III OZ 414/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 29 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 czerwca 2026 r. sygn. akt II SA/Gd 443/26 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 24 czerwca 2025 r. nr G.RUZ.4219.21.2024.4.AK w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 9 czerwca 2026 r. sygn. akt II SA/Gd 443/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: WSA w Gdańsku, Sąd I instancji), odrzucił skargę M.K. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 24 czerwca 2025 r. nr G.RUZ.4219.21.2024.4.AK w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego z powodu uchybienia terminu jej wniesienia. Pismem oznaczonym datą 20 czerwca 2026 r. skarżąca wywiodła zażalenie na postanowienie z 9 czerwca 2026 r. Z uzasadnienia zażalenia wynika, że zaskarżona decyzja obarczona jest wadą nieważności oraz w sprawie wystąpiła przesłanka wznowienia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie, natomiast skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia Sąd odrzuca zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zastosował powołane powyżej przepisy w sposób prawidłowy. W przedmiotowej sprawie bezspornym było, że decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego została skutecznie doręczona w dniu 1 lipca 2025 r. Termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 31 lipca 2025 r. Sąd I instancji słusznie więc stwierdził, że skoro termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 31 lipca 2025 r., to nadanie skargi w placówce pocztowej 7 kwietnia 2026 r. nastąpiło z uchybieniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. To zaś oznacza, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy postanowienie sądu I instancji o odrzuceniu skargi należało uznać za zgodne z prawem, a wniesione na to postanowienie zażalenie za niezasadne. Podnoszone przez skarżącą kwestie nieważności decyzji oraz przesłanek wznowienia postępowania nie stanowią okoliczności dotyczących podstaw odrzucenia skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.