedynkowe. Jest to kryterium obligatoryjne – spełnienie kryterium jest niezbędne do przyznania dofinansowania. Kryterium jest zdefiniowane poprzez zestaw pytań pomocniczych (cząstkowych). Kryterium uznaje się za spełnione, jeżeli odpowiedź na wszystkie pytania cząstkowe będzie pozytywna. Istnieje jednokrotna możliwość poprawy/uzupełnienia projektu na wezwanie instytucji w zakresie niniejszego kryterium. Jak wynika z akt sprawy, projekt skarżącej obejmuje rozbudowę i przebudowę budynku Hospicjum w D. wraz ze zmianą sposobu użytkowania drugiej kondygnacji dawnej Szkoły Podstawowej na cele Hospicjium. Zakres robót budowlanych wymagał uzyskania pozwolenia na budowę. Do wniosku o dofinansowanie strona skarżąca załączyła decyzję Starosty [...] z dnia 11 marca 2025 r. nr [...], mocą której organ budowlany zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę. Załącznik nr 5 do Regulaminu wyboru projektów – Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie – nabór nr [...] zawiera wykaz załączników, które należy dołączyć do wniosku. Wśród załączników obligatoryjnych do wniosku z uwagi na specyfikę projektu wymieniono Dokumentację OOŚ (I) (Natura2000 i postanowienie o konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ lub braku potrzeby przeprowadzania OOŚ). Załącznik ten jest obligatoryjny dla projektów, obejmujących roboty budowlane, które wymagają uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru wykonania robót budowlanych lub z innych przepisów prawa wynika obowiązek uzyskania decyzji/dokumentacji środowiskowych. W ramach załącznika należy obligatoryjnie przedłożyć: - deklarację organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000 oraz - postanowienie, opinię lub pismo o konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ lub braku potrzeby przeprowadzania postępowania OOŚ, wydane przez właściwy organ. Deklaracja organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000 powinna zostać wypełniona zgodnie z wzorem opracowanym przez organ odpowiedzialny za monitorowanie tych obszarów. Organem właściwym do wypełnienia i wydania ww. deklaracji jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska. Deklaracja powinna umożliwiać identyfikację jakiego dotyczy projektu oraz wskazać, że dany projekt nie będzie wywierał negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000 ze względu na: - jego rodzaj i charakterystykę, - usytuowanie, w tym odległość od obszarów Natura 2000 - zarówno już oficjalnie wyznaczonych czy przekazanych do Komisji Europejskiej przez Rząd Polski, jak i tych znajdujących się na proponowanej liście przygotowanej przez organizacje ekologiczne (tzw. shadow list), - rodzaj i skalę możliwego oddziaływania projektu w kontekście celów, dla których zostały (lub mają zostać) utworzone obszary Natura 2000 (należy pamiętać, że oceny oddziaływania na dany obszar Natura 2000 dokonuje się w kontekście celów ochronnych jakim ma służyć ten obszar). Postanowienie, opinia lub pismo o konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ lub braku potrzeby przeprowadzania postępowania OOŚ powinno umożliwiać identyfikację jakiego dotyczy projektu oraz wskazać, czy dla danej inwestycji występuje konieczność przeprowadzenia postępowania OOŚ czy też nie, ze wskazaniem podstawy. W przypadku, jeżeli dokument wskazuje na potrzebę przeprowadzenia postępowania OOŚ wówczas wnioskodawca jest zobligowany do przedłożenia dodatkowo załącznika "Dokumentacja OOŚ (II)", o którym mowa w pkt. 9. Przedłożony projekt nie zawierał ww. dokumentu, w związku z czym Fundacja została wezwana do jego przedłożenia w terminie 10 dni roboczych, liczonych od dnia następnego po dniu skierowania drogą elektroniczną w systemie wniosku do poprawy. W odpowiedzi na wezwanie organu, w dniu 11 lutego 2026 r., skarżąca przedłożyła deklarację organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000, zgodną z zakresem przedsięwzięcia określonym w pozwoleniu na budowę, natomiast nie dostarczyła postanowienia, opinii lub pisma o konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ lub braku potrzeby przeprowadzania postępowania OOŚ. Nie można zgodzić się z argumentacją skarżącej, zgodnie z którą wnioskodawca nie był obowiązany do złożenia postanowienia, opinii lub pisma o konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ lub braku potrzeby przeprowadzania postępowania OOŚ, ponieważ zamierzenie inwestycyjne będące przedmiotem projektu nie stanowi przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a co za tym idzie nie zachodzi obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że organy LAWP nie są uprawnione do oceny czy dane zamierzenie budowlane wymaga przeprowadzenia postępowania OOŚ czy też nie wymaga przeprowadzenia takiego postępowania. Organy LAWP uprawnione są jedynie do weryfikacji dokumentacji środowiskowej pod kątem formalnym, tj. czy taka dokumentacja została złożona, czy jest kompletna, czy została wydana przez właściwy organ oraz czy obejmuje cały projekt. Nie mają natomiast uprawnień do merytorycznej oceny treści rozstrzygnięcia właściwego organu, w tym oceny czy w konkretnym stanie faktycznym i prawnym wydanie oceny oddziaływania na środowisko jest konieczne czy też nie. Tego rodzaju kompetencję posiadają wyłącznie organy administracji właściwe w sprawach ocen oddziaływania na środowisko, określone w ustawie o udostępnianiu informacji o środowisku. Zatem LAWP nie mogła samodzielnie ocenić, czy przedłożony przez Fundację projekt wymagał przeprowadzenia postępowania OOŚ. Stosownie do art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się m.in. w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą część postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przeprowadza organ właściwy do wydania tej decyzji (art. 61 ust. 2). Zgodnie zaś z art. 75 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest: 1) regionalny dyrektor ochrony środowiska - w przypadkach określonych w lit. a-w; 1a) Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska - w przypadku inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, o którym mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących; 2) starosta - w przypadku scalania, wymiany lub podziału gruntów; 3) dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych - w przypadku zmiany lasu, stanowiącego własność Skarbu Państwa, na użytek rolny; 4) wójt, burmistrz, prezydent miasta - w przypadku pozostałych przedsięwzięć. Organem właściwym w zakresie OOŚ w rozpoznawanej sprawie jest zatem wójt, (burmistrz, prezydent miasta). Oznacza to, że strona była zobowiązana do przedłożenia postanowienia, opinii lub pisma Burmistrza Miasta D. o konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ lub braku potrzeby przeprowadzania postępowania OOŚ. Jednocześnie, wbrew twierdzeniom Fundacji, nie można uznać, że informacje w zakresie oceny oddziaływania projektu na środowisko wynikały z innych przedłożonych przez stronę dokumentów, które organ powinien uwzględnić. Z pewnością za postanowienie, opinię lub pismo o konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ lub braku potrzeby przeprowadzania postępowania OOŚ nie może być uznana przedłożona przez stronę deklaracja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. z dnia 3 lutego 2026 r. nr WPN.6335.14.2026.AR, w której oświadczono, że projekt prawdopodobnie nie wywrze istotnego wpływu na obszary Natura 2000. Ocena oddziaływania na obszar Natura 2000 jest rodzajem oceny oddziaływania na środowisko, jednak ograniczonym tylko do obszaru Natura 2000 (art. 3 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 określa się, analizuje oraz ocenia oddziaływania przedsięwzięcia na obszary Natura 2000, biorąc pod uwagę także skumulowane oddziaływanie przedsięwzięcia z innymi realizowanymi, zrealizowanymi lub planowanymi przedsięwzięciami (art. 62 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). Natomiast w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stosownie do art. 62 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku określa się, analizuje oraz ocenia: 1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: a) środowisko, w tym klimat, oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi, b) dobra materialne, c) zabytki, ca) krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, d) wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa w lit. a-ca, e) dostępność do złóż kopalin; 1a) ryzyko wystąpienia poważnych awarii oraz katastrof naturalnych i budowlanych; 1b) podatność danego przedsięwzięcia na zmiany klimatu; 2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; 3) wymagany zakres monitoringu. Z deklaracji organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000 o prawdopodobnym braku wpływu projektu na obszary Natura 2000 nie można zatem wyprowadzić konieczności lub braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko na ogólnych zasadach, inny jest bowiem zakres analiz przeprowadzanych podczas oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 i oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wbrew argumentacji strony skarżącej, postanowienia Załącznika nr 5 do Regulaminu wyboru projektów – Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie – nabór nr [...] są jasne i nie budzą żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Wynika z nich wprost obowiązek przedłożenia dwóch odrębnych dokumentów – deklaracji organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000 – Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz postanowienia, opinii lub pisma o konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ lub braku potrzeby przeprowadzania postępowania OOŚ, wydanego przez właściwy organ (którym w niniejszej sprawie jest Burmistrz Miasta D.). Regulamin nie zastrzega przy tym jednej formy informacji o konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ lub braku potrzeby przeprowadzania takiego postępowania przewidując, że może być to postanowienie, opinia lub zwykłe pismo, uwzględniając różne stany faktyczne i prawne w tym zakresie. Istotne jest, aby wnioskodawca zwrócił się do organu właściwego w zakresie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i uzyskał informację czy projekt wymaga przeprowadzenia postępowania OOŚ. W konsekwencji nie można zarzucić organom naruszenia art. 51 ust. 1 pkt 7 ustawy wdrożeniowej przez wprowadzenie na etapie oceny projektu dodatkowych ograniczeń interpretacyjnych w zakresie formy dokumentu, które nie wynikają wprost z regulaminu. Nie można również przyjąć, że organ naruszył art. 46 ustawy wdrożeniowej domagając się dokumentu niebędącego niezbędnym do oceny projektu. Jak już wyżej wskazano, z załącznika nr 5 do Regulaminu wyboru projektów – Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie – nabór nr [...], wynika, że załącznik Dokumentacja OOŚ (I) (Natura2000 i postanowienie o konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ lub braku potrzeby przeprowadzania OOŚ), na który składają się oba omawiane dokumenty, jest obligatoryjny dla projektów, obejmujących roboty budowlane, które wymagają uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru wykonania robót budowlanych lub z innych przepisów prawa wynika obowiązek uzyskania decyzji/dokumentacji środowiskowych. Z Regulaminu wyboru projektów jednoznacznie wynika, że kryteria formalne, o których mowa w pkt. 6 lit. a)-c) są kryteriami zerojedynkowymi, obligatoryjnymi, których spełnienie jest niezbędne do przyznania dofinansowania. Niespełnienie któregokolwiek z nich skutkuje negatywną oceną projektu. Wbrew zarzutom strony skarżącej, zastosowanie się przez organ do klarownych i jednoznacznych postanowień dokumentacji konkursowej nie może być odczytywane jako przejaw nadmiernego formalizmu i naruszenie zasady proporcjonalności. Wybrany do dofinansowania może zostać bowiem wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów (art. 43 ustawy wdrożeniowej), które ściśle określone zostały w Regulaminie wyboru projektów. Przypomnienia wymaga, że korzystanie z dotacji unijnych (środków publicznych) nie jest obowiązkowe. Dlatego podmiot, który zamierza z dofinansowania skorzystać winien, po pierwsze, dostosować się do zasad udzielania pomocy, a po drugie, bezwzględnie wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Na stosowanie w procedurze konkursowej nie tylko przepisów prawa, ale i zasad wynikających z dokumentacji konkursowej każdy wnioskodawca wyraża zgodę składając stosowne oświadczenie. Oznacza to, że to po jego stronie leży obowiązek dochowania należytej staranności i dostosowania się do jawnych i identycznych dla wszystkich wnioskodawców wymogów. Z dokumentacją konkursową należy się wnikliwie zapoznać, a ewentualne wątpliwości wyjaśnić, bowiem istnieje do tego przewidziany tryb. Przewidziano mianowicie w toku postępowania instytucjonalne możliwości skonsultowania się i uzyskania wyjaśnień w celu należytego dostosowania się do obowiązków nałożonych na wnioskodawców w postępowaniach konkursowych. Strona skarżąca z takiej możliwości jednak nie skorzystała. Wyjaśnienia również wymaga, że bez wpływu na wynik sprawy pozostaje postanowienie Burmistrza Miasta D. z dnia 12 lutego 2026 r. Nr [...] odmawiające stronie wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla omawianego przedsięwzięcia, przedłożone przez Fundację wraz z protestem. Jak już wyżej wskazano w ramach oceny w oparciu o kryteria formalne poprawności istnieje wyłącznie jednokrotna możliwość poprawy/uzupełnienia wniosku na wezwanie LAWP. Okolicznością bezsporną jest, że skarżąca w zakreślonym terminie nie przedłożyła dokumentu pochodzącego od Burmistrza Miasta D., czyli organu właściwego. Postanowienie Burmistrza Miasta D. z dnia 12 lutego 2026 r. przedłożone zostało przez skarżącą na etapie procedury odwoławczej, a więc już po upływie terminu wyznaczonego do poprawy/uzupełnienia wniosku. Podkreślenia również wymaga, że przepisy Regulaminu wyboru projektów nie przewidują możliwości przywrócenia terminu poprawy wniosku. Zgodnie zaś z pkt 6.2.18 Regulaminu wyboru projektów, w przypadku, gdy wnioskodawca nie uwzględni całego zakresu poprawy z wezwania LAWP lub dokona błędnej poprawy, czego skutkiem będzie niespełnienie kryteriów wyboru projektów, projekt zostanie oceniony negatywnie, w ramach kryteriów, które po poprawie nie są spełnione. Mając na uwadze powyższe, w ocenie sądu, LAWP zasadnie stwierdziła, że skarżąca nie uwzględniła całego zakresu poprawy określonego w wezwaniu LAWP, a w konsekwencji uznała, że projekt nie spełnienia kryterium formalnego poprawności "Wniosek o dofinansowanie wraz z załącznikami spełnia wymogi formalne zgodnie z Regulaminem wyboru projektów" i oceniła projekt negatywnie. Wyjaśnienia końcowo wymaga, że jakkolwiek sąd docenia szczególny charakter prowadzonej przez skarżącą działalności i jej znaczenie w wymiarze społecznym, tak zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy wdrożeniowej i postanowień dokumentacji konkursowej, na którą składa się m.in. Regulamin wyboru projektów wraz z załącznikami i Wytyczne dotyczące wyboru projektów na lata 2021-2027. Zgodnie z art. 55 ust. 1 zdanie drugie ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja w trakcie uzupełniania lub poprawiania wniosku o dofinansowanie projektu zapewnia równe traktowanie wnioskodawców. Wytyczne dotyczące wyboru projektów na lata 2021-2027 przewidują w Podrozdziale 3.3, że równe traktowanie wnioskodawców wymaga, aby właściwa instytucja nie stosowała w trakcie postępowania żadnych indywidualnych, podmiotowych preferencji. Zakaz ten dotyczy zarówno procedur wyboru projektów, jak i kryteriów. Zasada równego traktowania wnioskodawców jest spełniona, jeśli wnioskodawcy, którzy znajdą się w określonej sytuacji są traktowani tak samo, przy czym odnosi się nie tylko do sposobu, w jaki sformułowano procedury, ale także do tego jak właściwa instytucja je stosuje. Właściwa instytucja nie może stosować regulaminu w taki sposób, aby faworyzować danego wnioskodawcę kosztem pozostałych, nawet w przypadku, gdy działalność jednego z wnioskodawców ze wszech miar zasługuje na szacunek i uznanie. Postanowienia Regulaminu wyboru projektów w zakresie dokumentów, które muszą być dołączone do danego rodzaju projektów i zasad uzupełniania lub poprawiania wniosku obowiązują w takim samym zakresie wszystkie podmioty ubiegające się o dofinansowanie i zarówno organy, jak i sąd nie mogą czynić żadnych wyjątków w tym zakresie, niezależnie od tego jak szczytny jest cel danego przedsięwzięcia. Mając powyższe rozważania na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej – oddalił skargę, o czym orzekł w sentencji wyroku.