III SA/Lu 217/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Kosowska, Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) Protokolant: Referent Paulina Kowalik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 26 stycznia 2026 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru agencji zatrudnienia oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z dnia 26 stycznia 2026 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Lubelskiego z dnia 28 listopada 2025 r. o wykreśleniu skarżącej L. W. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. z rejestru agencji zatrudnienia. Kolegium wydało zaskarżoną w następującym stanie faktycznym i prawnym. L. W. Spółka z o.o. w L. została z dniem 7 lutego 2025 r. wpisana do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Lublinie, działający na podstawie upoważnienia Marszałka Województwa Lubelskiego, ustalił na podstawie dostępnego rozliczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (według stanu na dzień 30 czerwca 2025 r.), że L. W. Spółka z o.o. posiada zaległości z tytułu ubezpieczeń społecznych, ubezpieczenia zdrowotnego oraz Funduszu Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Pismem z dnia 14 lipca 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia, w terminie 14 dni, naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 307 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz. U. z 2025 r., poz. 620 z późn. zm., dalej także jako "ustawa") i udokumentowania tego faktu przez dostarczenie zaświadczenia z ZUS o braku zaległości. Skarżąca odebrała wezwanie w dniu 15 lipca 2025 r. W dniu 29 lipca 2025 r. do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Lublinie wpłynęło pismo, w którym skarżąca wniosła o przedłużenie terminu do złożenia zaświadczenia wskazując, że w dniu 29 lipca 2025 r. złożyła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o rozłożenie na raty należności z tytułu składek. W uwzględnieniu wniosku skarżącej termin został wydłużony do dnia 26 sierpnia 2025 r. W dniu 26 sierpnia 2025 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło kolejne pismo, w którym skarżąca wniosła o dalsze przedłużenie terminu na złożenie zaświadczenia o uregulowaniu zaległości, w związku z warunkowym wyrażeniem przez ZUS zgody na zawarcie układu ratalnego. Organ pierwszej instancji przedłużył termin do dnia 15 września 2025 r., o czym poinformował skarżącą w piśmie z dnia 29 sierpnia 2025 r. Jednocześnie organ przypomniał, że niedotrzymanie wskazanego terminu będzie przesłanką do wszczęcia podstępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zakazie wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia i wykreślenia z rejestru. Po bezskutecznym upływie terminu do usunięcia naruszenia i przedstawienia dokumentów, organ pierwszej instancji pismem z dnia 22 września 2025 r. zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania w sprawie zakazu wykonywania przez skarżącą działalności regulowanej objętej wpisem do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia oraz wykreślenia z tego rejestru. Pismem z dnia 9 października 2025 r. organ pierwszej instancji ponownie wezwał skarżącą do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 307 ust. 1 pkt 1 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia i udokumentowania tego faktu zaświadczeniem z ZUS o braku zaległości, w terminie 14 dni. Decyzją z dnia 29 października 2025 r. Marszałek Województwa Lubelskiego orzekł o zakazie wykonywania przez L. W. Spółkę z o.o. działalności objętej wpisem do rejestru agencji zatrudnienia. Decyzja została doręczona stronie w dniu 12 listopada 2025 r. Następnie decyzją z dnia 28 listopada 2025 r. Marszałek Województwa Lubelskiego orzekł o wykreśleniu L. W. Spółki z o.o. w L. z rejestru agencji zatrudnienia. W uzasadnieniu decyzji z dnia 28 listopada 2025 r. organ pierwszej instancji wskazał, że z dostępnego rozliczenia z ZUS (na dzień 30 czerwca 2025 r. oraz na dzień 30 września 2025 r.) wynika, że spółka posiada zaległości z tytułu ubezpieczeń społecznych, ubezpieczenia zdrowotnego oraz Funduszu Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. W związku ze stwierdzonym naruszeniem organ wezwał skarżącą do usunięcia naruszenia i udokumentowania tego faktu przez dostarczenie zaświadczenia z ZUS o braku zaległości. Ostateczny termin wykonania wezwania upłynął bezskutecznie w dniu 15 września 2025 r. W związku z powyższym organ pismem z dnia 22 września 2025 r. zawiadomił spółkę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie zakazu wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru agencji zatrudnienia i w konsekwencji, gdy decyzja stanie się ostateczna, wykreślenia spółki z rejestru oraz o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i zajęcia stanowiska w przedmiotowej sprawie, zakreślając w tym celu termin 7 dni. Strona odebrała zawiadomienie w dniu 7 października 2025 r. Strona we wskazanym terminie nie skorzystała z przysługującego jej prawa, w tym nie wniosła żadnych wniosków w sprawie. Organ pierwszej instancji podniósł, że zgodnie z art. 317 ust. 1 pkt 2 lit. a, w związku z art. 315 ust. 1 pkt 5 ustawy, w przypadku nieusunięcia w wyznaczonym terminie naruszenia warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, w tym określonych w art. 307 ust. 1 pkt 1 ustawy, marszałek województwa wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez podmiot działalności objętej wpisem do rejestru agencji zatrudnienia i w konsekwencji w drodze decyzji wykreśla go z rejestru, gdy wyżej wymieniona decyzja stanie się ostateczna. Decyzja z dnia 29 października 2025 r. o zakazie wykonywania przez L. W. Spółkę z o.o. działalności objętej wpisem do rejestru agencji zatrudnienia stała się ostateczna z dniem 27 listopada 2025 r. Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego, strona nie usunęła naruszenia warunku wymaganego prawem do prowadzenia agencji zatrudnienia w wyznaczonym przez organ terminie. Dlatego w ocenie organu pierwszej instancji zostały spełnione przesłanki faktyczne, jak i prawne wynikające z art. 315 ust. 1 pkt 5 i art. 317 ust. 1 pkt 2 lit. a, w związku z naruszeniem art. 307 ust. 1 pkt 1 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, do wydania decyzji o wykreśleniu spółki z rejestru agencji zatrudnienia Skarżąca wniosła odwołanie, żądając uchylenia decyzji organu pierwszej instancji. Wskazała, że spółka znajduje się w toku postępowania restrukturyzacyjnego (postępowanie o zawarcie układu). W związku z tym należności wobec ZUS nie mogą być uregulowane przez spółkę w sposób dowolny, lecz mogą zostać uregulowane wyłącznie w ramach postępowania restrukturyzacyjnego, po zatwierdzeniu planu spłaty przez sąd. Decyzją z dnia 26 stycznia 2026 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że prowadzenie działalności gospodarczej przez agencję zatrudnienia stanowi działalność regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 z późn. zm.), a co za tym idzie, wymaga wpisu do rejestru agencji zatrudnienia. Organ wskazał, że przepis art. 307 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia ustanawia katalog warunków negatywnych w odniesieniu do podmiotów podlegających wpisowi do rejestru agencji zatrudnienia. W realiach niniejszej sprawy zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 307 ust. 1 pkt 1 ustawy, który stanowi, że o wpis do rejestru agencji zatrudnienia nie może ubiegać się podmiot, który posiada zaległości podatkowe, zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytur Pomostowych oraz zalega z wpłatami na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, o ile był obowiązany do ich opłacania. Zastosowany w sprawie przepis art. 315 ust. 1 pkt 5 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia przewiduje z kolei, że marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot z rejestru agencji zatrudnienia w przypadku nieusunięcia przez podmiot, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 307 ust. 1 pkt 1, 2 i 9, art. 322 ust. 1 pkt 3 i ust. 2, art. 323 ust. 1-3 oraz art. 324 ustawy. Z kolei sankcję w postaci zakazu prowadzenia agencji przewiduje przepis art. 317 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, zgodnie z którym marszałek województwa wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez podmiot działalności objętej wpisem do rejestru agencji zatrudnienia, w przypadku, gdy podmiot nie usunął naruszeń warunków wymaganych prawem do prowadzenia agencji zatrudnienia, o których mowa w art. 315 ust. 1 pkt 5 o rynku pracy i służbach zatrudnienia, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Wynikająca z obu przywołanych przepisów norma prawna jest jednoznaczna i w przypadku spełnienia ich hipotezy w postaci zaistnienia naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia oraz ich nieusunięcia na wezwanie organu we wskazanym terminie, obowiązkiem organu prowadzącego rejestr jest wydanie decyzji o zakazie wykonywania działalności objętej wpisem i wykreśleniu podmiotu z rejestru. Organ podkreślił, że podstawowym warunkiem wykonywania lub świadczenia usług agencji zatrudnienia jest terminowe opłacanie zobowiązań publiczno-prawnych, składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i brak z tego tytułu zaległości. Sankcją za naruszenie tych warunków jest decyzja o wykreśleniu z rejestru agencji zatrudnienia, która ma charakter decyzji związanej. Przy jej wydawaniu nie mają natomiast znaczenia indywidualne okoliczności związane z naruszeniem omawianego obowiązku, w tym dotyczące winy czy skutków społecznych. Agencja zatrudnienia jest podmiotem profesjonalnym, które działanie powinno charakteryzować się należytą starannością. Organy administracji kontrolujące sposób działania agencji mają obowiązek zapewnienia rzeczywistego realizowania ochrony oraz, co wynika z istoty działalności regulowanej, dopuszczenia do wykonywania takiej działalności jedynie przez przedsiębiorców, którzy spełniają warunki określone ustawą. Organ wskazał, że w rozpoznawanej sprawie naruszenie warunków wymaganych prawem do prowadzenia agencji zatrudnienia wynikało z wystąpienia po stronie skarżącej spółki zaległości w opłacaniu składek ZUS, które nie są sporne w toku postępowania administracyjnego obu instancji. Ich istnienia spółka nie kwestionuje, a jedynie wskazuje na brak możliwości ich uregulowania z uwagi na toczące się postępowanie restrukturyzacyjne i brak określenia przez sąd planu spłaty zobowiązań. Wysokość zadłużenia względem ZUS potwierdzają znajdujące się w aktach organu pierwszej instancji dokumenty, z których wynika, że zaległości skarżącej agencji zatrudnienia w opłacaniu składek ZUS według stanu na dzień 18 sierpnia 2025 r. wynosiły [...] zł. Organ podniósł, że pomimo zagwarantowania spółce w sumie kilkudziesięciu dni na usunięcie przedmiotowego naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia, strona skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu. Zakreślony termin, wielokrotnie przedłużany, pozwalał stronie na podjęcie skutecznych działań, czego spółka nie uczyniła. Organ zauważył przy tym, że usunięcie naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, dokonane po upływie wyznaczonego w tym celu terminu, nie może unicestwić negatywnego skutku o charakterze materialnoprawnym, o którym mowa w przepisie art. 315 ust. 1 pkt 5 ustawy, w postaci konieczności wydania decyzji o wykreśleniu podmiotu wpisanego do określonego rejestru. W ocenie organu odwoławczego, dla oceny przesłanek wydania zaskarżonej decyzji nie ma znaczenia podnoszona przez skarżącą argumentacja wskazująca na skutki wszczętego względem spółki postępowania restrukturyzacyjnego. Sytuacja spółki powinna być w sprawie oceniania na dzień wydawania decyzji przez organ pierwszej instancji, a okoliczności wynikające z toczącego się postępowania restrukturyzacyjnego na dzień wydawania decyzji były przyszłe i niepewne, a zatem nie mogły rzutować na kierunek rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy administracyjnej. Jednocześnie w orzecznictwie podnosi się, że okoliczność prowadzenia postępowania restrukturyzacyjnego nie ma znaczenia prawnego z punktu widzenia spełnienia przesłanki skutkującej wydaniem decyzji o wykreśleniu agencji z rejestru. L. W. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji i zasądzenia kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 307, art. 315 ust. 1 pkt 5, art. 317 ust. 1 pkt 2 lit. a, ust. 2 i 3 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, poprzez błędne zastosowanie i wydanie na ich podstawie zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącej organy błędnie ustaliły, że skarżąca zalega z zapłatą składek, podczas gdy skarżąca spółka znajduje się w toku postępowania restrukturyzacyjnego. Nieuiszczone dotychczas należności względem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie mogą zatem być obecnie uregulowane w sposób dowolny przez spółkę, lecz mogą być regulowane wyłącznie w ramach postępowania restrukturyzacyjnego, po zatwierdzeniu planu spłaty przez sąd, co dotychczas nie nastąpiło. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że względem spółki prowadzone jest postępowanie restrukturyzacyjne (postępowanie o zatwierdzenie układu). W związku z otwarciem postępowania o zatwierdzenie układu, wierzytelności ZUS z tytułu składek powstałe przed dniem układowym (przed 15 grudnia 2025 r.) mogą być regulowane zgodnie z prawem restrukturyzacyjnym dopiero po zatwierdzeniu planu spłaty przez sąd. Obecnie spółka nie tylko nie ma obowiązku uiszczania zaległych składek, ale nie jest do tego uprawniona. Gdyby dokonała zapłaty, nastąpiłoby to z pokrzywdzeniem innych wierzycieli. Plan spłaty przewidywać będzie nowe terminy wymagalności poszczególnych rat składek. Instytucje prawa restrukturyzacyjnego prowadzą do wyłączenia obowiązków przedsiębiorcy wykonującego działalność regulowaną, określoną w przepisach ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Spółka nie może w toku postępowania restrukturyzacyjnego wybrać jednego wierzyciela i (faworyzując go) dokonać pełnej spłaty składek po to, aby spełniać wymogi przewidziane ustawą o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Takie postępowanie byłoby sprzeczne z zasadami postępowania restrukturyzacyjnego. W chwili obecnej spółka nie zalega więc z zapłatą składek. Nie zostały ustalone terminy uregulowania poszczególnych rat względem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Terminy te zostaną ustalone po zatwierdzeniu planu spłaty przez sąd. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. Przedmiot kontroli sądowej w niniejszej sprawie stanowiła decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie utrzymująca w mocy decyzję Marszałka Województwa Lubelskiego o wykreśleniu skarżącej z rejestru agencji zatrudnienia. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Przepisy ustawy przewidują, że agencjami zatrudnienia są podmioty wpisane do rejestru agencji zatrudnienia, świadczące usługi w zakresie pośrednictwa pracy oraz pracy tymczasowej (art. 305 ust. 1 ustawy). Stosownie do art. 305 ust. 2 ustawy, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie: 1) pośrednictwa pracy, które obejmuje usługi wskazane w art. 81 ust. 2 oraz: a) kierowanie osób do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych, o którym mowa w art. 338 ust. 1, b) kierowanie cudzoziemców do zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej do podmiotów prowadzących działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 337, c) gromadzenie i udostępnianie informacji o wolnych i poszukiwanych miejscach pracy za pośrednictwem systemów teleinformatycznych, 2) pracy tymczasowej, polegającej na zatrudnianiu pracowników i kierowaniu tych pracowników oraz osób niebędących pracownikami do wykonywania pracy tymczasowej na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy użytkownika, na zasadach określonych w przepisach o zatrudnianiu pracowników tymczasowych - jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru agencji zatrudnienia. Rejestr agencji zatrudnienia prowadzi marszałek województwa (art. 308 ust. 1 ustawy). Przesłanki wykreślenia podmiotu z rejestru przewidziane zostały w art. 315 ust. 1 ustawy. Zgodnie z mającym zastosowanie w niniejszej sprawie przepisem art. 315 ust. 1 pkt 5 ustawy, marszałek województwa w drodze decyzji wykreśla podmiot z rejestru agencji zatrudnienia w przypadku nieusunięcia przez podmiot, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 307 ust. 1 pkt 1, 2 i 9, art. 322 ust. 1 pkt 3 i ust. 2, art. 323 ust. 1-3 oraz art. 324. Marszałek województwa może odstąpić od wykreślenia podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia, jeżeli przed dniem zakończenia kontroli w podmiocie kontrolowanym, naruszenie przez niego warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, o których mowa w art. 307 ust. 1 pkt 1, 2 i 9, zostanie usunięte (art. 315 ust. 2 ustawy). Stosownie zaś do art. 307 ust. 1 pkt 1 ustawy, o wpis do rejestru agencji zatrudnienia nie może ubiegać się podmiot, który posiada zaległości podatkowe, zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytur Pomostowych oraz zalega z wpłatami na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, o ile był obowiązany do ich opłacania. Z kolei przepis art. 317 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia przewiduje, że marszałek województwa wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez podmiot działalności objętej wpisem do rejestru agencji zatrudnienia, w przypadku, gdy podmiot nie usunął naruszeń warunków wymaganych prawem do prowadzenia agencji zatrudnienia, o których mowa w art. 315 ust. 1 pkt 5 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu (art. 317 ust. 2). W przypadku gdy decyzja, o której mowa w ust. 1, stanie się ostateczna, marszałek województwa wykreśla podmiot z rejestru agencji zatrudnienia (art. 317 ust. 2). Z przepisów tych jednoznacznie wynika, że decyzja o wykreśleniu z rejestru agencji zatrudnienia ma charakter decyzji związanej i stanowi sankcję za naruszenie warunków prowadzenia agencji zatrudnienia. Podstawowym warunkiem wykonywania lub świadczenia usług w tym zakresie jest terminowe opłacanie należności wymienionych w art. 307 ust. 1 pkt 1 ustawy i brak z tego tytułu zaległości. Przy czym wydanie decyzji musi być poprzedzone wystosowaniem przez organ wezwania do usunięcia uchybień w przewidzianym w ustawie terminie. Dopiero bowiem nieuczynienie zadość wezwaniu obliguje do wykreślenia agencji z rejestru. Zatem wydanie decyzji uzależnione jest od istnienia zadłużenia w terminowym opłaceniu wymienionych wyżej należności publicznoprawnych, to jest naruszenia wymaganego prawem warunku prowadzenia działalności w formie agencji zatrudnienia, którego to naruszenia nie usunięto na wezwanie organu. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział możliwości uwzględnienia przez organ odwoławczy zmiany stanu faktycznego, w postaci usunięcia naruszeń przez podmiot wpisany do rejestru, po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji. Ustawa wiąże obowiązek marszałka województwa wykreślenia określonego podmiotu z prowadzonego przezeń rejestru z upływem terminu do usunięcia naruszenia. Z powyższego wynika, że celem ustawodawcy było zdyscyplinowanie podmiotów wpisanych do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia do spełniania przez nie warunków wymaganych prawem do prowadzenia agencji zatrudnienia oraz wyeliminowanie podmiotów, które warunków tych nie mogą lub nie chcą dobrowolnie spełniać. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela takie stanowisko, wyrażane już w orzecznictwie sądów administracyjnych. Jak podkreśla się w orzecznictwie, usunięcie naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 307 ust. 1 pkt 1 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia po wydaniu decyzji o wykreśleniu z rejestru nie może bowiem unicestwić negatywnego skutku o charakterze materialnoprawnym, o którym mowa w przepisie art. 315 ust. 1 pkt 5 tej ustawy, w postaci konieczności wydania decyzji o wykreśleniu podmiotu wpisanego do określonego rejestru (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 stycznia 2026 r., sygn. akt III SA/Gd 560/25 oraz z dnia 9 stycznia 2026 r., sygn. akt III SA/Gd 577/25). W okolicznościach sprawy pozostaje poza sporem, że skarżąca, będąca podmiotem wpisanym do rejestru agencji zatrudnienia, posiadała na dzień 30 czerwca 2025 r. zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Skarżąca nie kwestionowała tych okoliczności, powołując się jedynie na złożenie w dniu 29 lipca 2025 r. wniosku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o rozłożenie na raty należności z tytułu składek (pismo oraz wniosek k. 23-26 akt adm.). W związku z powyższym organ pierwszej instancji pismem z dnia 14 lipca 2025 r. wezwał skarżącą do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 307 ust. 1 pkt 1 ustawy i udokumentowania tego faktu zaświadczeniem ZUS o braku zaległości, w terminie 14 dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie doręczono stronie w dniu 15 lipca 2025 r. Zatem wyznaczony termin, zgodny z treścią art. 315 ust. 1 pkt 5 ustawy, upłynął w dniu 29 lipca 2025 r. Następnie organ pierwszej instancji w uwzględnieniu wniosku skarżącej przedłużył stronie termin do usunięcia naruszenia do dnia 26 sierpnia 2025 r. Ponowne przedłużenie tego terminu do dnia 15 września 2025 r. nastąpiło w dniu 29 sierpnia 2025 r. w związku z kolejnym wnioskiem skarżącej, powołującej się na warunkowe wyrażenie zgody przez ZUS na rozłożenie należności na raty. Wskazany termin również upłynął bezskutecznie. Zatem, mimo kilkukrotnego przedłużenia terminu w uwzględnieniu wniosków strony i wystosowanych do skarżącej przez organ pierwszej instancji wezwań do usunięcia naruszenia poprzez przedłożenie stosownego zaświadczenia z ZUS, strona nie udokumentowała faktu braku zadłużenia, a tym samym nie usunęła naruszenia warunku przewidzianego w art. 307 ust. 1 pkt 1 ustawy. W tych okolicznościach, po bezskutecznym upływie terminu do usunięcia naruszenia i przedstawienia potwierdzających tę okoliczność dokumentów, organ pierwszej instancji zasadnie wszczął w dniu 22 września 2025 r. postępowanie w sprawie wykreślenia skarżącej z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia. Jak trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, ze znajdującego się w aktach sprawy dokumentu z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wynika, że zaległość strony w opłacaniu składek ZUS za okres od 04/2025 do 06/2025 według stanu na dzień 18 sierpnia 2025 r. wynosiła [...],[...] zł (k. 42 akt adm.). Po wszczęciu postępowania organ pierwszej instancji pismem z dnia 9 października 2025 r. ponownie wezwał skarżącą do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 307 ust. 1 pkt 1 ustawy i udokumentowania tego faktu, w terminie 14 dni. W wezwaniu organ wskazał na ustalenie, na podstawie dostępnego rozliczenia z ZUS na dzień 30 września 2025 r., że spółka posiada zaległości z tytułu ubezpieczeń społecznych, ubezpieczenia zdrowotnego oraz Funduszu Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Wezwanie zostało doręczone w dniu 24 października 2025 r. i pozostało bez odpowiedzi strony. W tych okolicznościach decyzją z dnia 28 listopada 2025 r. Marszałek Województwa Lubelskiego orzekł o wykreśleniu L. W. Spółki z o.o. z rejestru agencji zatrudnienia. Odnosząc się do opisanych okoliczności sprawy trzeba wskazać, że ustawa o rynku pracy i służbach zatrudnienia nie pozostawia marszałkowi województwa możliwości wyboru rozstrzygnięcia w przypadku nieusunięcia przez stronę, mimo wezwania, naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 307 ust. 1 pkt 1 ustawy. Trzeba też dostrzec, że w okolicznościach sprawy, w związku z wnioskami skarżącej, termin do usunięcia naruszenia był kilkakrotnie przedłużany przez organ pierwszej instancji a skarżąca każdorazowo wzywana do usunięcia naruszenia. Od dnia doręczenia pierwszego wezwania (15 lipca 2025 r.) do dnia wydania decyzji o wykreśleniu z rejestru agencji zatrudnienia (28 listopada 2025 r.) upłynęły ponad 4 miesiące. Uznać należy, że termin ten był terminem długim i umożliwiał usunięcie naruszenia oraz przedłożenie żądanych dokumentów. Podkreślenia wymaga, że brak usunięcia naruszenia w wyznaczonym terminie obligował marszałka województwa do wykreślenia podmiotu z rejestru, a to zgodnie z jednoznaczną treścią art. 315 ust. 1 pkt 5 ustawy. Nie budzi również wątpliwości Sądu, że organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające z zachowaniem reguł określonych w k.p.a., przy jednoczesnym uwzględnieniu procedury wynikającej z ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Stosownie do art. 326 ust. 1 pkt 1 ustawy, marszałek województwa właściwy ze względu na siedzibę lub adres stałego miejsca wykonywania działalności agencji zatrudnienia, sprawuje kontrolę nad agencją zatrudnienia w zakresie przestrzegania warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, o których mowa w art. 305 ust. 3, art. 307 ust. 1 pkt 1-4 i 9 i ust. 2, art. 323 oraz art. 324. Na mocy art. 326 ust. 2 pkt 2 ustawy, marszałek województwa w odniesieniu do agencji zatrudnienia co najmniej raz na kwartał, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1 i 10, pozyskuje z systemu teleinformatycznego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dane, o których mowa w art. 50 ust. 14a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w celu ustalenia, czy podmioty te mają zaległości z tytułu niepłacenia składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Fundusz Emerytur Pomostowych, o ile były obowiązane do ich opłacania. Jak wynika ze skierowanych do strony wezwań z dnia 14 lipca 2025 r. oraz 9 października 2025 r., działając w trybie przytoczonego wyżej art. 326 ust. 2 pkt 2 ustawy organ pierwszej instancji pozyskał z systemu teleinformatycznego ZUS dane, na podstawie których ustalił, że strona posiada zaległości, o jakich mowa w art. 307 ust. 1 pkt 1 ustawy. Strona nie kwestionowała tych ustaleń. W piśmie z dnia 22 września 2025 r., zawierającym zawiadomienie strony o wszczęciu postępowania, zawarte zostało także pouczenie strony o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i zajęcia stanowiska w przedmiotowej sprawie, w terminie 7 dni. Pismo doręczono skarżącej w dniu 7 października 2025 r. Skarżąca nie skorzystała jednak z przysługującego jej prawa. W tej sytuacji organy miały podstawę do przyjęcia, że spełniona została przesłanka warunkująca wykreślenie skarżącej z rejestru agencji zatrudnienia. Skarżąca spółka nie usunęła bowiem w terminie 14 dni, a nawet kilkukrotnie przedłużonym terminie naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia – nie uregulowała należności i nie przedstawiła w wyznaczonym terminie stosownego zaświadczenia z ZUS o niezaleganiu w opłacaniu składek. Skarżąca w treści skargi przyznaje, że należności na rzecz ZUS nie zostały dotychczas uregulowane. Podkreślenia wymaga, że ustawa mająca zastosowanie w sprawie weszła w życie w dniu 1 czerwca 2025 r. Jednakże poprzednio obowiązująca ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 214 z późn. zm.) zawierała analogiczne zapisy dotyczące wykreślenia agencji zatrudnienia z rejestru (art. 18m ust. 1, art. 19 pkt 1). Dlatego orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące wykreślenia agencji zatrudnienia z rejestru można odnieść do niektórych stanów faktycznych regulowanych już przez nową ustawę. W orzecznictwie wskazuje się natomiast, że działalność agencji zatrudnienia jest działalnością, która może być wykonywana tylko wówczas, gdy podmiot ją wykonujący spełnia warunki określone przepisami właściwymi dla tej działalności i po uzyskaniu wpisu do właściwego rejestru działalności regulowanej. Celem tej regulacji jest ochrona bezpieczeństwa osób korzystających z usług agencji zatrudnienia. Dlatego też w ustawie określono szczegółowe warunki prowadzenia agencji oraz sankcje za ich nieprzestrzeganie, co powoduje, że organ jest obowiązany wykreślić podmiot, który narusza przepisy, jeżeli ustawa przewiduje taką sankcję. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2023 r. sygn. akt II GSK 1325/22 i z dnia 10 kwietnia 2024 r. sygn. akt II GSK 201/21). W tym stanie faktycznym i prawnym organy obu instancji niewątpliwie zobowiązane były do wykreślenia skarżącej z rejestru agencji zatrudnienia. Wynika to wprost z treści normy prawnej zawartej w art. 315 ust. 1 pkt 5 ustawy, która skutek w postaci obowiązku wykreślenia podmiotu z omawianego rejestru wiąże z nieusunięciem przez ten podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych między innymi w art. 307 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, co w okolicznościach sprawy polegało na posiadaniu przez stronę zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. W ocenie Sądu zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w żadnym razie nie podważa podnoszona w odwołaniu oraz w skardze okoliczność, że względem skarżącej spółki prowadzone jest postępowanie restrukturyzacyjne. Powołane w tym zakresie zarzuty naruszenia art. art. 307, art. 315 ust. 1 pkt 5, art. 317 ust. 1 pkt 2 lit. a, ust. 2 i 3 ustawy, jak również zarzut błędnego ustalenia, że spółka zalega z zapłatą składek w sytuacji, gdy spółka znajduje się w toku postępowania restrukturyzacyjnego (postępowania o zatwierdzenie układu), należało ocenić jako niezasadne. Skarżąca podnosiła, że w związku z otwarciem postępowania o zatwierdzenie układu, wierzytelności ZUS z tytułu składek powstałe przed dniem układowym (przed 15 grudnia 2025 r.) mogą być regulowane zgodnie z prawem restrukturyzacyjnym dopiero po zatwierdzeniu planu spłaty przez sąd, w związku z czym obecnie skarżąca nie tylko nie ma obowiązku uiszczania zaległych składek, ale nie jest do tego uprawniona. Odnosząc się do powyższego, w pierwszej kolejności podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, że sytuacja strony powinna być w sprawie oceniania na dzień wydawania decyzji przez marszałka województwa. Nie budzi wątpliwości, że przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji strona została wezwana do usunięcia w ustawowym terminie naruszenia wymogu przewidzianego w art. 307 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednakże do dnia wydania decyzji organu pierwszej instancji naruszenia tego nie usunęła. To zaś w świetle art. 315 ust. 1 pkt 5 ustawy musiało skutkować wydaniem decyzji o wykreśleniu skarżącej z rejestru agencji zatrudnienia. Jak wskazało w swojej decyzji Kolegium, okoliczności wynikające z toczącego się postępowania restrukturyzacyjnego na dzień wydawania decyzji organu pierwszej instancji miały charakter okoliczności przyszłych, a zatem nie mogły rzutować na kierunek rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Sama skarżąca wskazała, że dzień układowy wyznaczono dopiero na 15 grudnia 2025 r. Natomiast skarżąca już w dniu 15 lipca 2025 r. odebrała wezwanie organu pierwszej instancji do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji, w ustawowym terminie 14 dni, jednakże do czasu wydania w dniu 28 listopada 2025 r. decyzji organu pierwszej instancji wskazanego naruszenia nie usunęła, także mimo późniejszych kilkukrotnych wezwań organu. Przypomnieć również należy, że prowadzona przez skarżącą spółkę działalność stanowi działalność regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r., poz. 1480 z późn. zm.). Oznacza to, między innymi, że przedsiębiorca może wykonywać tę działalność tylko wówczas, gdy spełnia warunki określone przepisami właściwymi dla tej działalności i po uzyskaniu wpisu do właściwego rejestru działalności regulowanej. Trzeba również zaznaczyć, że celem postępowania restrukturyzacyjnego jest uniknięcie ogłoszenia upadłości dłużnika (art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, Dz. U. z 2026 r., poz. 533) i temu celowi służą ochronne instytucje prawa restrukturyzacyjnego. Przepisy ustawy prawo restrukturyzacyjne nie wyłączają natomiast obowiązków przedsiębiorcy wykonującego działalność regulowaną, określoną w przepisach ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Sąd orzekający w sprawie podziela tym względzie stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 24 maja 2023 r., sygn. akt II GSK 1325/22. Nieskuteczna jest więc argumentacja skarżącej, która w sprawie dotyczącej wykreślenia z rejestru agencji zatrudnienia, na etapie postępowania odwoławczego i po upływie terminu do usunięcia naruszenia podnosiła, że ze względu na prowadzenie postępowania restrukturyzacyjnego nie ma możliwości, a tym samym obowiązku spłaty należności wobec ZUS. Zwłaszcza, że obowiązek opłacania należności z tytułu składek spoczywał na skarżącej przez cały okres prowadzenia działalności jako agencja zatrudnienia, a nie tylko po wezwaniu skarżącej przez organ do usunięcia naruszenia, jako warunek prowadzenia działalności regulowanej. W konsekwencji Sąd uznał, że prowadzenie postępowania restrukturyzacyjnego nie ma znaczenia dla oceny zgodności z prawem decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie. Podnoszona przez skarżącą okoliczność prowadzenia postępowania restrukturyzacyjnego nie może retrospektywnie sanować naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia i nieusunięcia tego naruszenia w ustawowym terminie przed wydaniem decyzji organu pierwszej instancji. Zgodnie z poglądami prezentowanymi w orzecznictwie na tle przepisów poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a które pozostają aktualne na tle obecnie obowiązującej ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia, dla wykładni i stosowania przepisów dotyczących warunków prowadzenia działalności w formie agencji zatrudnienia istotny jest cel tej regulacji, którym jest ochrona bezpieczeństwa osób korzystających z usług agencji zatrudnienia. Dlatego też w ustawie zostały określone szczegółowe warunki prowadzenia agencji oraz sankcje za ich nieprzestrzeganie, co prowadzi do wniosku, że organ jest obowiązany wykreślić z rejestru agencji zatrudnienia podmiot, który narusza przepisy, jeśli ustawa przewiduje taką sankcję (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II GSK 2633/17 oraz z dnia 24 maja 2023 r., sygn. akt II GSK 1325/22 oraz uzasadnienie projektu ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, druk sejm. nr 948, s. 127). Prawidłowo ustalone okoliczności stanu faktycznego wskazują, że tego rodzaju sytuacja bezsprzecznie miała miejsce w niniejszej sprawie, co stanowiło uzasadnioną podstawę do wydania decyzji o wykreśleniu skarżącej z rejestru agencji zatrudnienia. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. W związku z tym i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm.) Sąd oddalił skargę.