III OZ 372/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 8 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. na pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Go 577/23 o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 16 grudnia 2022 r. nr SKO-5045/135-S/22 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Go 577/23, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] oraz M.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 16 grudnia 2022 r. nr SKO-5045/135-S/22 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia, odrzucił skargę M.O. (pkt 1); umorzył postępowanie sądowoadministracyjne (pkt 2); zwrócił z urzędu od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim Stowarzyszeniu [...] kwotę 200 zł, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi (pkt 3). W uzasadnieniu pkt 1 sentencji postanowienia podał, że skarga M.O. podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."), bowiem nie została opłacona. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 marca 2024 r. wezwano M.O. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 8 kwietnia 2024 r. (karta nr 159 akt sądowych). Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu, M.O. nie uiścił wymaganej opłaty, co uniemożliwiło nadanie jego skardze dalszego biegu. W uzasadnieniu pkt 2 sentencji postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że dniu 22 kwietnia 2024 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego Stowarzyszenia [...], zawierające wniosek o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na uwzględnienie przez organ wszystkich wystosowanych przez mieszkańców [...] postulatów, co czyni dalsze procedowanie w przedmiotowej sprawie bezprzedmiotowym. Wobec powyższego należało uznać, że Stowarzyszenie cofnęło wniesioną skargę. Zgodnie zaś z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu pierwszej instancji, w niniejszej sprawie żadna z w/w przesłanek niedopuszczalności cofnięcia przez stronę skargi nie zachodzi, stąd w świetle art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd pierwszej instancji orzekł w pkt 3 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Powyższe postanowienie w zakresie pkt 2, a więc co do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, stało się przedmiotem zażalenia uczestnika postępowania – K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu zażalenia podkreślono, że argumenty K. nie zostały przez Sąd pierwszej instancji przeanalizowane, a inwestycja drogowa, której dotyczy skarga, zagraża lubuskiemu dziedzictwu kulturowemu oraz przyrodniczemu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi przez Stowarzyszenie [...] nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Tym samym, w świetle art. 60 p.p.s.a., było ono dopuszczalne, a zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie zainicjowanej skargą Stowarzyszenia [...]. Należy wyjaśnić stronie wnoszącej zażalenie, że K. został dopuszczony do udziału w niniejszej sprawie w charakterze uczestnika postępowania na prawach strony na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. (na mocy odrębnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Go 577/23), jednak to nie on jest inicjatorem, a więc w istocie dysponentem, przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego. Skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 16 grudnia 2022 r. nr SKO-5045/135-S/22 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia złożyli bowiem wyłącznie: Stowarzyszenie [...] oraz M.O. Jak już wskazano, Stowarzyszenie skutecznie cofnęło skargę, co musiało skutkować umorzeniem postępowania wszczętego tą skargą, natomiast skarga M.O. została prawomocnie odrzucona jako nieopłacona. W takich okolicznościach brak jest możliwości kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego w/w decyzji Kolegium z dnia 16 grudnia 2022 r. Podkreślenia wymaga, iż K. nabył status uczestnika postępowania na prawach strony i związane z tym uprawnienia procesowe (m.in. do wnoszenia środków odwoławczych), natomiast nie posiada uprawnienia do dysponowania tym postępowaniem. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że pkt 2 zaskarżonego postanowienia odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.