II SA/Gd 443/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 24 czerwca 2025 r. nr G.RUZ.4219.21.2024.4.AK w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego postanawia odrzucić skargę.

M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę z 7 kwietnia 2026 r. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 24 czerwca 2025 r. nr G.RUZ.4219.21.2024.4.AK w sprawie pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę urządzenia wodnego – prawego przęsła jazu na rzece W. w km [...] + [...] w m. K. (działki nr [...] i [...] obr. K. gmina Ś.). W uzasadnieniu Skarżąca zarzuciła ww. decyzji nieważność na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego z uwagi na fakt, iż Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku (tj. organ II instancji) był stroną w postępowaniu zakończonym decyzją Dyrektora Zarządu Zlewni w Chojnicach (organ I instancji), od której wniesiono odwołanie rozpoznane przez organ II instancji. Jak wynika z akt sprawy, ww. decyzję z 24 czerwca 2025 r. doręczono Skarżącej w dniu 1 lipca 2025 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W każdej sprawie wniesionej do sądu administracyjnego merytoryczne rozpoznanie skargi musi zostać poprzedzone zbadaniem dopuszczalności środka zaskarżenia. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), dalej jako p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku z 24 czerwca 2025 r. doręczona Skarżącej w dniu 1 lipca 2025 r. A zatem Skarżąca mogła skutecznie zaskarżyć ww. decyzję do dnia 31 lipca 2025 r. włącznie. Tymczasem skargę nadano dopiero w dniu 7 kwietnia 2026 r. W konsekwencji, bezspornie skargę wniesiono po upływie 30-dniowego terminu, co uniemożliwia nadanie jej biegu i merytoryczne rozpoznanie. Na marginesie Sąd zauważa, że ma wiedzę z urzędu, iż przedmiotowa decyzja była już zaskarżona przez Skarżącą do tutejszego Sądu, jednakże postanowieniem z 15 października 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 669/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę z uwagi na niesunięcie jej braków formalnych. Następnie postanowieniem z 7 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi, a postanowieniem z 30 stycznia 2026 r. sygn. akt III OZ 1/26 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na ww. postanowienie z 7 listopada 2025 r. W konsekwencji nie można uznać, że sprawa ze skargi Skarżącej na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku z 24 czerwca 2025 r. została wcześniej rozpoznana przez tutejszy Sąd, co również uniemożliwiłoby jej ponowne rozpoznanie. Jednak, z powyżej opisanych powodów, ani wówczas (sprawa o sygn. akt II SA/Gd 669/25) ani obecnie (niniejsza sprawa) nie jest możliwa kontrola merytoryczna zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a.